Τους τελευταίους μήνες είδαμε πολλές φορές τη Δόμνα Μιχαηλίδου να περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι και να διαφημίζει τον νόμο για την αναδοχή-υιοθεσία ως δικό της σπουδαίο δημιούργημα, ενώ είναι γνωστό ότι φέρει την υπογραφή της προκατόχου της Θεανώς Φωτίου.
Πηγαίνοντας ένα βήμα παρακάτω, η κυρία Μιχαηλίδου έφερε τροπολογία στο νομοσχέδιο για τα εργασιακά, σύμφωνα με την οποία το επίδομα αναδοχής ανάπηρων παιδιών θα σταματά να χορηγείται στην οικογένεια όταν το παιδί κλείνει τα 26 του χρόνια. Υπολογίζοντας, προφανώς, ότι το ανάπηρο παιδί κάποια στιγμή… θα βγει στην αγορά εργασίας.
Βέβαια, τέτοιες πολιτικές ορίζουν τα ραβασάκια που έχει λάβει η κυβέρνηση από το σχέδιο Πισσαρίδη.
Θα επρόκειτο για καταστροφική επιλογή στο πλέον ευαίσθητο κομμάτι της αναδοχής, αυτό που αφορά ανάπηρα παιδιά, το μέλλον τους και την πολιτική αποϊδρυματοποίησης. Η απαράδεκτη τροπολογία, όπως ήρθε στο «παρά πέντε», έτσι τελικά αποσύρθηκε στο «παρά ένα», ευτυχώς.
Μεσολάβησαν έντονες παρασκηνιακές ζυμώσεις στους διαδρόμους της Βουλής ανάμεσα στον υπουργό Εργασίας Κωστή Χατζηδάκη, στην αναπληρώτρια Δόμνα Μιχαηλίδου και την πρώην αναπληρώτρια Κοινωνικής Αλληλεγγύης Θεανώ Φωτίου.
Μαθαίνουμε μάλιστα ότι θορυβήθηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο οποίος επιδιώκει να χτίσει ένα προφίλ έμπλεο ευαισθησίας, ειδικά σε θέματα ατόμων με αναπηρία. Στο μεταξύ, για το θέμα ανέβασαν τους τόνους στη Βουλή τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η Φώφη Γεννηματά, ενώ κινητοποιήθηκαν παράλληλα οι αναπηρικές οργανώσεις ΕΣΑμεΑ και ΠΟΣΓΚΑμεΑ. Είναι προφανές ότι υπό την πίεση που άρχισε να σωρεύεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης διεμήνυσε στον κ. Χατζηδάκη να βρει λύση κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.
Ο υπουργός Εργασίας κάλεσε τις δύο κυρίες να βρουν τη χρυσή τομή. Και όσο η κυρία Μιχαηλίδου δεν μπορούσε να καταλάβει ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα και γιατί όλοι διαμαρτύρονται, τόσο η κυρία Φωτίου επέμενε ότι η τροπολογία πρέπει να αποσυρθεί. Στο τετ α τετ μάλιστα των δύο βουλευτών η νεαρή αναπληρώτρια τα βρήκε σκούρα και κάλεσε και τον διευθυντή της και μία νομική της σύμβουλο για να αντιμετωπίσει την επίθεση Φωτίου. Ευτυχώς τα πνεύματα ηρέμησαν, πρυτάνευσε η λογική και η τροπολογία αποσύρθηκε.
Καλό θα ήταν να κατανοήσουν άπαντες ότι τα δικαιώματα των αναπήρων καθώς και το σοβαρό και ευαίσθητο ζήτημα της αναδοχής δεν προσφέρονται για επικοινωνιακή αξιοποίηση. Και ότι προϋπόθεση για να χαράξεις πολιτική σε αυτούς τους ευαίσθητους τομείς είναι να πιστεύεις και στην ανάγκη ενός στιβαρού δημόσιου κοινωνικού κράτους.
