Δεν υπάρχουν «δύο μέτωπα» στον ΣυΡιζΑ. Αντίθετα, υπάρχει διπλή πολιτική αυτοχειρία με αποκλειστική ευθύνη του νέου προέδρου.
Ο Στέφανος Κασσελάκης με μία αδιανόητη ενέργεια, εξαντλεί το πολιτικό του κεφάλαιο και χαρίζει χαμόγελα στο Μέγαρο Μαξίμου, το οποίο ουσιαστικά θα έπρεπε να βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο.
Το πρώτο λάθος Κασσελάκη είναι η μετατροπή της Αξιωματικής αντιπολίτευσης σε σωσίβιο της κυβέρνησης, την ώρα μάλιστα που ο Μητσοτάκης πρακτικά, «χάνει την δεδηλωμένη». Ανήκουστο και αδιανόητο. Είναι ο ορισμός της πολιτικής αυτοκτονίας σε κοινοβουλευτικό επίπεδο.
Και όμως αυτό δεν είναι το χειρότερο. Η δεύτερη πράξη του νέου προέδρου του ΣυΡιζΑ, εγείρει μείζον ηθικό θέμα το οποίο δεν δικαιολογείται, όσο καλοπροαίρετος και αν είναι κάποιος απέναντι στον κ. Κασσελάκη.
Το κίνητρο λοιπόν του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης για να μετατρέψει το κόμμα του σωσίβιο της κυβέρνησης, είναι καθαρά προσωπικό. Αυτό συνιστά τον ορισμό της έλλειψης πολιτικής ηθικής και της διαπλοκής.
Ο Στέφανος Κασσελάκης υπερψηφίζει ένα νομοσχέδιο, όχι επειδή εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον ή το εθνικό, όχι επειδή εκφράζει την κοινωνική πλειοψηφία, αλλά επειδή ταυτίζεται με τα προσωπικά του «θέλω», τις προσωπικές του στοχεύσεις. Αυτά περί «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», είναι προφάσεις εν αμαρτίες.
Ανθρώπινο δικαίωμα είναι ο σεβασμός στην γυναίκα, όχι η μετατροπή της σε αντικείμενο. Ανθρώπινο δικαίωμα, είναι να μην χρειάζεται μία γυναίκα να «νοικιάσει» το κορμί της σε κάποιον εύπορο, επειδή βυθίζεται στην φτώχεια. Η συζήτηση αυτή, μπορεί να γίνει ατέρμονη.
Το συμπέρασμα είναι ότι ο Στέφανος Κασσελάκης έβαλε το προσωπικό του συμφέρον έναντι του κομματικού, του κοινωνικού και του εθνικού. Αυτή η απόφαση, ίσως να επιφέρει το πολιτικό του τέλος.
