Επανειλημμένα έχουμε γράψει – ακόμη και χθες – ότι οι «τακτικές» μηνιαίες συναντήσεις Πρωθυπουργού και Προέδρου της Δημοκρατίας έχουν εξελιχθεί σε παρωδία κακοστημένης παράστασης, όπου ο κ. Μητσοτάκης δήθεν «ενημερώνει» την κα Σακελλαροπούλου για τις «εξελίξεις», και εκείνη στο τέλος «συμφωνεί» απολύτως.
Πρόκειται για συναντήσεις που ευτελίζουν το θεσμό της Προεδρίας της Δημοκρατίας και έχουν κάνει την Πρόεδρο της Δημοκρατίας ένα είδος «υφυπουργού προεδρίας», που με τις δηλώσεις της «βεβαιώνει το γνήσιο της υπογραφής» του Πρωθυπουργού.
Διαπιστώνοντας έντρομοι το πανθομολογούμενο «Βατερλώ» της χθεσινής συνάντησης Μητσοτάκη-Σακελλαροπούλου και στο ίδιο μήκος κύματος, γνωστοί κονδυλοφόροι της δημοσιογραφίας, που έχουν αναλάβει την σε κάθε περίπτωση και για κάθε λόγο υπεράσπιση της Προέδρου της Δημοκρατίας, υπερέβησαν εαυτούς. Δύο μάλιστα από αυτούς – της γνωστής κατηγορίας μεταγραφόμενων από συγκρότημα σε συγκρότημα με «διαβατήριο» την προϋπηρεσία στον σημιτισμό – το «τερμάτισαν» στην «υμνογραφία» της κας Σακελλαροπούλου, «κατά τύχη» στην ίδια εφημερίδα.
Είπε λοιπόν μεταξύ άλλων η κα Πρόεδρος: «Πέρα από την προστασία της δημόσιας υγείας το Σύνταγμα κατά κανένα τρόπο δεν αναγνωρίζει δικαίωμα σε κάποιον να θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του άλλου και την υγεία του. Άρα όριο της ελευθερίας των επιλογών μας είναι ο διπλανός μας»!
Έ λοιπόν οι «ερίφηδες» της δημοσιογραφίας αυτές τις κοινοτοπίες – που οι ίδιοι τις θεωρούν στοιχεία της αγωγής του πολίτη στο γυμνάσιο και το λύκειο – που ήλθαν να στηρίξουν τις αντίστοιχες κοινοτοπίες του κ. Μητσοτάκη, τις χαρακτηρίζουν εξόχως «βαρυσήμαντες» και τις αποδίδουν στη «νομική αυθεντία» της κας Σακελλαροπούλου, η οποία «ξαναφόρεσε για λίγο την τήβεννο της προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας»!
«Έλεος», που λέει και ο πασίγνωστος αθλητικογράφος Γιώργος Γεωργίου. Με τέτοια «υπερέκκριση», οι σιελογόνοι αδένες των υμνητών του κ. Μητσοτάκη και ιδίως της κας Σακελλαροπούλου κινδυνεύουν να στερέψουν σύντομα. Εκτός αυτού η ωραιοποίηση του γελοίου καταντάει γελοιοποίηση της δημοσιογραφικής σοβαρότητας. Αλλά για τους δημοσιογραφικούς κήνσορες πάντων και πασών, πλην βεβαίως των ειδών της προστατευόμενης σημιτικής «χλωρίδας και πανίδας», αυτάείναι «ψιλά γράμματα». Το «πολυτιμότερο» της δεοντολογίας τους έχει χαθεί προ πολλού, και μάλιστα όταν υπηρετούσαν σε «μαγαζιά» όπου ενδημούσαν «γάτες Ιμαλαΐων»……..
