Η γενιά του Πολυτεχνείου οδήγησε τη χώρα σε χρεοκοπία, διέλυσε το κράτος, έκανε την Ελλάδα υποπόδιο Ευρωπαίων και Αμερικανών και πλούτισε σε βάρος του λαού, πουλώντας «επανάσταση». Τα παραπάνω σε διάφορες παραλλαγές κυκλοφορούν από στόμα σε στόμα και συνθέτουν αναρίθμητες διαδικτυακές αναρτήσεις, στις οποίες αμφισβητείται η αναγκαιότητα της συνέχισης του εορτασμού της 17ης Νοεμβρίου ως μιας επίσημης κρατικής φιέστας.
- Η θέση μας/
Κυριακάτικη Δημοκρατία
Η άποψη που χρεώνει όλα τα δεινά της χώρας στη γενιά του Πολυτεχνείου δεν είναι απόλυτα ακριβής. Δεν θησαύρισαν πουλώντας «επανάσταση» όλοι οι νέοι που συμμετείχαν στη φοιτητική εξέγερση. Δεν πολιτεύτηκαν όλοι. Δεν υπουργοποιήθηκαν ούτε έστησαν διάφορα κερδοφόρα… παραμάγαζα επιδεικνύοντας τις αγωνιστικές τους περγαμηνές. Οι περισσότεροι έμειναν εκτός του διεφθαρμένου πολιτικού σκηνικού.
Ωστόσο, πολλοί από εκείνους που αυτόκλητα εκπροσώπησαν πολιτικά αυτή τη γενιά χρεώνονται όλες τις φαύλες πρακτικές που απωθούν τον λαό και τον κάνουν να αισθάνεται ότι ξέφτισε τούτη η γιορτή. Το σκηνικό που διαμορφώνεται στη γιορτή του Πολυτεχνείου φαντάζει πλέον και παρωχημένο και κιτς και λίαν υποκριτικό. Είναι στα όρια του κωμικού πολυεκατομμυριούχοι «αγωνιστές» να βολτάρουν μια φορά τον χρόνο μέχρι την αμερικανική πρεσβεία έχοντας υψωμένες τις γροθιές τους και φωνάζοντας συνθήματα περασμένων δεκαετιών.
Κι αυτό το κωμικό σκηνικό με μερικούς διάσημους εκατομμυριούχους διαδηλωτές μετατρέπεται σε εξοργιστικό όταν γίνεται γνωστό ότι οι ίδιοι άνθρωποι που στις 17 Νοεμβρίου φωνάζουν αντιαμερικανικά συνθήματα συνωστίζονται στην αμερικανική πρεσβεία στη γιορτή της 4ης Ιουλίου, της γνωστής σε όλους Ημέρας Ανεξαρτησίας, και σπεύδουν να σφίξουν το χέρι του εκάστοτε πρεσβευτή των ΗΠΑ, κάνοντας ταυτόχρονα και μια βαθιά υπόκλιση.
Οι καιροί έχουν αλλάξει, το ίδιο και οι γεωπολιτικές ισορροπίες και τα κοινωνικά αιτήματα. Η καθιερωμένη πορεία της 17ης Νοεμβρίου για ποιον λόγο φτάνει μόνο μέχρι τη αμερικανική πρεσβεία και δεν αποφασίζεται να περάσει και από τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ενωσης στην Αθήνα, αλλά και από το Μέγαρο Μαξίμου; Μήπως είναι βολικό για την ίδια την ξενόδουλη εξουσία να περιορίζεται η περιγραφή του ελληνικού προβλήματος μόνο σε ό,τι αφορά τις σχέσεις μας με την υπερδύναμη;
Και για να μη γελιόμαστε: Το βασικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι οι ξένες πρωτεύουσες. Εκεί οι πολιτικοί παράγοντες άλλων χωρών πάντα θα επιδιώκουν να αποκομίζουν κέρδη σε βάρος του έθνους και του λαού μας. Είναι ξένοι και μεριμνούν για τα συμφέροντά τους. Η βαριά νόσος που μαστίζει την πατρίδα είναι η αναξιότητα, η φιλαυτία και φιλαργυρία της πολιτικής ελίτ της χώρας. Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι να ξεκινήσει μια πορεία προς την αλήθεια. Η πορεία τής -ξεπερασμένης και από τον χρόνο και την πραγματικότητα- 17ης Νοεμβρίου δεν τρομάζει τη φαύλη εξουσία. Αντιθέτως, η φολκλοροποίησή της την εξυπηρετεί.
