Όλο το θεωρούμενο «βαρύ πυροβολικό» της επικοινωνίας της κυβέρνησης εμφανίστηκε χθες το πρωί σε ιδιωτικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς προκειμένου να υποστηρίξει την κεντρική γραμμή του Μεγάρου Μαξίμου και να δημιουργήσει το πλαίσιο της αντιπαράθεσης μεταξύ πρωθυπουργού και αρχηγού αξιωματικής αντιπολίτευσης την Παρασκευή.
Οι πασοκογενείς Υπουργοί Γιώργος Γεραπετρίτης, Άκης Σκέρτσος και Αριστοτελία Πελώνη ισχυρίστηκαν με πάθος σε όλες τις δημόσιες παρεμβάσεις τους ότι την ευθύνη για την επιχείρηση δημιουργίας νεοαγανακτισμένων την έχει ο ΣΥΡΙΖΑ με τις προσκλήσεις μίσους και εχθροπάθειας που απηύθυνε η νεολαία του για την συγκέντρωση της Δευτέρας στην Νέα Σμύρνη. Και με τα τρικάκια που έπεσαν για τον Κουφοντίνα, την σύζυγο του πρωθυπουργού και την «Χούντα Μητσοτάκη». Το ρεπερτόριο ήταν κατά βάση το ίδιο, η φρασεολογία μόνο είχε παραλλαγές.
Λίγα χιλιόμετρα πιο πάνω από το Μέγαρο Μαξίμου όμως, στην Λεωφόρο Κατεχάκη υπήρχε προβληματισμός. Το ρεπερτόριο δεν είχε την λέξη ΣΥΡΙΖΑ αλλά την λέξη «αποσταθεροποίηση».
Κορυφαίοι αξιωματούχοι της πολιτικής ηγεσίας του συγκεκριμένου Υπουργείου με τα οποία συνομίλησε η «Εστία», αλλά και άλλοι θεσμικοί παράγοντες υψηλά στην κυβερνητική ιεραρχία εμφανίζονταν χθες έντονα προβληματισμένα για το γεγονός ότι η Ελληνική Αστυνομία έπεσε στην- κατ αυτά -παγίδα.
«Είχαμε από πολλές μέρες την πληροφορία ότι θα προκληθούμε για να κτυπήσουμε και να δημιουργηθεί αναταραχή», σχολίαζαν σε εμπιστευτικές τους συνομιλίες, ενώ για πρώτη φορά- το έπραξε και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην δήλωση του- επιχείρησαν να συνδέσουν τα γεγονότα της Νέας Σμύρνης με τα Δεκεμβριανά του 2008. Όχι για να θυμίσουν την «αμυντική στάση» της Αστυνομίας, αλλά για να υπαινιχθούν ότι όπως τότε έτσι και τώρα βρίσκεται σχέδιο αποσταθεροποίησης σε εξέλιξη.
Σύμφωνα με κορυφαία κυβερνητικά στελέχη το σχέδιο φέρει κωδικό «Έβρος 2», χωρίς να παραπέμπει απαραιτήτως στους γείτονες. Και χωρίς να διευκρινίζεται επίσης σε ποιους παραπέμπει. Γεγονός είναι ότι η απόπειρα εισβολής 80.000 παράνομων μεταναστών στον Έβρο τον Φεβρουάριο του 2020 αποτυπώθηκε σε απόρρητα δημόσια έγγραφα της εποχής επί λέξει ως «προσπάθεια αποδόμησης της κυβέρνησης» και ως «υβριδική και ασύμμετρη απειλή».
Εάν η κυβέρνηση επιμένει και τώρα στην ίδια θεωρία και προσέγγιση των πραγμάτων σίγουρα δεν ισχυρίζεται ότι η έξοδος χιλιάδων πολιτών στα πάρκα και τις πλατείες την Κυριακή όσο και οι διαδηλώσεις που ακολούθησαν αποτελούν μέρος του σχεδίου. Το πιθανότερον είναι ότι είναι λίαν προβληματισμένη από τον αριθμό και την μαζικότητα των επιθέσεων σε όλη την επικράτεια (Υπουργεία, γραφεία βουλευτών, αστυνομικά τμήματα) για την ανοικτή υπόθεση της τρομοκρατίας.
Εκεί ταιριάζει η φράση κυβερνητικού αξιωματούχου, ο οποίος σημείωσε εμπιστευτικά ότι «από μέρες γνωρίζαμε ότι θα προκληθούμε να κτυπήσουμε». Τούτων δοθέντων, βγάζει νόημα γιατί η κυβέρνηση εκπέμπει προς τα έξω την ανάγκη περαιτέρω εκπαιδεύσης των ανδρών και των γυναικών της Ελληνικής Αστυνομίας για να ανταποκρίνονται στα καθήκοντα τους.
Η υπεραντίδρασή τους σε ένα μάλλον τυχαίο περιστατικό έδωσε το έναυσμα στις μειοψηφίες που κοντράρονται μαζί της στα Πανεπιστήμια, στις καταλήψεις και στα σωφρονιστικά καταστήματα (μέχρι πρότινος προνομιακοί χώροι τους) να αξιοποιήσουν την λαϊκή δυσαρέσκεια για την ανεπίγνωστη στάση ανδρών της ΕΛΑΣ και να προκαλέσουν κλίμα αποσταθεροποίησης. Ωστόσο έως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν ήταν καθόλου ευκρινές ποιους εννοεί η κυβέρνηση ότι κρύβονται πίσω από την ένταση.
Προετοιμασία εκλογών;
Στην αξιωματική αντιπολίτευση πάλι επικρατεί προβληματισμός για άλλους λόγους. Στην Κουμουνδούρου παρατηρούν την απόπειρα παραπομπής στενού συνεργάτη του Αλέξη Τσίπρα στο Ειδικό Δικαστήριο μέσω προανακριτικής επιτροπής, την άκαμπτη στάση της κυβέρνησης στο θέμα της μεταγωγής Κουφοντίνα, το άμεσο διάγγελμα Μητσοτάκη το βράδυ της επίθεσης στον αστυνομικό, την βιασύνη να ανοίξει η οικονομία και να περαιωθούν έως τις 30 Ιουνίου όλες οι νομοθετικές εκκρεμότητες και πιστεύουν ότι όλα αυτά αποτελούν προετοιμασία διεξαγωγής αιφνιδιαστικών πρόωρων εκλογών με τον ΣΥΡΙΖΑ υπόδικο.
Τα περί αποσταθεροποίησης τα θεωρούν δικαιολογίες ώστε να αποκτήσει νομιμοποιητική βάση τυχόν αιφνιδιασμός της κυβέρνησης. Το μέλλον θα δείξει ποιος έχει δίκαιο.
