Παράνομες έκρινε τις προμήθειες από πλευράς τραπεζών στους δανειακούς λογαριασμούς των συναλλασσόμενων με πρόσφατη απόφασή του (την 368/2019) ο Άρειος Πάγος, που έδωσε -με αυτή του την απόφαση- το δικαίωμα στους καταναλωτές να αξιώσουν την επιστροφή των χρημάτων τους.
Προκειμένου να θεμελιώσει την κρίση του, το Ανώτατο Δικαστήριο επικαλείται το άρθρο 1 της 1969/8-8-1991 Πράξης του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας σύμφωνα με την οποία, «απαγορεύεται η είσπραξη προμήθειας στα δάνεια, των οποίων το επιτόκιο ορίζεται ελεύθερα από τα πιστωτικά ιδρύματα». Παράλληλα, επικαλείται το κεφάλαιο ΣΤ εδ. α της 2501/31-10-2001 της Πράξης του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, που απαγορεύει «την είσπραξη οιασδήποτε προμήθειας στις πάσης φύσεως χορηγήσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων».
Σύμφωνα με τον Άρειο Πάγο, επιτρέπεται κατ’ εξαίρεση η είσπραξη προμήθειας για την οργάνωση και τη διαχείριση κοινοπρακτικών δανείων. Αλλά και για την αδράνεια επί μη αναληφθέντων ποσών πιστώσεων, ανεξάρτητα από τη μορφή χορήγησής τους.
Στην έννοια των πάσης φύσεως προμηθειών δεν εμπίπτουν οι αμοιβές για τις παρεχόμενες τυχόν ειδικές υπηρεσίες, εφάπαξ δαπάνες και τα έξοδα υπέρ τρίτων (π.χ. συμβολαιογραφικά έξοδα, δαπάνες εκτίμησης και ελέγχου τίτλων ακινήτου, εγγραφής υποθήκης κλπ).
Ο δικηγόρος των δανειοληπτών επιχειρηματιών που προσέφυγαν στον Ανώτατο Δικαστήριο και δικαιώθηκαν, Αργύρης Αργυριάδης, χαρακτήρισε την ετυμηγορία ως «θαρραλέα απόφαση που αποτελεί τροχοπέδη στις παράλογες τραπεζικές χρεώσεις, ενώ παράλληλα δίνει το σήμα και κατευθύνει γόνιμα τα δικαστήρια των κατώτερων βαθμών. Και τούτο διότι τα τελευταία χρόνια απορρίπτονται συλλήβδην και κατά τρόπο ανεπίτρεπτα διεκπεραιωτικό, προσφυγές επιχειρήσεων και πολιτών που στρέφονται σε βάρος πιστωτικών ιδρυμάτων».
Στη συγκεκριμένη υπόθεση, η τράπεζα είχε επιβάλει προμήθειες με την αιτιολογία «ετήσια έξοδα φακέλου» ή «ημερολογιακή χρέωση εξόδων», συνολικού ποσού 54.900 € μέσα σε 8 έτη!
Στην ανακοίνωση του κ. Αργυριάδη αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι: «οι εκπρόσωποι του τραπεζικού συστήματος είναι καιρός να αντιληφθούν ότι με ανεξέλεγκτες πράξεις αντιστρατεύονται την αξιοπιστία των πιστοληπτικών ιδρυμάτων. Και το σημαντικότερο, επιτείνουν την κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντί τους».
