Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου με επιστολή της προς τον δήμαρχο Καλαβρύτων Αθανάσιο Παπαδόπουλο, αναφέρεται στο Μνημόσυνο της 13ης Δεκεμβρίου για το καλαβρυτινό Ολοκαύτωμα. Με μία και μοναδική αναφορά στο ποιος έκανε το έγκλημα στα Καλάβρυτα, δεν αναφέρεται καν στο ότι δεν τιμωρήθηκε κανείς, ενώ και το «παραμένει ενεργός ο δίκαιος αγώνας της επανόρθωσης», μοιάζει αναιμικό.
Επιστολή προς τον Δήμαρχο Καλαβρύτων Αθανάσιο Παπαδόπουλο
Σας ευχαριστώ θερμά για την πρόσκλησή σας να παραστώ στο Μνημόσυνο της Κυριακής 13ης Δεκεμβρίου 2020 στη μαρτυρική σας πόλη. Θεωρώ ελάχιστο χρέος μου την απόδοση τιμής στα θύματα του Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος και θα ήθελα να σας εκφράσω τη λύπη μου για την αδυναμία μου να ανταποκριθώ, λόγω των περιορισμών που έχουν τεθεί στις μετακινήσεις και τις συναθροίσεις για την αποτροπή της διασποράς του κορωνοϊού.
Η σφαγή των Καλαβρύτων, η μεγαλύτερη ναζιστική θηριωδία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σε ελληνικό έδαφος, έχει χαραχθεί ανεξίτηλα στην ιστορική και συλλογική συνείδηση του λαού μας. Ένα ειδεχθές και αποτρόπαιο γεγονός, που όχι μόνο προκαλεί βάναυσα και τραυματίζει ανεπανόρθωτα το ανθρώπινο αίσθημα, αλλά μας καλεί, κάθε χρόνο, τη μέρα της επιστροφής μας στον τόπο του μαρτυρίου, σε εγρήγορση για τη θωράκιση της δημοκρατίας μας, στην Ελλάδα και την Ευρώπη, από τους εχθρούς της, τους επιγόνους του φασισμού και του ναζισμού. Στη μνήμη της αδικοχαμένης και ηρωικής γενιάς των Καλαβρυτινών παραμένει ενεργός ο δίκαιος αγώνας της επανόρθωσης.
Εύχομαι κάθε επιτυχία στις εκδηλώσεις σας και εκφράζω την προσμονή να επισκεφτώ τον τόπο σας, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν.
Έτσι διεκδικούσε ο Προκόπης Παυλόπουλος (2019)
Η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλοπούλου κατά τις εκδηλώσεις μνήμης για τα 76 χρόνια από το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων:
Τα Μαρτυρικά Καλάβρυτα θα θυμίζουν, για πάντα και προς κάθε κατεύθυνση, το απεχθέστερο έγκλημα πολέμου στην Ελλάδα, κατά την διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, το οποίο συντελέσθηκε από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στις 13 Δεκεμβρίου 1943. Εκπληρώνοντας Εθνικό Χρέος, τιμούμε, και φέτος, την Ιερή Μνήμη των τραγικών Θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας, στέλνοντας το διπλό μήνυμα: Δεν ξεχνάμε, Ποτέ ξανά.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο Ιερής Μνήμης -και μακριά από κάθε λογική αντεκδίκησης, που είναι παντελώς ξένη σ’ εμάς, τους Έλληνες- εντάσσουμε και τις έναντι της Γερμανίας νόμιμες αξιώσεις μας για το κατοχικό δάνειο και τις εν γένει αποζημιώσεις της ναζιστικής κατοχής.
Όπως έχουμε, επανειλημμένως, τονίσει, οι ως άνω αξιώσεις μας, από τις οποίες ουδέποτε και καθ’ οιονδήποτε τρόπο έχουμε παραιτηθεί, είναι πάντα νομικώς ενεργές –πράγμα που σημαίνει ότι δεν τίθεται κανένα θέμα παραγραφής- και δικαστικώς επιδιώξιμες. Και ο κοινός μας Ευρωπαϊκός Νομικός Πολιτισμός, ως μέρος του εν γένει κοινού μας Ευρωπαϊκού Πολιτισμού που συντίθεται από τις διατάξεις αλλά και από τις θεμελιώδεις αρχές και τις αξίες της Ευρωπαϊκής και της Διεθνούς Νομιμότητας, επιβάλλει την σχετική απόφαση να την λάβει αρμόδιο Δικαστικό Forum, με βάση το σύνολο του εφαρμοζόμενου, εν προκειμένω, Διεθνούς Δικαίου. Η θέση αυτή είναι κυριολεκτικώς Εθνική και, κατά συνέπεια, αδιαπραγμάτευτη. Πολλώ μάλλον όταν την θέση αυτή ενισχύει, πλέον, καταλυτικώς η πρόσφατη γνωμοδότηση (2019) της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εμπειρογνωμόνων του Γερμανικού Κοινοβουλίου (Bundestag), η οποία αφενός αναγνωρίζει ότι δεν τίθεται ζήτημα παραίτησης ή παραγραφής των αξιώσεων αυτών και, αφετέρου, προτρέπει, «expressis verbis», την Γερμανική πλευρά ν’ αποδεχθεί την προσφυγή Ελλάδας και Γερμανίας στο αρμόδιο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
Και κατά τούτο, μόνο προβληματισμό προκαλεί η από 18.10.2019 απόρριψη της, από τον Ιούνιο του ίδιου έτους, πλήρως τεκμηριωμένης ρηματικής διακοίνωσης της Ελλάδας, αναφορικά με την προοπτική προσφυγής σε αρμόδιο δικαιοδοτικό Forum, για την οριστική επίλυση της σχετικής διαφοράς ως προς τις αξιώσεις της Ελλάδας για το κατοχικό δάνειο και τις γερμανικές αποζημιώσεις. Έχω χρέος να τονίσω ότι η προαναφερόμενη άρνηση της Γερμανικής Κυβέρνησης, αγνοώντας όλα τα κατά τ’ ανωτέρω, πλήρως τεκμηριωμένα, νομικά επιχειρήματα, εμφανίζεται παντελώς αναιτιολόγητη, δοθέντος ότι έρχεται σε αντίθεση και προς την Ευρωπαϊκή και την Διεθνή Νομιμότητα. Διευκρινίζουμε, ότι η Ελλάδα δεν αποδέχεται την άρνηση αυτή, πράγμα που σημαίνει ότι θα επανέλθει εν προκειμένω, δίνοντας ακόμη μεγαλύτερη έκταση και έμφαση στα νομικά -και όχι μόνο- επιχειρήματά της.
Αιωνία η Μνήμη των τραγικών θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας στα Καλάβρυτα, στις 13 Δεκεμβρίου 1943.
