Η παγκόσμια κοινότητα συνεχίζει τη μάχη για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, αλλά τα βήματα παραμένουν αργά και συχνά αντικρουόμενα. Στη COP29 τα συμφέροντα των λόμπι του πετρελαίου επανήλθαν στο προσκήνιο, επιδιώκοντας να επηρεάσουν τις αποφάσεις και να επιβραδύνουν τη μετάβαση προς καθαρότερες ενεργειακές λύσεις.
Παράλληλα, η ενεργειακή ατζέντα του νέου προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, που υποστηρίζει τη συνέχιση της εκμετάλλευσης ορυκτών καυσίμων, παραμένει ισχυρή στις διεθνείς διαπραγματεύσεις.
Ενα από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα είναι οι κανόνες για το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων άνθρακα. Αντί να ενθαρρύνει τη μείωση των εκπομπών, αυτό το σύστημα συχνά επιτρέπει στους μεγάλους ρυπαντές να συνεχίζουν να ρυπαίνουν, αγοράζοντας δικαιώματα εκπομπών από μικρότερους ρυπαντές.
Ετσι, αντί για ένα αποτελεσματικό εργαλείο καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής, καταλήγει να γίνεται ένας μηχανισμός που «γκριζάρει» το ενεργειακό μέλλον του πλανήτη, επιτρέποντας την παράταση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα.
Στον αντίποδα αυτής της απαισιόδοξης εικόνας αναδύονται μεγάλα έργα υποδομών που μπορούν να αλλάξουν το παράδειγμα στον ενεργειακό χάρτη. Ενα τέτοιο έργο είναι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Αιγύπτου, γνωστή ως GREGY.
Η διασύνδεση αυτή αποτελεί έναν κρίσιμο πυλώνα για την ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας και της βιωσιμότητας στην Ευρώπη. Η πρωτοβουλία προβλέπει την κατασκευή ενός υποθαλάσσιου καλωδίου μήκους περίπου 3.000 χιλιομέτρων, το οποίο θα συνδέει την Αίγυπτο, που διαθέτει άφθονους ηλιακούς και αιολικούς πόρους, με την ελληνική και ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας.
Η Αίγυπτος διαθέτει τεράστιο δυναμικό ΑΠΕ, με την ηλιοφάνεια και τους ανέμους της ερήμου να αποτελούν σταθερές και πλούσιες πηγές ενέργειας.
Μέσω της διασύνδεσης, αυτή η ενέργεια μπορεί να διοχετεύεται στην Ευρώπη, μειώνοντας την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.
Παράλληλα, η εισαγωγή φθηνής και καθαρής ενέργειας από την Αίγυπτο θα μπορούσε να αποτελέσει ασπίδα ενάντια στις ενεργειακές κρίσεις που έχουν κλονίσει την ευρωπαϊκή αγορά.
Το GREGY αποτελεί ένα πρότυπο για την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσει η Ευρώπη: επενδύσεις σε μεγάλα έργα που προωθούν την πράσινη μετάβαση και εξασφαλίζουν την ενεργειακή αυτάρκεια. Αντί να συμβιβάζεται με λύσεις που ανακυκλώνουν το πρόβλημα, όπως το εμπόριο δικαιωμάτων άνθρακα, η Ευρώπη χρειάζεται έργα που θα ανοίγουν νέους δρόμους.
Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Αιγύπτου δεν είναι απλώς μια επένδυση στην ενέργεια. Είναι μια επένδυση σε ένα καθαρότερο, βιωσιμότερο μέλλον για τον πλανήτη.
Η ενίσχυση τέτοιων πρωτοβουλιών αποτελεί το κλειδί για να περάσουμε από τα γκρίζα διλήμματα της σημερινής ενεργειακής πολιτικής στις πράσινες προοπτικές τού αύριο.
Πηγή: Κυριακάτικη Δημοκρατία
