Η πολιτική ζωή του τόπου, ειδικά των τελευταίων εβδομάδων έχει πολλά σεναριακά στοιχεία (πλοκής, μυστηρίου, γρίφων) από κλασικές κινηματογραφικές επιτυχίες που σκηνοθέτησε ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, έγραψε η Αγκάθα Κρίστι και έλυσε ο Ηρακλής Πουαρό.
Like a thunderbolt είδαμε τον Πάνο Καμμένο στην πρωινή ζώνη του ΣΚΑΪ να εγκωμιάζει την ελληνογαλλική συμφωνία (c’est magnifique) να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του, εκεί στο φαληρικό όρμο, κραυγάζοντας: «Πως να σταματήσω τη Συμφωνία των Πρεσπών, αφού εξαγοράστηκαν όλοι οι βουλευτές μου»!!!
Ποιοι αχρείοι εξαγοράστηκαν; Πόσα αργύρια εισέπραξε ο καθένας για να εγκαταλείψει τον αλύγιστο στα εθνικά θέματα, αρχηγό του; Γιατί ο Πάνος δεν πήρε είδηση επί ένα χρόνο το παρασκηνιακό ξεπούλημα του ονόματος Μακεδονία, έτσι ώστε να φύγει εγκαίρως και να αναχαιτίσει την προδοσία; Ο πολύπαθος λαός δεν πρέπει να μάθει πόσα έδωσαν τα ανθελληνικά κέντρα για να φτάσουμε σε αυτό το διπλωματικό αριστούργημα;
Μήπως ο κ. Καμμένος πρέπει να μιμηθεί τον Ηρακλή Πουαρό και να λύσει το μυστήριο, λέγοντας από που ήρθαν τα χρήματα και πόσα πήρε κάθε βουλευτής του που ήταν στο μαντρί του πιστός, μέχρι που έσκασε μύτη μεγάλο πακέτο δολάρια ή ευρώ; Ο κόσμος σίγουρα δεν τρώει σανό, ούτε επιστρέφει σε αυτούς που τον γέλασαν, ή αμέλησαν να τον προστατεύσουν. Η Συμφωνία των Πρεσπών, θυμίζει τη σκηνή μέσα στο Orient Express, όπου ο ένας μετά τον άλλον καρφώνει το μαχαίρι στο θύμα που κοιμάται στην κουκέτα του τρένου.
Ίσως την επόμενη φορά που θα βγει στο Mega Channel ο πρώην Υπουργός Άμυνας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, μας πει «ποιοι τα πήραν», «πως τα πήραν» και, φυσικά, «ποιοι τα έδωσαν». Αν μάλιστα είχε φύγει ένα χρόνο νωρίτερα από τη συγκυβέρνηση, έστω και μόνος του, θα είχε γλιτώσει τη γενική λαϊκή κατακραυγή από το ξεπούλημα του ιστορικού ονόματος Μακεδονία. Δεν ήταν στη λίμνη, αλλά δεν ήταν και στα συλλαλητήρια των Μακεδόνων. Δεν ήταν δίπλα στον Μίκη Θεοδωράκη, ούτε στη σκιά του Λευκού Πύργου. Έτσι τώρα δεν έμειναν ούτε λίγες σταγόνες μετάνοιας.
Εμένα πάντως (προς τιμήν του), μία και μοναδική φορά που τον είδα, με προειδοποίησε να προσέχω για τη ζωή μου, λέγοντάς μου ότι «οι μετρήσεις του Μαξίμου δείχνουν να αγγίζω το 8%» και ότι «θα χάσω την προσωπική μου ζωή», αν επιμείνω στο εγχείρημα του Κινήματος ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Επίσης, να’ ναι καλά ο άνθρωπος, με προειδοποίησε για το τι θα αντιμετωπίσω από διαφόρους που θα με πλησιάσουν πρώτοι. Εδώ που τα λέμε, λίγο – πολύ, έπεσε μέσα.
Εφιαλτικότερος του πατρός του
Ο σημερινός ένοικος του Μαξίμου, είναι εφιαλτικότερος του πατρός του, από τον οποίον κληρονόμησε ισχυρότερη σκάλα DNA, τύπου Αποστασίας ’65. Σύμφωνα με τον κ. Προκόπη Παυλόπουλο, όσοι μιλάνε με την Τουρκία και παζαρεύουν θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο, παίζουν επικίνδυνα παιχνίδια.
Η συμφωνία με το Παρίσι είναι νέτα – σκέτα πώληση όπλων από τη Γαλλία, που δεν καλύπτει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος, γιατί η γαλλική συνδρομή σε περίπτωση πολεμικού επεισοδίου στο Αρχιπέλαγος, αφορά μόνο τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και αποφασίζεται από κοινού με τα Ιλίσια Πεδία. Επομένως, από τη στιγμή που ο ένοικος το Μαξίμου δηλώνει «διαφορές με την Άγκυρα» σε υφαλοκρηπίδα και θαλάσσιες ζώνες, ούτε πολεμικό σκάφος, ούτε αεροσκάφος υπό γαλλική σημαία, μπορεί να επέμβει σε αμφισβητούμενες περιοχές. Και μάλιστα ΝΑΤΟϊκές.
Αν υπήρχε, βέβαια, πολεμική συνδρομή της Γαλλίας και το Αιγαίο δεν ήταν ήδη αμφισβητούμενη περιοχή, τότε θα έπρεπε αύριο το πρωί να επεκτείνουμε τα 6 μίλια σε 12, αγνοώντας το Casus Belli και εφαρμόζοντας το Διεθνές Δίκαιο. Αυτό όμως δεν συμβαίνει, γιατί ο Μητσοτάκης βρίσκεται σε προχωρημένη συζήτηση στο παρασκηνιακό σκοτάδι, για το πως θα προβούμε σε υποχωρήσεις στο Αιγαίο, ενώ ταυτόχρονα θα μετατρέπει την Ελληνική κοινωνία σε πολυπολιτισμική.
Πολιτική ατμόσφαιρα που θυμίζει έντονα το «Ψυχώ», τη σκηνή στο μπάνιο, το μαχαίρι που ανεβοκατεβαίνει, την κραυγή της άτυχης γυναίκας και τη λάμψη στα μάτια του Άντονι Πέρκινς. Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού που ακούει καθημερινά όσα λένε ο Μητσοτάκης και οι πρώην θιασώτες του Γ’ Ράιχ, Πλεύρης – Βορίδης – Γεωργιάδης, αισθάνονται ότι έχουν να κάνουν με διαταραγμένα άτομα που εξήλθαν της «Φωλιάς του Κούκου» και κατέλαβαν πολιτικά σκήπτρα.
Κάπως καθυστερημένα θυμήθηκε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης τις τιμές των Ραφάλ και των Belharra, προμήθειες όπλων για τις οποίες μεσολάβησε η κ. Γιάννα Αγγελοπούλου μετά του συζύγου της, παλαιά πρέσβειρα επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Ενδεχομένως εκεί στην Κουμουνδούρου, αλλά και στα υπόλοιπα αντιπολιτευτικά κόμματα, δεν έχουν αντιληφθεί όσο πρέπει το ηφαίστειο Λα Πάλμα, που η λάβα του ήδη τρέχει κάτω από τα πόδια τους. Το μάγμα δεν έχει να κάνει μόνο με τα εμβόλια, αλλά κυρίως με την πείνα, τη λογοκρισία και τη σκληρότητα μιας πολιτικής ηγεσίας, που, τουλάχιστον στα παράθυρα της TV, παρουσιάζεται ενιαία απέναντι σε ένα κόσμο που υποφέρει.
