Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, μετά τη σωρεία λαθών και παραλείψεων στο εσωτερικό, θα δοκιμάσει, μέσα στην εβδομάδα, τις ικανότητές της και στο εξωτερικό. Θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη Σύνοδο Κορυφής της «Πρωτοβουλίας των Τριών Θαλασσών», που αρχίζει την Πέμπτη στη Σόφια.
Πρόκειται για ένα -μεσαίου επιπέδου- φόρουμ οικονομικής συνεργασίας 12 μελών της Ε.Ε. στον γεωγραφικό άξονα Νότου-Βορρά, από τις χώρες των Βαλκανίων μέχρι της Βαλτικής. Η Ελλάδα παρακολουθεί την πρωτοβουλία ως παρατηρητής, όπως και άλλα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εκ πρώτης όψεως η συμμετοχή της κυρίας Προέδρου στη συγκεκριμένη σύνοδο -που δεν είναι δα και μεγάλων διπλωματικών απαιτήσεων- δεν κρύβει κινδύνους. Ωστόσο, η μέχρι τώρα έμμεση ανάμειξη της κυρίας Σακελλαροπούλου στα θέματα εξωτερικής πολιτικής δεν επιτρέπει μεγάλη αισιοδοξία. Πέρυσι τον Απρίλιο είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρόεδρο της Μάλτας και τον εγκωμίασε. Χωρίς να έχει πάρει είδηση ότι, τρεις μέρες νωρίτερα, η χώρα του είχε ρίξει πισώπλατη μαχαιριά στην Ελλάδα. Η Μάλτα είχε αρνηθεί να δεχτεί παράνομους μετανάστες ή ναυαγούς, λέγοντας ότι τα πολεμικά πλοία της επιχείρησης Irini της Ε.Ε. στη Μεσόγειο θα πρέπει να τους αποβιβάζουν μόνο στην Κρήτη.
Φέτος, στα τέλη Ιανουαρίου, η κυρία Σακελλαροπούλου απέστειλε πρόσκληση στον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν για τις εκδηλώσεις της 25ης Μαρτίου. Η πρόσκληση κατέληξε, δυστυχώς, στο καλάθι αχρήστων του Λευκού Οίκου. Ασφαλώς, εκ του Συντάγματος, ανάλογες προσκλήσεις αποτελούν ευθύνη της εκάστοτε κυβέρνησης και μόνον τυπικά εμπλέκεται η Πρόεδρος. Μάλλον όμως όλοι οι προκάτοχοί της θα συμβούλευαν και θα υπενθύμιζαν στο Μαξίμου ότι δεν προσκαλείς τον πρόεδρο των ΗΠΑ για ταξίδι μέσα σε λιγότερο από δύο μήνες. Ξέρεις «να μη γίνεις ρεζίλι», ειδικά όταν ο πρόεδρος είναι νεοεκλεγμένος και είθισται να μη βγαίνει από την Ουάσινγκτον για 5-6 μήνες.
Σαν να μην έφταναν αυτά τα λάθη, στην Προεδρία της Δημοκρατίας ψιθυρίζεται τώρα, ότι, στο πλαίσιο της (απελπισμένης) επιχείρησης αναβάθμισης του προφίλ της, η κυρία Σακελλαροπούλου επιδιώκει να συναντήσει τον Γερμανό πρόεδρο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ στη σύνοδο της Σόφιας.
Να του μιλήσει έξω από τα δόντια
Το ερώτημα είναι τι θα πει η κυρία Σακελλαροπούλου στον κ. Σταϊνμάιερ, ο οποίος είναι από τους πιο πεπειραμένους πολιτικούς της Ευρώπης. Έχει θητεύσει ως γ.γ. και υπουργός Καγκελαρίας (αρμόδιος και για τις μυστικές υπηρεσίες), αντικαγκελάριος, επικεφαλής του σοσιαλιστικού SPD και υπουργός Εξωτερικών. Θα τολμήσει η Ελληνίδα Πρόεδρος να του μιλήσει έξω από τα δόντια για το Μεταναστευτικό, την Τουρκία (που το Βερολίνο θα της παραδώσει έξι υποβρύχια) και για τις γερμανικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο;
Οι προκάτοχοί της έχουν θέσει τον πήχη ψηλά, στο πρέπον ύψος. Ο Προκόπης Παυλόπουλος υπογράμμισε ενώπιον του κ. Σταϊνμάιερ, τον Οκτώβριο του 2018, ότι «οι απαιτήσεις της Ελλάδας κατά της Γερμανίας για το κατοχικό δάνειο και για τις επανορθώσεις είναι πάντα νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες». Σε άλλη ευκαιρία, πρόσθεσε ότι «η άρνηση της Γερμανίας έρχεται σε αντίθεση προς την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομιμότητα». Στο ίδιο πνεύμα, ο Κάρολος Παπούλιας τόνισε το 2014 ότι «είναι μεγάλο θέμα, όχι μόνο οικονομικής σημασίας, αλλά και εθνικό». Άλλωστε ήταν και ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών που, το 1995, έθεσε, με ρηματική διακοίνωση προς τη γερμανική κυβέρνηση, το θέμα των οφειλών και του κατοχικού δανείου.
Θα καταφέρει η κυρία Σακελλαροπούλου να πλησιάσει τον πήχη Παυλόπουλου και Παπούλια ή θα περάσει -και σε αυτό το θέμα- από κάτω;
