Η ευκολία που έχει… κατακτήσει ο Άδωνις Γεωργιάδης να εκστομίζει με μεγάλη συχνότητα τα πιο κυνικά και απάνθρωπα επιχειρήματα παριστάνοντας ότι με την ελεεινή στάση του βρίσκεται στην ρεαλιστική πλευρά των καταστάσεων, επεκτείνει την πολιτική αναλγησία βουλευτών του είδους του, σε νέα αχαρτογράφητα όρια.
Μας αφήνει παγερά αδιάφορους ο ξεπεσμός και η κατάντια ενός πολιτικού που νομίζει ότι εάν προκαλεί την αξιοπρέπεια των πολιτών με φτηνά επιχειρήματα που επιτίθενται κατάστηθα στον κοινό νου, θα μετατρέψει την κοινωνία σε αγέλη που ποδηγετείται από τους διαχειριστές του φόβου. Είναι ώρα όμως να μαζευτεί, προτού- και πάλι παγερά αδιάφορους μας αφήνει η εκδοχή αυτή..- υπαχθεί και περάσει ο ίδιος, γιατί το μάτι του γυαλίζει ύποπτα τελευταία, στην αρμοδιότητα άλλης Επιστήμης…
Πριν από λίγες ημέρες, επιβεβαιώνοντας ότι ψυχολογικά και πολιτικά κινείται πλέον σε ένα ασταθές και απόκοσμο περιβάλλον, βγήκε και πανηγύριζε ανεξήγητα από τα κανάλια για τον αριθμό των θυμάτων της πανδημίας στη χώρα, προσβάλλοντας με εμετική ασέβεια τη μνήμη των νεκρών και φτύνοντας το πένθος και την στεναχώρια των δικών τους ανθρώπων. Αποδοκιμάστηκε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Στέλιο Πέτσα που δήλωσε με το άχρωμο βλέμμα του ότι «δεν πανηγυρίζει κανείς», αλλά, είναι να μη σε πάρει (απ΄ όλες τις απόψεις…) η κάτω βόλτα.
Μιλώντας στο face 2 face έβγαλε και πάλι σε δημόσια θέα την πολιτική του αθλιότητα και το πηχτό σκοτάδι που κουβαλάει και το οποίο δεν ανήκει στα ανθρώπινα, λέγοντας σε ερώτηση για το lockdown:
«Μακάρι να είχαμε ξεκινήσει νωρίτερα αλλά σε αυτό η δική μου άποψη είναι – επειδή είμαι πάντα λίγο αιρετικός σε αυτό – ότι αν έπαιρνες την καραντίνα προτού τα κρούσματα, πρώτον θα δεχόσουν μία πολύ μεγάλη κριτική γιατί ‘μας καταστρέφεις την οικονομία, εδώ δεν έχουμε ιό’, και δεύτερον, δεν θα ακολουθούσανε κιόλας. Δηλαδή ένας από τους λόγους που τηρείται η καραντίνα είναι οι νεκροί που βλέπουν κάθε μέρα και φοβούνται. Αν δεν υπάρχει ο φόβος δεν υπάρχει και η τήρηση των μέτρων».
