Η άνετη επικράτηση του Νίκου Ανδρουλάκη την προηγούμενη Κυριακή των εσωκομματικών εκλογών για την προεδρία στο ΠΑΣΟΚ αφαιρεί σημαντικό ενδιαφέρον από τις επαναληπτικές κάλπες, όπου κονταροχτυπιέται σήμερα με τον Χάρη Δούκα. Το αναγνωρίζουν αυτό στα στρατόπεδα των ηττημένων του πρώτου γύρου, τα οποία καλούν, εντούτοις, τον κόσμο να παραμερίσει τους δισταγμούς του και να ξαναστηθεί σήμερα έξω από τα εκλογικά κέντρα.
- Από τον
Γιώργο Χατζηδημητρίου
Βεβαίως, αυτός που δεν επιθυμεί με την ίδια ζέση τη μαζική συμμετοχή της περασμένης Κυριακής, όπου ψήφισαν περισσότεροι από 300.000 πολίτες, όπως συμφωνούν όλοι στα πέριξ της Χαριλάου Τρικούπη, είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης. Κι αυτό επειδή ως δεινός τακτικιστής γνωρίζει ότι ο έλεγχος ασκείται καλύτερα σε μικρά ακροατήρια… Ενας αριθμός γύρω στις 200.000, όπως προβλέπεται, τον βολεύει καλύτερα.
«Αν μπήκαμε σε αυτήν την περιπέτεια τέσσερις μήνες τώρα για να διαπιστώσουμε ότι τελικά το πάνω χέρι θα έχουν πάντα οι μηχανισμοί, τότε δεν άξιζε τον κόπο» λέει στην «κυριακάτικη δημοκρατία», χωρίς να κρύβει την απογοήτευσή του, στέλεχος που συντάχθηκε με τον Παύλο Γερουλάνο.
Είναι γεγονός ότι ο Ν. Ανδρουλάκης μπαίνει στο δεύτερο ημίχρονο διατηρώντας ένα προβάδισμα, που δεν είναι δύσκολο όμως να ανατραπεί, όπως σχολιάζει η πολιτική αγορά, αν ο κόσμος που περιμένει κάτι περισσότερο από τη σημερινή ακινησία του ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝ.ΑΛ. σε στάσιμα νερά μετακινηθεί σε αυτήν του Δούκα, ως «λύση ανάγκης».
Ο δήμαρχος Αθηναίων έδειξε ότι έχει οπαδούς δύο ταχυτήτων: Τον ψήφισε ένα κοινό στην περιφέρεια, όπου οι μηχανισμοί έχουν το πάνω χέρι, αλλά αποδοκιμάστηκε στο Λεκανοπέδιο και ειδικά στην Αθήνα, όπου δεν έπεισε ότι εκπροσωπεί το μήνυμα της αλλαγής. Η μόνη του δικαιολογία, λένε όσοι ξέρουν, είναι ότι ουσιαστικά δεν διαθέτει προσωπικό μηχανισμό. Η συντριπτική πλειονότητα των «δικών» του στο δημοτικό συμβούλιο είναι άνθρωποι του Ανδρουλάκη. Και βέβαια, όσο κι αν πολλοί το ξεχνούν, υπερπροβάλλοντας τη συμβολή του ΣΥΡΙΖΑ, στην εκλογή του συνέβαλε αποφασιστικά η στήριξη από τον Γερουλάνο, που έχει μεθοδικά χτίσει πολιτικές σχέσεις στην Α’ Αθήνας.
Μιλώντας κανείς με παλιά, μπαρουτοκαπνισμένα στελέχη, που έδωσαν μάχες στο Κίνημα από την εποχή του Ανδρέα, μένει με την εντύπωση ότι οι σημερινές κάλπες θα εγκαινιάσουν μια νέα περίοδο χαμηλών προσδοκιών. Συγκρούονται, όπως παρατηρούν, δύο πολιτικά άχαρες προσωπικότητες σε σύγκριση με τα ιστορικά μεγέθη του παρελθόντος. Ο Ν. Ανδρουλάκης, σημειώνουν, απέδειξε ότι «έχει πιάσει ταβάνι». Οσο και αν υποστηρίζει ότι χάρη στην πολιτική του το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ. κατέστη διακριτός πόλος στο πολιτικό παιχνίδι, τον προδίδουν οι δυνατότητες και η πολιτική «κατασκευή» του. Είναι απολύτως ενδεικτικός ο μνησίκακος τρόπος που αντιμετώπισε τον Χάρη Καστανίδη: Διάλεξε να πάρει τη δική του έδρα στη Θεσσαλονίκη, αφήνοντας την πόλη χωρίς εκπροσώπηση και προτιμώντας σκανδαλωδώς να έχει το Ηράκλειο Κρήτης δύο βουλευτές…
«Δεν μπορεί να “ψηλώσει” το κόμμα ο Ανδρουλάκης» δηλώνει με βεβαιότητα στην εφημερίδα πρώην υπουργός. «Δεν έχει ηγετική στόφα, είναι ανασφαλής και διοικεί το κόμμα με έναν κλειστό κύκλο έμπιστων ανθρώπων, οι οποίοι αποδείχτηκε ότι δεν διαθέτουν κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο για να διαμορφώνουν πολιτικά γεγονότα».
Αν εξαιρέσεις επαγγελματικά στελέχη, πολλοί συμφωνούν με τα λόγια του. Ο συγκινητικός και πολύπειρος πρώην πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, που τάσσεται ανοιχτά με τον Ανδρουλάκη, υποστηρίζει ότι το 2027, αν στηριχθεί από όλους, θα στείλει τη Ν.Δ. στην αντιπολίτευση. «Θα είναι αργά έως τότε… Τώρα είναι η ευκαιρία που η Ν.Δ. βρίσκεται σε ραγδαία φθορά και ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοκτονεί. Αν δεν την αδράξουμε, ο μόνος κερδισμένος θα είναι η ακραία Δεξιά» αντιδρούν πολλοί.
Θυμίζουν μάλιστα τον λακωνικό χαιρετισμό του τέως πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στα 50στά γενέθλια του Κινήματος στο Ζάππειο, όταν προειδοποίησε ότι στην πολιτική οι ευκαιρίες δεν εμφανίζονται συχνά. Απαξιωτικές δηλώσεις του -όπως «δεν πρόκειται να τους έχω δίπλα μου την επόμενη μέρα»- για συνυποψηφίους του δείχνουν, κατά πολλούς, χαμηλή δυνατότητα να συσπειρώσει το κόμμα αλλά και την πρόθεσή του να συνεχίσει αυτό που έκανε έως σήμερα. Στη Νάντια Γιαννακοπούλου, για παράδειγμα, η οποία έκανε δημόσια δήλωση στήριξης του Δούκα, δεν τηλεφώνησε καν, θεωρώντας ότι εκείνη άνοιξε τον χορό της αμφισβήτησης το βράδυ των εκλογών.
«Οσοι πιστεύουν ότι ο Ανδρουλάκης θα μοιράσει ρόλους από Δευτέρα, εάν νικήσει, είναι γελασμένοι» δηλώνουν στην «κυριακάτικη δημοκρατία» έμπειρα κομματικά στελέχη, προσθέτοντας ότι θα ήταν διαφορετικής ποιότητας η σημερινή αναμέτρηση, αν στη θέση του Δούκα βρισκόταν ο Γερουλάνος.
Ο βουλευτής της Α’ Αθήνας, πάντως, που αποδέχτηκε αξιοπρεπώς και με πολιτική ακεραιότητα την ήττα του, δεν το βάζει κάτω. Είναι πρόδηλο ότι το 21,12% που έπιασε -από 3% το 2021- και οριακά τον άφησε εκτός δεύτερου γύρου είναι μια εξαιρετική «μαγιά», που θα μπορούσε να στηρίξει τις μελλοντικές του φιλοδοξίες, αφού πολλοί προβλέπουν ότι ο Ανδρουλάκης «ό,τι ήταν να δώσει το έδωσε».
Βεβαίως, αν το παιχνίδι κρινόταν μόνο στην Αθήνα, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, αλλά εκεί, όπως αναγνωρίζει και ο ίδιος, η χρήσιμη -όπως αποδείχθηκε- «σφήνα» της Αννας Διαμαντοπούλου βοήθησε τη διασπορά ψήφων.
Τι συζητούν στα πηγαδάκια της Χαρ. Τρικούπη
Ορισμένοι στους διαδρόμους της Χ. Τρικούπη -το υποστήριξε δημόσια και ο Απ. Κακλαμάνης- έλεγαν ότι θα αποτελούσε χειρονομία υψηλού πολιτικού πολιτισμού και παραταξιακής προτεραιότητας, αν ο Δούκας παραμέριζε σήμερα για να περάσει ο Γερουλάνος. Ομως ο δήμαρχος Αθηναίων, εκτιμώντας ότι η συγκυρία τον ευνοεί, επέλεξε να παίξει… τα ρέστα του στο τραπέζι και να τα πάρει (ή και να τα χάσει) όλα.
Το «βαθύ» ΠΑΣΟΚ τον θεωρεί πολιτικά ανώριμο, ακόμα και βιαστικό, διότι αποφάσισε να… αλλάξει πίστα, χωρίς να έχει να παρουσιάσει κάτι της προκοπής έναν χρόνο τώρα στην Αθήνα. Βεβαίως, η εχθρική στάση του «οικοσυστήματος Μητσοτάκη», το οποίο, όπως λέγεται, «δεν συγχωρεί όσους ανεπιθύμητους μπαίνουν σε χωράφια όπου η γη “καρπίζει’’…» και του αφαίρεσε ζωτικά χρηματοδοτικά εργαλεία, του δίνει κάποιο άλλοθι. Δεν είναι όμως αρκετό μπροστά στις προσδοκίες που καλλιέργησε. Και μάλλον, όπως σχολιάζεται, δεν πείθει σε ρόλο «Ελ Σιντ», που θα ενώσει τις διάσπαρτες δυνάμεις της Κεντροαριστεράς για να τις οδηγήσει μπροστά στα τείχη της εξουσίας.
Πηγή: Κυριακάτικη Δημοκρατία
