Ανακάλεσε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Κυρανάκης τη δήλωση που είχε κάνει σε τηλεοπτική εκπομπή, σύμφωνα με την οποία «η επιστημονική κοινότητα έχει σταθεί κατώτερη των περιστάσεων» και απέδειξε ότι για να επιβιώσεις σήμερα στην πολιτική ζούγκλα πρέπει να είσαι άτολμος και απλά να χειροκροτείς όταν σου λένε να το κάνεις.
«Έχω μάθει να αναγνωρίζω τα λάθη μου. Δέχομαι την καλοπροαίρετη, αλλά σφοδρή αντίδρασή σας στην άποψη που υποστήριξα και ανακαλώ» ανέφερε το βράδυ της Τετάρτης ο βουλευτής σε ανάρτησή του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, πετώντας λευκή πετσέτα…
Τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη έβγαλαν στη «σέντρα» καθεστωτικά ΜΜΕ, αλλά και οι διάφοροι «εξυπνάκηδες» του διαδικτύου, κατηγορώντας τον μάλιστα ότι «σπάει τη γραμμή» του κόμματός του και του πρωθυπουργού επειδή τόλμησε να εκφράσει αυτό που χιλιάδες πολίτες, σε Ελλάδα και εξωτερικό, πιστεύουν. Ότι δηλαδή ο επιστημονικός κόσμος δεν έχει αντεπεξέλθει με τον τρόπο που θα έπρεπε στη διαχείριση της πανδημίας.
Δεν είναι δα και τίποτε το «εξωπραγματικό» αυτό που είπε. άλλωστε, ο ίδιος ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει γίνει αντικείμενο σφοδρής κριτικής από πάρα πολλά κράτη για τον ρόλο του και οι ιατρικές εκτιμήσεις σχετικά με την πανδημία έχουν υποστεί συνεχείς και μεγάλες διορθώσεις, υποχρεώνοντας τους πολιτικούς να παίρνουν ενίοτε λανθασμένες αποφάσεις.
Απ’ ό,τι φαίνεται όμως στην κυβέρνηση δεν εκτιμούν την ελευθερία της άποψης, αλλά μόνο την «υποταγή» στην κομματική γραμμή. Καλύτερα να ‘λεγε ο Κυρανάκης ότι πρέπει να αφήσουμε το Oruc Reis να φτάσει μέχρι το Σούνιο, παρά να αμφισβητήσει το «αλάθητο» των επιστημόνων σε σχέση με τον κορωνοϊό. Λιγότερα θα είχε «ακούσει» από το Μαξίμου και την κουστωδία των μέσων που θέλουν να προβάλλουν ως τοποτηρητές του μητσοτακισμού.
Η άτακτη υποχώρηση, πάντως, και του ίδιου σίγουρα δεν είναι θετικό σημάδι. Διότι δύο τινά συμβαίνουν. Είτε ο γαλάζιος βουλευτής αλλάζει πολύ εύκολα απόψεις για πολύ σημαντικά θέματα, είτε υποχωρεί πολύ εύκολα στις πιέσεις που δέχεται. Και κανένα από τα δύο δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να ερμηνευτεί ως «δυνατό» σημείο του χαρακτήρα του.
