Η δικηγόρος μιας οικογένειας από τη Λαμία, η οποία για χρέος κάτω από 50.000 ευρώ είδε την πρώτη κατοικία της να βγαίνει σε πλειστηριασμό, αποκαλύπτει την «κομπίνα» που έχουν στήσει τράπεζες και ξένα funds.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα της Σοφίας Σταυράκη, η τράπεζα πουλά ως «κόκκινο δάνειο» την οφειλή σε fund της αλλοδαπής και στη συνέχεια, θυγατρικές της τράπεζας αποκτούν την οφειλή/ακίνητο στους πλειστηριασμούς!
Περιγράφει η κ.Σταυράκη αναλυτικά στο LamiaReport:
«Με λύπη δυστυχώς παρατηρούμε το ‘νόμιμο φαινόμενο’ ακίνητα που βγαίνουν σε πλειστηριασμό με επίσπευση μιας διαχειρίστριας εταιρίας, να κατακυρώνονται τελικά σε θυγατρική μονοπρόσωπη εταιρεία της αλλοδαπής εταιρίας που έχει αγοράσει το δάνειο, το λεγόμενο fund. Δηλαδή η εταιρία που απέκτησε τα δάνεια του ελληνικού λαού δυνάμει ‘αδύναμων’ συμβάσεων και σε εξευτελιστικές τιμές, τελικά να είναι υπερθεματίστρια (μέσω της θυγατρικής της) και να παίρνει τα ακίνητα στην τιμή της α’ προσφοράς.
Αυτά που λέω αποδεικνύονται σε πρόσφατη υπόθεση συμπολίτη μας του οποίου η πρώτη κατοικία βγήκε σε πλειστηριασμό για λογαριασμό fund που έχει έδρα το Δουβλίνο και το ακίνητο εν τέλει ‘πήρε’ μονοπρόσωπη εταιρία που παρουσιάζεται με τον ίδιο διακριτικό τίτλο με τον fund αλλά έχει έδρα την Αθήνα και για το αρχικό ποσό πλειστηριασμού ύψους 50.000 ευρώ.
Οι πράξεις εκτέλεσης από τη γνωστή ανώνυμη εταιρία διαχειρίσεως απαιτήσεων και δανείων έγινε πριν την έκδοση της με αριθμό 822/2022 αποφάσεως του Αρείου Πάγου που αναφέρει επί λέξει ‘… Ο νόμος, στην περίπτωση της μεταβίβασης απαιτήσεων με σκοπό την τιτλοποίηση κατά τους ορισμούς του ν. 3156/2003, δεν απονέμει στην εταιρεία διαχειρίσεως (με την οποία συμβάλλεται η εταιρεία αποκτήσεως) την ιδιότητα του μη δικαιούχου ή μη υπόχρεου διαδίκου…’
Αυτό σημαίνει ότι οι εταιρίες διαχείρισης των δανείων έχουν μόνο δυνατότητα διαχειριστικών πράξεων, όπως πχ πρόσκληση του δανειολήπτη για ρύθμιση της οφειλής του και όχι την δυνατότητα να είναι διάδικοι, δηλαδή να προβαίνουν ως αιτούσες σε έκδοση διαταγών πληρωμής ή ως επισπεύδουσες σε πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης. Επειδή όμως υπήρξαν κι αντίθετες αποφάσεις δικαστηρίων, το θέμα έχει παραπεμφθεί προς επίλυση στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου (ΑΠ 1873/2022)».
