Δεν κρύβεται πίσω από εύκολα κλισέ ο βουλευτής Ροδόπης της Ν.Δ. Ευριπίδης Στυλιανίδης και απαντά στις ερωτήσεις που του θέτει η «κυριακάτικη δημοκρατία». Τόσο για την επόμενη ημέρα της πανδημίας του κορωνοϊού, στην οποία θεωρεί ότι δεν χωρούν ακραίες νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις, όμως ούτε και ο αριστερός κρατισμός, όσο και για τα εθνικά μας θέματα, για τα οποία διαπιστώνει ότι σε όλα τα κόμματα συναντάς γνήσιους πατριώτες αλλά και αφελείς πολιτικούς, που συγχέουν την εξωτερική πολιτική με τις δημόσιες σχέσεις.
Το αναπτυξιακό μοντέλο στο οποίο θα βασιστεί η χώρα τα επόμενα έτη, μετά και την κρίση του κορωνοϊού, όπως περιγράφεται στην έκθεση Πισσαρίδη, θυμίζει κατά κάποιους τα μοντέλα των Μνημονίων. Είναι αυτό που χρειάζεται η χώρα;
Η πολυεπίπεδη κρίση που βιώνουμε σε πολιτικό, οικονομικό, υγειονομικό και εθνικό επίπεδο ανέδειξε τον ρυθμιστικό, κοινωνικό, συντονιστικό και εποπτικό ρόλο του κράτους και αποκατέστησε σε μεγάλο βαθμό την εμπιστοσύνη προς τις υγιείς δυνάμεις της αγοράς. Η κοινωνική οικονομία της αγοράς ως αξιακός πυρήνας του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού, που υιοθετήθηκε από τις ευρωπαϊκές συνθήκες ύστερα από πρόταση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος ως κοινώς αποδεκτό σύστημα διακυβέρνησης, δικαιώθηκε βάζοντας στην άκρη τον κρατισμό της Αριστεράς και τα αδιέξοδα ακραίων νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων.
Η έκθεση Πισσαρίδη έρχεται να χτίσει πάνω στα νέα δεδομένα τις προϋποθέσεις για να μετατρέψουμε την κρίση σε ευκαιρία. Αν την πολιτική κρίση των προηγούμενων χρόνων πετύχαμε να τη μετατρέψουμε σε ουσιώδη συνταγματική αναθεώρηση και την υγειονομική κρίση σε ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, τώρα πρέπει να αναμορφώσουμε το παραγωγικό μας μοντέλο στην κατεύθυνση της πράσινης ανάπτυξης και της ψηφιακής σύγκλισης και να κερδίσουμε το στοίχημα με τον χρόνο, ώστε να βγούμε δυναμικά στις αγορές μετά την πανδημία.
Τόσο ο πρωθυπουργός όσο και κυβερνητικοί αξιωματούχοι, αλλά και «ειδικοί» διαπιστώνουν λάθη και ελλείψεις στην αντιμετώπιση της πανδημίας, ενώ δηλώσεις όπως αυτή του κ. Χαρδαλιά, που επιβεβαίωσε ότι οι αυτοδιοικητικοί άρχοντες της Θεσσαλονίκης είχαν ζητήσει έκτακτα μέτρα, δημιουργούν προβληματισμό. Πότε θα υπάρξει ο απολογισμός όσων συνέβησαν;
Η κυβέρνηση έβαλε την αξία της ανθρώπινης ζωής και της δημόσιας υγείας πάνω από την οικονομία και τα συμφέροντα. Είναι λάθος την ώρα της μάχης η αντιπολίτευση να αναζητά ευθύνες για να αποκομίσει μικροκομματικό όφελος. Σίγουρα υπήρξαν και λάθη και παραλείψεις στη μάχη με έναν άγνωστο και απρόβλεπτο εχθρό. Η γενική εικόνα, όμως, είναι θετική. Αυτό αποδεικνύεται και μέσα από τη σύγκριση με άλλα, ισχυρότερα ευρωπαϊκά συστήματα υγείας. Αντέξαμε. Τώρα, μετά το εμβόλιο, δίνουμε μια οργανωμένη μάχη με τον χρόνο. Στόχος, να ελαχιστοποιήσουμε τις απώλειες και να επανεκκινήσουμε την οικονομία μόλις τελειώσουμε με την πανδημία.
Υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις και στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας όσον αφορά την αντιμετώπιση των εθνικών μας ζητημάτων.
Οι αντιλήψεις για τα εθνικά θέματα πιστεύω ότι διαπερνούν οριζόντια το πολιτικό σύστημα. Σε όλα τα κόμματα συναντάς γνήσιους πατριώτες, αλλά και αφελείς πολιτικούς που συγχέουν την εξωτερική πολιτική με τις δημόσιες σχέσεις. Η κλιμακούμενη εθνική κρίση με την Τουρκία, από την επιτυχία του Εβρου μέχρι τις προκλήσεις στο Αιγαίο και στην
ανατολική Μεσόγειο, ανέδειξε έναν γνήσιο πατριωτισμό απέναντι σε έναν ζημιογόνο ακραίο εθνικισμό και σε έναν ανόητο και επικίνδυνο διεθνισμό.
Υπάρχουν, δυστυχώς, ακόμα πολιτικοί που η ιδεοληψία τους ή και η ματαιόδοξη αναφορά τους σε ξένα κέντρα προσδιορίζουν τη στάση τους. Στη Νέα Δημοκρατία, η αντίληψη ενός νέου πατριωτισμού είναι σταθερά το κυρίαρχο ρεύμα, που πιστεύω ότι διαμορφώνει σταδιακά μια ρεαλιστική και αποτελεσματική πολιτική για την Ελλάδα.
«Η εξωτερική πολιτική δεν είναι μονόπρακτο. Εχει πολλά επεισόδια»
Ακόμη και ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, τις τελευταίες ημέρες, είπε ότι θα θέλαμε τα πράγματα να έχουν πάει καλύτερα στη Σύνοδο Κορυφής, αλλά με προεδρεύουσα τη Γερμανία δεν περιμέναμε πολλά. Ηταν τελικά οι εταίροι μας κατώτεροι των περιστάσεων, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι «έγιναν βήματα»;
Η εξωτερική πολιτική δεν είναι μονόπρακτο. Εχει πολλά επεισόδια που δεν έχουμε δει ακόμα. Σίγουρα, στην παρούσα φάση, οι ΗΠΑ έδειξαν μεγαλύτερη αποφασιστικότητα με τα μέτρα που πήραν για να περιορίσουν την τουρκική προκλητικότητα. Αυτό βεβαίως εξυπηρετεί πρωτίστως τα δικά τους συμφέροντα, αλλά σίγουρα επηρεάζει θετικά και την Ελλάδα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση υπήρξε για ακόμη μια φορά αναβλητική και διστακτική, δίδοντας την εντύπωση ότι τοποθετεί τα εμπορικά κυρίως συμφέροντα μερικών κρατών-μελών πάνω από το κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον. Παρ’όλα αυτά, έγινε ένα βήμα και εκτιμώ ότι θα ακολουθήσουν και άλλα, αν η Τουρκία επιμείνει στον νεοοθωμανικό αναθεωρητισμό της.
«Η Τουρκία αντιλαμβάνεται μόνο τη γλώσσα της
δύναμης»
Η τουρκική προκλητικότητα δεν δείχνει να υποχωρεί με τη στάση «υπομονής» που τηρεί η ελληνική πλευρά. Τι θα μπορούσαμε, τι θα έπρεπε να αλλάξουμε στη δική μας στάση;
Η ψυχραιμία και η επιμονή μας στον διάλογο για ένα και μοναδικό θέμα, την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών, είναι χρήσιμες για να κερδίσουμε διεθνείς συμμαχίες και να αγοράσουμε χρόνο. Εχει, ωστόσο, αποδειχθεί ότι η Τουρκία αντιλαμβάνεται μόνο τη γλώσσα της δύναμης. Η ενίσχυση της αποτρεπτικής μας ισχύος που δεν έγινε τα προηγούμενα χρόνια, μαζί με τη διεύρυνση των διεθνών μας συμμαχιών, μας βοηθά να κερδίσουμε
στο πεδίο του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, ασκώντας με πληρότητα τα δικαιώματά μας που πηγάζουν από αυτό.
Όταν η Τουρκία γνωρίζει ότι η απάντησή μας στην προσπάθειά της να επιβάλει διά της βίας ένα de facto δίκαιο κατά πώς τη βολεύει θα είναι η πλήρης άσκηση του δικαιώματός μας να επεκτείνουμε στα 12 μίλια την αιγιαλίτιδα ζώνη και να ανακηρύξουμε την ΑΟΖ των νησιών, θα το ξανασκεφθεί. Ο χρόνος λειτουργεί σε βάρος των κρατών που συμπεριφέρονται με αλαζονεία και περιφρόνηση για το δίκαιο και τη διεθνή κοινότητα.
