Είναι γεγονός ότι σχεδόν πάνω από το 50% της εγκατεστημένης ηλεκτροπαραγωγικής ισχύος της χώρας μας το αποτελούν οι ΑΠΕ μονάδες, (αιολικά και φωτοβολταικά πάρκα) με συνολική ισχύ περίπου στα 13,5GW και με ετήσια απόδοση στο ηλεκτρικό δίκτυο γύρω στις 24,00TWh σε σύνολο 57,00TWh.
Η εγκατεστημένη πράσινη ισχύ το 2018 δεν ξεπερνούσε τα 6,50 GW, δηλαδή μέχρι σήμερα έχουμε υπερδιπλασιάσει την πράσινη ισχύ, αλλά μαζί με αυτήν έχει αυξηθεί και η μέση τιμή της λιανικής κιλοβατώρας περίπου 64%. Το 2018 η μέση καθαρή τιμή της κιλοβατώρας ήταν στα 9,5 λεπτά (χωρίς φόρους, χωρίς αναγωγή σε ρυθμιζόμενες χρεώσεις και πάγια), ενώ το 2024 κλείνει στα 14,62 λεπτά.
Διάγραμμα 1
Η απλή ερώτηση που θέτει ένας καταναλωτής είναι γιατί αφού αυξήθηκαν οι πράσινες μονάδες τα τελευταία χρόνια, δεν επωφελήθηκε ανάλογα από τον τσάμπα ήλιο και τον τσάμπα άνεμο, τι θα του απαντήσουμε ;
Ότι ενώ έχουμε πιάσει τους ενεργειακούς στόχους από τώρα και μέχρι το 2030 κατά 140%, αναφορικά με το ποσοστό της διείσδυσης των ΑΠΕ, αλλά τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις συνεχίζουν να πληρώνουν ακριβότερα το ρεύμα; Παρόλο τις διαβεβαιώσεις των αρμοδίων με ένα συγκεκριμένο αφήγημα, ότι όσο θα αυξάνει η πράσινη παραγωγή ενέργειας, τόσο θα πέφτει η τιμή της κιλοβατώρας, βλέπουμε και από το παρακάτω γράφημα μέχρι το 2021 οι τιμές να παίρνουν την ανιούσα.
Διάγραμμα 2
Σε αυτό το γράφημα βλέπουμε πώς κατέρρευσε πρόσφατα το αφήγημα από ερευνητές, κυρίως από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, που δημοσίευσαν στο επιστημονικό περιοδικό Clean Energy and Sustainability την εργασία «A Review of the Energy Policy in Greece in the Last 50 Years and Its Implications for Prosperity» (Επισκόπηση της ενεργειακής πολιτικής στην Ελλάδα τα τελευταία 50 χρόνια και οι επιπτώσεις της στην ευημερία).
Η παραπάνω εικόνα της εργασίας είναι απολύτως αποκαλυπτική για το τι πραγματικά έχουν προκαλέσει στην τιμή του ρεύματος οι αθρόες εγκαταστάσεις αιολικών και φωτοβολταϊκών: στην περίοδο 2000-2021, μια αύξηση στην τιμή του ρεύματος (γαλάζια σημεία) η οποία αυξάνεται εντελώς παράλληλα με την παραγωγή των ΑΠΕ (κόκκινα σημεία).
Το ότι οι ΑΠΕ παράγουν ενέργεια στοχαστικά είναι δεδομένο, το ότι δεν υπάρχει ταυτοχρονισμός της ζήτησης με την παραγωγή και αυτό είναι δεδομένο, το ότι για να αποφευχθούν αστάθειες του δικτύου πάντα πρέπει να λειτουργούν σε κατάσταση stand by κάποιες ακριβές θερμικές μονάδες, επίσης κι αυτό είναι δεδομένο, το ότι δεν υπάρχουν αποθηκευτικά συστήματα για να αποθηκεύεται η περίσσεια της πράσινης ενέργειας και να δίνεται τις ώρες αιχμής που δεν φυσάει και δεν έχει ήλιο, είναι επίσης δεδομένο, το ότι επειδή δεν αποθηκεύεται η πράσινη ενέργεια, αλλά κι από την άλλη δεν μπορεί να εξαχθεί στις γειτονικές χώρες λόγω ανεπάρκειας χωρητικότητας διασυνδέσεων είναι επίσης κι αυτό δεδομένο, το ότι οι ΑΠΕ δεν συμμετέχουν στο κόστος εξισορρόπησης της χονδρικής του ρεύματος, αλλά οι παραγωγοί αποζημιώνονται με πανάκριβες εγγυημένες ταρίφες από χρήματα των καταναλωτών είναι επίσης δεδομένο.
Ενώ η ενεργειακή παράνοια συνεχίζεται στον βωμό της πράσινης μετάβασης, όπως για παράδειγμα, να έχουμε επενδύσει κοντά στο 1,5 δισ. ευρώ για τον εκσυγχρονισμό της ‘’Πτολεμαΐδα 5’’ προκειμένου να επιτευχθεί μια απομείωση των εκπομπών CO2 από 60% έως και 70% για να παραχθεί η μια μεγαβατώρα ρεύματος. Κοινώς η παραγόμενη ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα από τον εξυγιασμένο λιγνίτη να φτάνει να είναι μικρότερη από το πανάκριβο εισαγόμενο φυσικό αέριο.
Σήμερα με τιμή προμήθειας του φυσικού αερίου στο κόμβο της Ολλανδίας κοντά στα 50 ευρώ η θερμική μεγαβατώρα και με κόστος περίπου τα 69 ευρώ ο τόνος του CO2, το κόστος παραγωγής ρεύματος από την Πτολεμαΐδα 5 έχει υπολογιστεί να είναι κάτω από τα 100 ευρώ η μεγαβατώρα, ενώ η ίδια η μεγαβατώρα από φυσικό αέριο να κοστίζει πάνω από 120 ευρώ. Κι όλα αυτά γιατί; Για να πετύχει η Ελλάδα μια μείωση εκπομπών μέχρι το 2030 κατά 55% δηλαδή μια μείωση από το 0,2% της παγκόσμιας παραγωγής στο 0,1% , κι αυτό με κόστος 80 δισ ευρώ, χρήματα κυρίως από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, δηλαδή με χρήματα των Ευρωπαίων φορολογούμενων.
Και μέσα σε όλα αυτά οι μεγάλοι ρυπαντές του πλανήτη (ΗΠΑ, Κίνα, Ινδία, Ρωσία κ.λπ.) που φτάνουν το 76% σε ρύπους, έχουν αποφασίσει απτόητα να συνεχίζουν τις εκπομπές CO2, σαν να είναι ο πλανήτης δικός τους, αλλά η οικολογικά ευαίσθητη Ευρώπη που ρυπαίνει μόνο κατά 7% και έχει δεσμευτεί να το φτάσει στο 3,5% θα ξεπεράσει το ένα τρισ. εκατομμύρια ευρώ για την απανθρακοποίηση της.
Τα δισεκατομμύρια ευρώ που θα γεμίσουν τον κουμπαρά του ταμείου Ανάκαμψης θα παρθούν από νοικοκυριά και επιχειρήσεις μέσα από πράσινους αβάστακτους φόρους, αντιρρυπαντικά τέλη, ρήτρες συμμόρφωσης, κ.λπ. Ενώ η ευρωπαϊκή βιομηχανία θα καταρρέει στο πράσινο ασφυκτικό κλοιό που έχει βάλει στο λαιμό της, την ίδια στιγμή θα υπερανθεί η αμερικανική, η κινέζικη και άλλων τρίτων μεγάλων κρατών.
Μιχάλης Χριστοδουλίδης
Διπλ. Μηχανολόγος Μηχανικός ΑΠΘ
Ενεργειακός Αναλυτής
Δείτε επίσης:
