Η πρόταση της εισαγγελέως Μαρίας – Ελένης Νικολού να αθωωθεί για τα αδικήματα του βιασμού και της μαστροπείας ο Ηλίας Μίχος, δηλαδή ο βασικός κατηγορούμενος για την υπόθεση της 12χρονης στον Κολωνό, δικαιώνει την απογοήτευση της πλειονότητας της κοινωνίας μας για τη λειτουργία της ελληνικής Δικαιοσύνης. Επίσης, προκαλεί εξαιρετικά μεγάλη ανησυχία για το τι χειρότερο μας περιμένει.
Αν εισαγγελική λειτουργός θεωρεί ότι δεν είναι βιασμός οι σεξουαλικές σχέσεις 12χρονου παιδιού με έναν πενηντάρη, τότε ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για την αναγνώριση της… νομιμότητας τέτοιου είδους εγκλημάτων. Πώς θα μπορούσε, άραγε, ένα μικρό παιδί να θεωρείται ότι έχει την ωριμότητα ώστε να «επιλέγει» ανεπηρέαστο να συνευρεθεί ερωτικά με έναν ενήλικο; Σε πόσο παρηκμασμένο και σάπιο κράτος μια τέτοιου είδους πρακτική δεν θα θεωρείτο αυτομάτως και δίχως δεύτερη σκέψη βιασμός;
Το πρόβλημα με την ελληνική Δικαιοσύνη είναι πολύ βαθύτερο απ’ όσο δείχνει κι αυτό φαίνεται σε πολλές υποθέσεις, που τέμνονται με την πολιτική και την οικονομική εξουσία. Αλώστε, δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο Δημήτρης Λιγνάδης προφυλακίστηκε ως ύποπτος τέλεσης βιασμών ανηλίκων κι όταν καταδικάστηκε αφέθηκε να κυκλοφορεί ελεύθερος μέχρι την εκδίκαση στο Εφετείο! Αξίζει να σημειωθεί ότι και ο Λιγνάδης είχε στενές σχέσεις με τα ανώτατα κυβερνητικά κλιμάκια. Ήταν, άλλωστε, επιλογή της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου.
Οι πολιτικές φιλίες του Λιγνάδη σαφώς πρέπει να συσχετιστούν με όσα ακούσαμε στη δίκη για τους βιασμούς και την εκπόρνευση της 12χρονης. Ο Ηλίας Μίχος, που δήλωσε στο δικαστήριο ότι ήταν… ερωτευμένος με το μικρό κοριτσάκι, ήταν σημαίνον στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και η κομματική δράση του ήταν εξίσου έντονη με τις ανώμαλες ορέξεις και την εγκληματική δράση του.
Κι ενώ όλα τούτα είναι γνωστά, λειτουργός της ελληνικής Δικαιοσύνης προτείνει την αθώωση του Μίχου για τα αδικήματα του βιασμού και της μαστροπείας. Και κάπως έτσι αυτός ο θεσμός χάνει την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού και γίνεται αντικείμενο αυστηρής κριτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
