Ο πρωθυπουργός προ καιρού συνειδητοποίησε ότι υπάρχουν Έλληνες που είναι εξαρτημένοι από τον μισθό τους. Αποδείχτηκε πως η συνειδητοποίηση αυτή ήταν μία σοβαρή πρόοδος.
Μένει τώρα να κατανοήσει πως υπάρχουν και άνθρωποι που δουλεύουν στην Ελλάδα. Και όταν λέμε «δουλεύουν», δεν εννοούμε όπως εννοεί ο ίδιος την «δουλειά». Δηλαδή ατέρμονες φιλολογικές συζητήσεις με συνεργάτες υπό μορφή παρέας, όπου το ζητούμενο θα είναι πως θα εφεύρουν την μεγαλύτερη εξυπνάδα για να την εκδώσουν ως δελτίο τύπου για να την πει ο ίδιος σε κάποιο από τα δεκάδες διαγγέλματα που έχει κάνει λες και είναι ο πρίγκιπας της Ζαμούντα.
Διότι, άλλο ένα πράγμα που δεν έχει συνειδητοποιήσει ο πρωθυπουργός, είναι ότι ηγείται ενός κοινοβουλευτικού πολιτεύματος και δεν είναι μονάρχης. Δεν έχουμε μοναρχία, αλλά αντιπροσωπευτική δημοκρατία, άρα ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να βγαίνει κάθε τρεις και λίγο και να απευθύνει διάγγελμα στον ελληνικό λαό. Υπάρχει κοινοβούλιο για να απευθύνεται.
Για να επανέλθουμε όμως στο θέμα μας, ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να βγαίνει το πρωί, εν ώρα εργασίας δηλαδή των «κοινών θνητών», και να απευθύνει διάγγελμα για μέτρα οικονομικής ενίσχυσης. Διότι απλούστατα, εκείνη την ώρα όλοι οι ενδιαφερόμενοι δουλεύουν. Και όταν λέμε δουλεύουν, εννοούμε δουλεύουν. Δεν κάθονται μπροστά σε μία τηλεόραση και να αμπελοφιλοσοφούν με φίλους τους πίνοντας καφέ. Και βλέποντας φυσικά τηλεόραση, ώστε να δουν το διάγγελμα του πρωθυπουργού.
Κάποιος πρέπει να ενημερώσει τον πρωθυπουργό, κάποιος κανονικός άνθρωπος προφανώς, διότι και οι συμβουλοί του δεν φαίνεται να έχουν εικόνα για το πως δουλεύει ο κανονικός άνθρωπος, ο κανονικός έλληνας, ο έλληνας που χρειάζεται να δουλέψει για να επιβιώσει.
Εκτός εάν ο βαθμός της προπαγάνδας έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο, που η συμβουλή του πρωθυπουργού επέλεξαν να γίνει το διάγγελμα πρωί, όπως στην ουσία δεν θα το ακούσει κανένας ενδιαφερόμενος, παρά μόνο συνταξιούχοι και άνεργοι, οι οποίοι προφανώς θα μείνει με την εντύπωση ότι όντως η κυβέρνηση στηρίζει την πραγματική οικονομία. Πράγμα που φυσικά δεν ισχύει.
