Κάποιοι νομίζουν ότι τα πράγματα με τα Σκόπια μπορεί να διευθετηθούν δια της πειθούς. Κάποιοι άλλοι εξακολουθούν να θεωρούν λύση την Συμφωνία των Πρεσπών. Τα πράγματα όμως είναι απλά και συγκεκριμένα.
Τα Σκόπια αποθρασύνονται και η Ελλάδα ανέχεται τις παραβιάσεις της συμφωνίας. Αντί να ακολουθηθεί μια αυστηρή στάση απέναντί τους, η Κυβέρνηση και η πολιτειακή ηγεσία της χώρας παρέχουν αμέριστη διπλωματική και οικονομική στήριξη στο γειτονικό μόρφωμα. Έτσι όμως τα πράγματα γίνονται όλο και χειρότερα.
Τρία χρόνια μετά την υπογραφή της ετεροβαρούς Συμφωνίας των Πρεσπών, οι συσχετισμοί δυνάμεων ήδη αλλάζουν. Διαπιστώνεται η αντίφαση της υποστήριξης των Αθηνών προς τα Σκόπια με την ταυτόχρονη έκρηξη του εθνικισμού τους και την σύσφιγξη των δεσμών τους με την Τουρκία.
Τα Σκόπια χρησιμοποιούν το ψευδεπίγραφο όνομα «Μακεδονία» χωρίς τον γεωγραφικό προσδιορισμό «βόρεια» όλο και συχνότερα. Παραβιάζουν τις προβλέψεις περί εμπορικών και άλλων σημάτων και αγνοούν επιδεικτικά τις ολίγες παρατηρήσεις που τους γίνονται. Συμπεριφέρονται ως εάν υπάρχει βεβαιότης πως η ελληνική Κυβέρνηση δεν πρόκειται να αντιδράσει ουσιαστικά. Ναι μεν υπάρχει μια προσωρινή αναβολή κύρωσης των μνημονίων συνεργασίας Ελλάδος- Σκοπίων αλλά εν προκειμένω η έμφαση δίδεται στην λέξη «προσωρινή», κάτι που δεικνύει τακτικισμούς ανεπίτρεπτους σε ζητήματα τέτοιας εθνικής σημασίας.
Το πρόβλημα ξεκινά από την κορυφή. Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου θα δεχθεί στην Αθήνα τον Σκοπιανό ομόλογό της Στέβο Πενταρόβσκι. Το διπλωματικό της γραφείο προχωρεί την προετοιμασία μιας επίσημης επίσκεψης στην Αθήνα για τον προσεχή Οκτώβριο, σε μια στιγμή δηλαδή εξαιρετικά ευνοϊκή για τον ξένο Πρόεδρο, αλλά κυρίως για τον Πρωθυπουργό Ζόραν Ζάεφ που αντιμετωπίζει κρίσιμες δημοτικές εκλογές.
Να σημειωθεί ότι ο προσδιορισμός της επίσκεψης του Στέβο Πενταρόβσκι τον Οκτώβριο προτάθηκε από την σκοπιανή πλευρά, με προφανή σκοπιμότητα να παρουσιάσει εικόνα σταθερότητας και διεθνούς αποδοχής της χώρας του, κάτι που λειτουργήσει υπέρ του Ζάεφ με τον οποίο προέρχεται από το ίδιο κόμμα.
Η επίσκεψη αυτή, είναι η μόνη «σανίδα σωτηρίας» για την σκοπιανή ηγεσία, καθώς οι ελπίδες τους για προώθηση της υποψηφιότητας για ένταξη στην ΕΕ έχουν καταρρεύσει, εξ αιτίας της αδυναμίας τους να ανταποκριθούν στα κριτήρια εισδοχής, αλλά και λόγω των αντιδράσεων της Βουλγαρίας. Μόνον η Ελλάδα που έχει τους σοβαρότερους λόγους αρνήσεως δεν αντιδρά. Απεναντίας φέρνει τον Πενταρόβσκι στην Αθήνα παρέχοντάς του έμμεση στήριξη και αναγνώριση.
Να θυμίσουμε όμως εδώ, ότι ο Πενταρόβσκι είναι ο Σκοπιανός πολιτικός που όχι μόνον καπηλεύεται συστηματικά το ιστορικό όνομα της Μακεδονίας, ομιλεί όμως ακόμη και για «Μακεδόνες» (εννοεί Σκοπιανούς) στην Ελλάδα και τους παρακινεί να διεκδικήσουν την αναγνώρισή τους ως μειονότητα μαζί με διάφορα ψευδεπίγραφα δικαιώματα προσφεύγοντας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αυτόν τον αρνητή της πραγματικότητας και της ιστορίας θα υποδεχθεί η Κατερίνα Σακελλαροπούλου στο Μέγαρο της Ηρώδου του Αττικού.
Την συναισθηματική φόρτιση που θα σημαίνει για του Έλληνες η παρουσία του Σκοπιανού εκεί, περιγράφει σε σχετικό του άρθρο ο Αλέξανδρος Τάρκας ο οποίος μεταξύ άλλων γράφει: «Οι συνομιλίες και το επίσημο δείπνο θα πραγματοποιηθούν στους ίδιους χώρους όπου οι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Ανδρέας Παπανδρέου (σύροντας και τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη) αποφάσιζαν στα Συμβούλια Αρχηγών του 1992-1993 ότι η χώρα δεν έπρεπε να παραχωρήσει το όνομα “Μακεδονία”. Πόσο μάλλον να αναγνωρίσει “μακεδονική εθνότητα”, ανησυχώντας κυρίως για τους μελλοντικούς συσχετισμούς δυνάμεων στα Βαλκάνια, όπως τόνιζε ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας στους ξένους ηγέτες».
