Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ Μητσοτάκης με την ίδια ευκολία που «αδειάζει» τους υπουργούς του «αδειάζει» και τον εαυτό του. Η επιλογή Τασούλα για την Προεδρία της ∆ημοκρατίας αποτελεί μία ακόμα «ισπανική υποχώρηση» του πρωθυπουργού και απόπειρα αποκατάστασης των διαρραγεισών σχέσεών του με τη βάση του κόμματος της Ν.∆. και της παράταξης συνολικά.
- Η θέση μας
/Εφημερίδα Δημοκρατία
Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ Μητσοτάκης αποπέμπει από το ύπατο πολιτειακό αξίωμα την κυρία Σακελλαροπούλου, την οποία ο ίδιος είχε προτείνει, και, ουσιαστικά, είχε διορίσει στην Προεδρία της ∆ημοκρατίας. Είναι, αν μη τι άλλο, πρωτοφανές για πρωθυπουργό να αλλάζει γνώμη για Πρόεδρο της ∆ημοκρατίας που αποτέλεσε δική του επιλογή. Μάλιστα, δεν έγινε η παραμικρή προσπάθεια να καλυφθεί η απαξιωτική διάθεση του πρωθυπουργού για την Πρόεδρο. Η προγραμματισμένη συνάντηση Μητσοτάκη – Σακελλαροπούλου… αναβλήθηκε με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού.
ΣΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξήγησε τους λόγους της «απόλυσης» της κυρίας Σακελλαροπούλου με τα κάτωθι: «Σε ένα ταραγμένο διεθνές περιβάλλον, η πατρίδα χρειάζεται Πρόεδρο της ∆ημοκρατίας με μακρά διαδρομή στα κοινά και με σαφή πολιτικά χαρακτηριστικά». Η ερμηνεία αυτού του σκεπτικού καθίσταται ευκολότερη αν μπουν στην «εξίσωση» η εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ και η ακραιφνής δικαιωματιστική ιδεολογία της κυρίας Σακελλαροπούλου, που έχει ως ίνδαλμα τη μακαρίτισσα ανώτατη δικαστίνα των ΗΠΑ, Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπεργκ, η οποία βρίσκεται πίσω από την απόφαση του Ανωτάτου ∆ικαστηρίου της υπερδύναμης, το 1973, για τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων.
ΑΝΤΙΔΙΑΣΤΑΛΤΙΚΑ στην ιδεολογία Σακελλαροπούλου, ο κ. Μητσοτάκης μίλησε στο διάγγελμά του για τα προσόντα του κ. Τασούλα, ο οποίος «διαθέτει μια πλούσια καλλιέργεια και βαθιά γνώση της ελληνικής Ιστορίας, αληθινό πατριωτισμό και έναν χαρακτήρα ακέραιο, με κοινωνική ευαισθησία και μια γνήσια απλότητα και σεμνότητα».
ΚΙ ΟΜΩΣ, αυτή η αντιδιαστολή δεν ισχύει. Ο κ. Τασούλας, από ιδεολογικής άποψης, είναι «συγγενής» με την κυρία Σακελλαροπούλου. Στην ουσία, δεν διαφέρουν. Απλώς, ο κ. Τασούλας έχει ένα θαμπό «κεντροδεξιό» επίχρισμα. Απόδειξη των ανωτέρω είναι ο ζήλος που επέδειξε, ως πρόεδρος της Βουλής, στην προώθηση και υπεράσπιση του νομοσχεδίου για τον «γάμο» των ομόφυλων ζευγαριών.
