Μετά την κατακραυγή που δέχτηκε η Ε.Ε. για τα (ημί)μετρα που συμφωνήθηκαν στο Eurogroup της Πέμπτης, οι Βρυξέλλες διευκρίνισαν πως έπεται και δεύτερο πακέτο μέτρων, που δεν θα αφορά την αντιμετώπιση του άμεσου οικονομικού αντίκτυπου της πανδημίας του κορωνοϊού, αλλά την ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας.
Με ανακοίνωση του Eurogroup επισημαίνεται πως όταν θα έχει αντιμετωπιστεί η πανδημία του κορωνοϊού, θα χρειαστεί να δοθεί ένα δεύτερο πακέτο μέτρων με στόχο να αντιμετωπιστεί η μεγάλη ύφεση που αναμένεται.
Αν και το μέγεθος του πακέτου αυτού δεν καθορίστηκε και μένει να αποφασιστεί από τους ηγέτες της Ε.Ε., από δηλώσεις του Γάλλου υπουργού Οικονομικών Μπρουνό Λεμέρ προκύπτει ότι θα είναι αντίστοιχης τάξης με το πρώτο πακέτο, δηλαδή άλλα 500 δισ. ευρώ περίπου.
Εν τω μεταξύ, το Σάββατο, σύσσωμος ο γερμανικός Τύπος αναφερόταν στις αποφάσεις του Eurogroup, ελλείψει εφημερίδων λόγω αργίας, τη Μεγάλη Παρασκευή των Καθολικών. Ενδεικτικά, η «Tagesspiegel» του Βερολίνου τιτλοφορούσε το σχετικό της άρθρο «Η Ε.Ε. είναι ενωμένη – με περιορισμένη ευθύνη», υποστηρίζοντας πως «η προσφυγή στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας συνεπάγεται κινδύνους: αν η Ιταλία, η οποία είναι ήδη υπερχρεωμένη, λάβει προσεχώς και άλλα δάνεια από το ταμείο διάσωσης, η δημοσιονομικά δύσκολη κατάσταση της χώρας θα μπορούσε να επιδεινωθεί».
Σύμφωνα με τη «Suddeutsche Zeitung» του Μονάχου, ο όγκος της βοήθειας της Ε.Ε. είναι πολύ χαμηλός: «Η Γερμανία έχει μέχρι στιγμής προγραμματίσει σχεδόν 1.200 δισ. ευρώ για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της κρίσης. Για όλη την Ευρώπη με τα 460.000.000 κατοίκους της, προγραμματίζονται 500 δισ. ευρώ. Αυτό βαρύνει σαφώς τα ίδια τα κράτη. Από αυτό προκύπτει το πραγματικό πρόβλημα, μπροστά στο οποίο οι υπουργοί οικονομικών της Ε.Ε. κλείνουν τα μάτια τους».
Κίνδυνος αναζωπύρωσης της εγκληματικότητας
Καμπανάκι κινδύνου έκρουσε, όμως, και η Ιταλίδα υπουργός Eσωτερικών Λουτσιάνα Λαμορτζέζε, προειδοποιώντας τους νομάρχες της χώρας ότι πρέπει να υπάρξει υψηλή επιφυλακή σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο εκδήλωσης κοινωνικών εντάσεων, ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης.
«Μετά τις δυσκολίες του εργασιακού χώρου, μπορεί να ακολουθήσουν σοβαρές εντάσεις, με τυχόν αναζωπύρωση της κοινής εγκληματικότητας, αλλά και εστίες εξτρεμιστικού τύπου. Με τον κίνδυνο, στις νέες αυτές ανάγκες, να παρεισδύσουν ολέθριες ευκαιρίες για το οργανωμένο έγκλημα», γράφει η Ιταλίδα υπουργός.
