Επίμονες προσπάθειες να ξανακερδίσει την επιείκεια της μεσαίας τάξης την οποία βύθισε σε οικονομικό αδιέξοδο εξαιτίας των ιδεολογικών εμμονών του αλλά και μιας αφελούς και γραφικής αντίληψης για τον πραγματικό κόσμο καταβάλλει το τελευταίο διάστημα ο Αλέξης Τσίπρας.
- Από τον Γιώργο Χατζηδημητρίου
Το οικονομικό πρόγραμμα του κόμματος που παρουσίασε την περασμένη Τρίτη ήταν συνοπτικά μια έκφραση συγνώμης στους ανθρώπους που δεινοπάθησαν επί ημερών διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου η χώρα να απεγκλωβιστεί από τα Μνημόνια και να αποταμιευτούν τα αιματηρά πλεονάσματα. Το ενδιαφέρον, όμως, δεν βρισκόταν τόσο στα σχετικής αποτελεσματικότητας μέτρα που πρότεινε, όσο στο γεγονός ότι από το «οικογενειακό κάδρο» απουσίαζε ακόμα μία φορά ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο οποίος αποτελεί «κόκκινο πανί» για τους ανθρώπους της αγοράς, αλλά όχι μόνο γι’ αυτούς. Ο μισός ΣΥΡΙΖΑ, όπως εκφράζεται αυθεντικά από τον εμπύρετο λόγο του Παύλου Πολάκη, θεωρεί ότι ο Τσακαλώτος ήταν η κύρια αιτία που το κόμμα ηττήθηκε στις εκλογές του 2019, επειδή έκλεισε πεισματικά τα αυτιά του στις διαμαρτυρίες των ανθρώπων που συνιστούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας και «δεν μοίρασε προεκλογικά χρήμα».
Ολα δείχνουν ότι ο Τσίπρας έχει αποφασίσει να χρεώσει στον πρώην υπουργό Οικονομικών τις οικονομικές αστοχίες της δικής του διακυβέρνησης, κάτι που δεν είναι καθόλου πρόθυμος να δεχτεί ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο οποίος με κάθε ευκαιρία υπογραμμίζει ότι εκτελούσε συλλογικές αποφάσεις. Υπάρχει, εντούτοις, πρόβλημα συγκατοίκησης στον ΣΥΡΙΖΑ και δεν κρύβεται όσο και αν τα κορυφαία στελέχη το διαψεύδουν. «Αυτά είναι ιστορίες για αγρίους» σχολίασε η Εφη Αχτσιόγλου πριν από λίγες ώρες τις πληροφορίες ότι ο Τσίπρας και ο Τσακαλώτος είναι πλέον ξένοι στο ίδιο κόμμα και ότι ο Τσίπρας σπεύδει να λάβει διακριτές αποστάσεις από τα «οικονομικά εγκλήματα» που έστειλαν μια κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων στην αγκαλιά της Ν.Δ. Τι άλλο θα μπορούσε να πει;
Ο πρόεδρος του κόμματος, στέλνοντας ευδιάκριτο μήνυμα προς όλες τις εσωκομματικές φυλές, απομάκρυνε την ικανή Αχτσιόγλου από το πόστο της τομεάρχου Εργασίας αναβαθμίζοντάς τη φαινομενικά μόνο στα οικονομικά, όπου παραχώρησε δήθεν γενναιόδωρα στον Τσακαλώτο ένα τιμητικό, αλλά άνευρο πολιτικά πόστο. «Κατάφερε» έτσι, όπως ψιθυρίζουν και στην Κουμουνδούρου, δύο απλά πράγματα: αφενός ψαλίδισε τα φτερά της φερέλπιδος Εφης, η οποία κατά γενική ομολογία πελαγοδρομεί πλέον στην οικονομία, όπου ο νυν υπουργός Χρήστος Σταϊκούρας παίζει χωρίς αντίπαλο, αφετέρου έστειλε στην αποστρατεία τον Τσακαλώτο δείχνοντας ποιος κάνει κουμάντο στο κόμμα.
Το γεγονός ότι ταυτόχρονα υποβάθμισε την εκπροσώπηση του ΣΥΡΙΖΑ στα εργασιακά, όπου η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου αδυνατεί -ειδικά σήμερα που η εργασία τελεί υπό διωγμόν- να χειριστεί τέτοιας δυσκολίας θέματα, δεν τον απασχόλησε μάλλον… Αθόρυβα ο Τσίπρας στήνει μια διαφορετική και σίγουρα πιο τεχνοκρατική ομάδα στο οικονομικό επιτελείο, που δείχνει απαλλαγμένη από αριστερίζουσες ιδεοληψίες και μπορεί να του ανανεώσει σχέσεις με επιχειρηματικά συμφέροντα ώστε προσεχώς να μην πέφτει θύμα από «γάτες Αγκύρας».
Την περασμένη Τρίτη ήταν διακριτή και ηχηρή η απουσία των Τσακαλώτου και Γιάννη Δραγασάκη, οι οποίοι έχουν μεγάλο μερτικό στις αστοχίες της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ όταν οι συνεπείς φορολογούμενοι είδαν το εισόδημά τους να μειώνεται δραματικά και να αγγίζουν τις περιοχές της ανάγκης (σ.σ.: σε αυτούς εμπιστεύτηκε ο Τσίπρας μετά τον αλησμόνητο Γ. Βαρουφάκη τα οικονομικά, μια και είναι γνωστό στην πολιτική αγορά ότι (και) οι οικονομικές γνώσεις του δεν αποτελούν και το δυνατότερό χαρτί του). Στο ψηφιακό πλευρό του αρχηγού, βρέθηκαν οι τομεάρχες Οικονομικών Εφη Αχτσιόγλου και Οικονομίας – Ανάπτυξης Αλέξης Χαρίτσης, η Λούκα Κατσέλη, η οποία εισηγήθηκε την προηγούμενη προστατευτική ρύθμιση για την πρώτη κατοικία, ο καθηγητής Διεθνούς Τραπεζικού Δικαίου και Χρηματοοικονομικών στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου Αιμίλιος Αυγουλέας και ο καθηγητής Εμπορικού Δικαίου του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Δημήτρης Αυγητίδης, ενώ στο τραπέζι συμμετείχαν οι εκπρόσωποι των παραγωγικών φορέων Κώστας Μίχαλος, Γιάννης Χατζηθεοδοσίου και Γιώργος Καββαθάς.
Το κύμα φόρων και το τρίτο Μνημόνιο
Θυμίζουμε εν τάχει ότι το πρώτο κύμα φόρων μετά το τρίτο Μνημόνιο για το 2015- 2016 προκάλεσε μια πρόσθετη «λυπητερή» ύψους 3,2 δισ. ευρώ. Προκάλεσε τότε σοκ όταν ανακοινώθηκαν, μεταξύ άλλων, η μαζική μετάταξη προϊόντων (καύσιμα, τσιγάρα, καφές, μπίρες, τουριστικά καταλύματα κ.λπ.) και υπηρεσιών στον ΦΠΑ από 13% στο 23%, η σταδιακή κατάργηση του ειδικού ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου, η αύξηση των συντελεστών της έκτακτης εισφοράς, η αύξηση του φόρου και της προκαταβολής φόρου των επιχειρήσεων, ελεύθερων επαγγελματιών και αγροτών και η αύξηση του φόρου στο εισόδημα από ενοίκια.
Μετά το δεύτερο ηλεκτροσόκ Τσακαλώτου, πέρα από τις μειώσεις στις συνταξιοδοτικές δαπάνες και τις θηριώδεις αυξήσεις των έμμεσων φόρων που σάρωσαν την κατανάλωση και οι οποίοι προφανώς δεν είναι «αριστερή πολιτική» διότι πλήττουν τους φτωχότερους, ήρθε η πρώτη μείωση του αφορολογήτου.
Με ωμή απαίτηση των δανειστών την οποία πρόθυμα ικανοποίησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η έκπτωση φόρου των 2.100 ευρώ συμφωνήθηκε στα 1.900 ευρώ, συμπαρασύροντας το αφορολόγητο των 9.545 ευρώ στα 8.636 ευρώ. Το μέτρο προκάλεσε αλυσιδωτές αλλαγές στη φορολογική κλίμακα και είναι ενδεικτικό ότι ο πρώτος συντελεστής 22% στα μέσα του 2016 άρχισε να εφαρμόζεται έως τα 22.000 ευρώ εισοδήματος, αντί έως 25.000 ευρώ, που
ίσχυε μέχρι τότε.
Προσθέτως, επιβλήθηκε νέος συντελεστής 29% έως τα 30.000 ευρώ, ενώ έως τα 40.000 ευρώ ο συντελεστές εκτοξεύθηκε από το 32% στο 37%, ενώ ο ανώτατος συντελεστής ανέβηκε από το 42% στο 45%. Επιπλέον, η ειδική εισφορά αλληλεγγύης μετατράπηκε σε μόνιμη παρέμβαση. Στη «σούμα», του Μεσοπρόθεσμου της περιόδου 2018-2021, το σύνολο των δημοσιονομικών παρεμβάσεων από το 2015 έως το τέλος του 2018 είχε υπολογιστεί σε 8,282 δισ. ευρώ. Από αυτά, τα 5,538 δισ, ευρώ ήταν μέτρα φορολογικού χαρακτήρα.
Τώρα ο Τσίπρας μιλά για την (υπαρκτή) ανάγκη επανεκκίνησης της οικονομίας για να σωθεί η «αόρατη», όπως λέει, μεσαία τάξη. Αυτή που ο ίδιος δεν είδε ποτέ στα χρόνια που κυβέρνησε.
