Ο υφυπουργός Παιδείας και αν. καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Άγγελος Συρίγος, με επιστολή του προς τη «δημοκρατία» δίνει τη δική του εκδοχή για το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας που αφορούσε ομιλία του για το θέμα της Μακεδονίας.
Στην επιστολή του αναφέρει:
«Στις 4 Ιουλίου, στο πλαίσιο των εορτασμών των Αγαπήνειων 2021, εκφώνησα λόγο προς τιμήν του Σαράντου Αγαπηνού, ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα, περισσότερο γνωστού ως καπετάν Τέλλου Άγρα, στους Γαργαλιάνους, τόπο καταγωγής του.
Κλείνοντας την ομιλία μου, σχολίασα κάτι που είχε πει προηγουμένως ο δήμαρχος Εδέσσης. Ο δήμαρχος δήλωσε: “Τους γείτονες θα τους λέω Σκοπιανούς. Δεν μπορώ να τους λέω Βορειομακεδόνες”. Επισήμανα ότι το πρόβλημα της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι ότι δεν τους ονομάζει Βορειομακεδόνες, αλλά σκέτους Μακεδόνες. Εκεί, τόνισα, ότι είναι το πρόβλημα.
Παράλληλα, η Συμφωνία των Πρεσπών δεν ονομάζει Μακεδόνες τους κατοίκους της πολύ μεγαλύτερης γεωγραφικά ελληνικής Μακεδονίας. Τους ονομάζει “κατοίκους της βόρειας περιοχής του πρώτου Μέρους”. Επομένως, κατά τη Συμφωνία των Πρεσπών οι Έλληνες Μακεδόνες είναι Βορειοπεριοχίτες, ενώ οι Σκοπιανοί είναι “Μακεδόνες”.
Ενώ απλώς επισήμανα γνωστά σημεία της προβληματικής Συμφωνίας που συνήψε η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ., βρέθηκα από την εφημερίδα σας να εγκαλούμαι για αυτά και μάλιστα με πρωτοσέλιδο άρθρο γνώμης και το οπισθόφυλλο! Οι τραγικοί όροι της Συμφωνίας ως προς τον επιθετικό προσδιορισμό εμφανίστηκαν ως προσωπικές μου θέσεις και απόψεις.
Επιπλέον, στη Διπλωματία και στις διεθνείς σχέσεις δεν ισχύει ό,τι νομίζει ή ελπίζει ο καθένας. Οι διεθνείς συμφωνίες, αφ’ ης στιγμής υπογραφούν και στη συνέχεια κυρωθούν, τίθενται εν ισχύι και δεσμεύουν τα υπογράφοντα κράτη. Το κρίσιμο σημείο μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών ήταν να μην κυρωθεί. Αυτό συνέβη τον Ιανουάριο του 2019. Μπορεί να μην αρέσει στους περισσότερους από εμάς, αλλά η Συμφωνία των Πρεσπών είναι μια πραγματικότητα. Αυτήν καλούμαστε να διαχειριστούμε με τον συμφερότερο τρόπο για την πατρίδα, χωρίς λαϊκισμούς και φρούδες ελπίδες ότι μπορούμε να την ακυρώσουμε.
Τις θέσεις μου για το Μακεδονικό ζήτημα τις έχω καταθέσει δημοσίως στο βιβλίο που συνέγραψα μαζί με τον συνάδελφο Ευάνθη Χατζηβασιλείου “Η Συμφωνία των Πρεσπών και το Μακεδονικό”.
Εδώ και αρκετό καιρό δέχομαι συστηματικά επιθέσεις σε δύο διαφορετικά μέτωπα. Αφ’ ενός διότι εξ αρχής επεσήμανα ότι η Συμφωνία των Πρεσπών μάς δένει χειροπόδαρα και εφόσον κυρωνόταν, τα προβλήματα από την απαλλαγή μας από αυτήν θα ήταν πολύ περισσότερα από τα όποια κέρδη μας. Αφ’ ετέρου διότι όψιμα ανακάλυψα τα οφέλη από τη Συμφωνία ή ότι δήθεν άλλαξα απόψεις μετά την εκλογή μου ως βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.
Θερμή παράκληση προς τους καταγγέλλοντες όλων των πλευρών: Παιδιά, συνεννοηθείτε μεταξύ σας: Ή είμαι εθνικιστής ή είμαι προδότης. Και τα δύο μαζί δεν γίνεται.
Άγγελος Μ. Συρίγος».
Η απάντηση της «δημοκρατίας»
Ο υφυπουργός, προφανώς λόγω της διάστασης που πήραν οι δηλώσεις του, επιχειρεί να αναδιπλωθεί. Ο ίδιος, στη συγκεκριμένη ομιλία υποστήριξε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών δεν πρέπει να καταργηθεί όχι μόνο διότι έχει δεσμευτική διεθνή ισχύ, αλλά επειδή είναι προς το συμφέρον (!!!) της χώρας να διατηρηθεί, διαφορετικά (όπως ανέφερε) οι Σκοπιανοί θα κατοχυρώσουν το όνομα Μακεδονία, σκέτο!
Άρα, επιχείρησε από τη μια να καταδείξει τα προβληματικά σημεία των Πρεσπών (λέγοντας ότι πλέον οι πραγματικοί Μακεδόνες θεωρούνται… Βορειοπεριοχίτες), αλλά την ίδια στιγμή με πάθος υποστήριξε την εν λόγω τραγική συμφωνία, ζητώντας να πάψει η αμφισβήτησή της, αποδεχόμενος πλήρως τα καταστροφικά αποτελέσματά της.
Πόση διγλωσσία και πολιτική υποκρισία κρύβει άραγε μια τέτοια θέση. Δημιουργεί την εντύπωση στον ελληνικό λαό ότι είμαστε «δεμένοι χειροπόδαρα» και δεν μπορούμε να αποκαλούμαστε Μακεδόνες, διότι αυτό υπεγράφη στις Πρέσπες. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο (που στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβές), θα ήταν υποχρέωση κάθε εθνικά υπεύθυνης κυβέρνησης να καταργήσει την επόμενη ημέρα της εκλογής της μια τέτοια προδοτική συμφωνία. Ή να την τροποποιήσει άμεσα υπό την απειλή κυρώσεων. Όχι να την… τιμά και να την εφαρμόζει κατά γράμμα, όπως γίνεται σήμερα.
Η «δημοκρατία» ανέδειξε αυτές τις διφορούμενες δηλώσεις ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο. Επειδή οι σημερινοί κυβερνώντες νομίζουν ότι με διπλωματικές ακροβασίες και ρητορικά κόλπα μπορούν να κοροϊδέψουν τον ελληνικό λαό που, αντί για καθαρές απαντήσεις, εισπράττει δικαιολογίες που υποτιμούν τη νοημοσύνη του.
