Για τη διαμονή της στη Θεσσαλονίκη, κατά το τριήμερο των εορταστικών εκδηλώσεων, η κυρία Κατερίνα Σακελλαροπούλου, δεν επέλεξε ένα από τα μεγάλα, διάσημα και εντυπωσιακά ξενοδοχεία της πόλης. “Χτύπησε” όμως στην καρδιά του κέντρου της συμπρωτεύουσας και κατέλυσε στο μπουτίκ χοτέλ Monasty στη Βασιλέως Ηρακλείου. Αν και το όνομα εμπεριέχει την λέξη “άστυ” θα μπορούσε να θεωρηθεί για όσους γνωρίζουν ότι η κυρία Σακελλαροπούλου επέλεξε-για να μην πω να μονάσει- την απομόνωσή της μέσα στη βουή της εορτάζουσας πόλης. Από το εξαιρετικό roof garden του ξενοδοχείου υπάρχει αδιαμεσολάβητη θέα στην Άνω Πόλη και στα Κάστρα της.
Θέλω να επισημάνω ότι τα μέτρα ασφαλείας για την Πρόεδρο ήταν εξαιρετικά αυστηρά. Δεν αναφέρομαι μόνο στους πολυάριθμους αστυνομικούς με πολιτικά και μη που είχαν κυκλώσει το μοναστήρι της κυρίας Κατερίνας ούτε στα μέτρα ασφαλείας και ελέγχου στην είσοδο για την ρεσεψιόν. Ήδη από την προηγουμένη της άφιξής της η αστυνομία είχε γεμίσει με κορδέλες τον κάθετο στο ξενοδοχείο κι έναν από τους πλέον πολυσύχναστους δρόμους της Καρόλου Ντηλ, ώστε να μην παρκάρουν τα αυτοκίνητα. Ασυνήθιστη κίνηση καθώς ο εν λόγω δρόμος τέμνει την οδό Τσιμισκή και δεν εμποδίζει καν τη μαθητική παρέλαση.
Τείνω να πιστέψω ότι η Πρόεδρος δεν ήταν σε μεγάλα κέφια. Μάλλον έδειχνε κακοδιάθετη και ενίοτε απέπνεε μία εσάνς χαλασμένου μπαλσάμικου. Δεν ξέρω αν οφείλεται στην ενόχλησή της για τη διαφαινόμενη αποχώρησή της από την Προεδρία της Δημοκρατίας ή εάν συνδεόταν με το γεγονός ότι αναγκάστηκε να αποχωριστεί για τέσσερις ημέρες τις ατίθασες γάτες της. Πάντως, αντί να απολαύσει την τελευταία, όπως όλα φανερώνουν, επίσημη παρουσία της στην στρατιωτική παρέλαση της Θεσσαλονίκης έδειχνε ότι κάτι την απασχολούσε. Ότι εκτίει ποινή. Κατά τη διάρκεια της παρελάσεως είχα την ευκαιρία να δω ότι η δύσθυμη κυρία Κατερίνα απλώς βαριόταν. Ευτυχώς αυτή τη φορά κάποιοι μερίμνησαν και απομάκρυναν το κινητό της από τα χέρια της. Όχι όμως και το ρολόι της. Αν είναι smart έχει απόλυτη πρόσβαση στις λειτουργίες του κινητού.
Η Πρόεδρος κατέφυγε πολλές φορές στους δείκτες του επιβεβαιώνοντας ότι δεν έβλεπε την ώρα να τελειώσει η όλη τελετή στην παραλιακή Λεωφόρο της Θεσσαλονίκης. Κάποιες φορές έτριβε τα μάτια της και το κεφάλι της-δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ξενύχτησε στο μπαρ του Monasty- και άλλες φορές αδιαφορούσε για το υπερθέαμα που πρόσφεραν τα υπερσύγχρονα μαχητικά αρνούμενη να σηκώσει στοιχειωδώς το κεφάλι της προς τον ουρανό. Για έναν ακατανόητο λόγο όταν ολοκληρώθηκαν οι εκδηλώσεις μού ήρθε στο μυαλό η ταινία “Αγέλαστος Πέτρα”. Μυστήρια μοναστηριακά πράγματα…
Κυρία επί των Τιμών – Εστία της Κυριακής
Όμορφη μου Κατερίνα του μπαξέ μου Καρδερίνα, άνοιξε την αγκαλιά σου και τα ροδοπέταλα σου, η εισαγωγή τραγουδιού του αειμνήστου Αντώνη Καλογιάννη!!🥰🥰💞💞Αφιερωμένο στις Κατερίνες!!
ΜΟΝΙΜΑ ? ? ? Σωθήκαμε.