Η εσωκομματική μάχη για την ηγεσία στο Κίνημα Αλλαγής άρχισε με δηλώσεις αβροφροσύνης, όμως όλα δείχνουν ότι δεν πρόκειται να τελειώσει αναίμακτα. Ηδη από το βράδυ της περασμένης Πέμπτης, όταν έληξε η προθεσμία υποβολής των υποψηφιοτήτων, έπεσαν οι πρώτες τροχιοδεικτικές βολές, επιβεβαιώνοντας ότι η αναμέτρηση θα έχει αμιγώς πολιτικά αλλά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά, και θα κριθεί στο έδαφος της περιβόητης «προοδευτικής διακυβέρνησης».
Από την ώρα που ο Γιώργος Παπανδρέου πέρασε το θολό έως τότε ποτάμι ξεκαθαρίζοντας τις προθέσεις του, με τη δήλωση ότι στοχεύει στη δημιουργία μιας μεγάλης και ισχυρής παράταξης, που «θα πρωταγωνιστήσει στη διαμόρφωση μιας προοδευτικής διακυβέρνησης, απέναντι στη συντήρηση», τα επιτελεία των αντιπάλων πήραν φωτιά. Εχει κανείς ξαφνικά την αίσθηση ότι η μάχη των δύο πόλων σαν να μεταφέρθηκε αναπάντεχα στον μικρόκοσμο του ΚΙΝ.ΑΛ.
Δείχνοντας έναν μάλλον ερασιτεχνικό εκνευρισμό, ο Ανδρέας Λοβέρδος, που το πήρε προσωπικά, δήλωσε αμέσως μετά με δικά του λόγια: «Θέλω να σας πω κάτι άλλο, που αφορά εμένα: Εξυφαίνεται -και έχω πια ενδείξεις- μια απόπειρα να φτιαχτεί ένα μέτωπο ΚΙΝ.ΑΛ., ΣΥΡΙΖΑ και ίσως και Βαρουφάκη. Αυτά έχουν έναν τίτλο: Οποιον ακούτε να λέει για “προοδευτική κυβέρνηση”, εμένα το μυαλό μου το παρέπεμπε από την ημέρα που ήμουν στη Βουλή και το υιοθέτησε αυτό ο κ. Τσίπρας παρουσία όλης της εθνικής αντιπροσωπίας. Από την ημέρα εκείνη ο όρος αυτός μού έγινε ύποπτος. Και όσο περνάνε οι μέρες βλέπω ότι δεν είναι και κάτι που μπορεί να το αποκλείσει ένας πολιτικός. Αντίθετα, λέω εγώ: Οποιος παλεύει να στήσει ένα σενάριο ΚΙΝ.ΑΛ., ΣΥΡΙΖΑ και Βαρουφάκη, εγώ θα το ακυρώσω το βράδυ της εκλογής μου».
Η απάντηση ήρθε από τον Χάρη Καστανίδη με μια τσουχτερή και ευμεγέθη «πρόκα»! «Διάβασα ότι “ο όρος προοδευτική διακυβέρνηση είναι ύποπτος”. Δεν υπάρχουν ύποπτοι όροι. Αποκτούν διαφορετική σημασία ανάλογα με τους ανθρώπους που εκφωνούν τις λέξεις» σχολίασε, χωρίς να κρύβει τα αισθήματά του για τον Ανδρεα Λοβέρδο, ο οποίος τελεί υπό αέναη διερεύνηση για πιθανή εμπλοκή στο σκάνδαλο της Novartis και τις μίζες που «έσπρωξε» στην Ελλάδα.
Ο τελευταίος λίγες ώρες αργότερα, έχοντας μάλλον αντιληφθεί ότι νομιμοποίησε δημόσια τους βαθύτερους λόγους της υποψηφιότητάς του (γνωστούς σε όλους εξαρχής, εδώ που τα λέμε…), δήλωσε και πάλι θυμωμένα ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί (εάν εκλεγεί…) με πασοκογενείς, όπως οι Σπίρτζης, Ραγκούσης, Ξενογιαννακοπούλου και Κουρουμπλής…
Το γεγονός ότι η δυναμική επιστροφή του Γιώργου Παπανδρέου στο προσκήνιο προκαλεί αντικειμενικά ένα ανεπανόρθωτο ρήγμα στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, όπως παρατηρεί η πολιτική αγορά αλλά και τα κομματικά ρετιρέ, παράγει ενδιαφέρουσες μετατοπίσεις στο εσωτερικό του ΚΙΝ.ΑΛ και υποχρεώνει τους βασικούς πόλους του πολιτικού συστήματος Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ σε επανεκτίμηση των βολικών έως χθες και ευθύγραμμων προβλέψεων.
Υπό αυτό το πρίσμα ο εκνευρισμός του Ανδρ. Λοβέρδου θεωρείται απολύτως ευεξήγητος, αφού, όπως σχολιάζουν στην αντιπολίτευση, μεταφέρει την ανασφάλεια πολλών άμεσα ενδιαφερόμενων κύκλων: από το Μαξίμου και το περιβάλλον του Κώστα Σημίτη μέχρι επιχειρηματικά και εκδοτικά συμφέροντα, όπως του Ευάγγελου Μαρινάκη, τα οποία έχουν από καιρό εγκαταλείψει τα προσχήματα δείχνοντας τις προτιμήσεις τους.
Αφετέρου, είναι φανερό ότι η συμμετοχή του Γ. Παπανδρέου στην αρένα της διαδοχής δεν πρόκειται να εξελιχτεί σε ειδυλλιακό περίπατο υπό τις ακακίες. Τα στιλέτα έχουν συρθεί και ακονίζονται για τον πολιτικό, τον οποίον πολλοί θεωρούν «τον μοιραίο άνθρωπο» στη χώρα. Στο επιτελείο του αναμένουν το προσεχές διάστημα επιθετικά δημοσιεύματα, τα οποία θα υπενθυμίζουν ότι έβαλε την Ελλάδα στα Μνημόνια με χρέος στο 147% του ΑΕΠ, το οποίο σήμερα, έπειτα από τρεις απάνθρωπες μνημονιακές συμβάσεις, πλησιάζει ολοταχώς τα 400 δισ. ευρώ. Στο κλίμα αυτό θα επανέλθουν, όπως προβλέπουν, τα αρνητικά σχόλια για τον «άσφαιρο εκβιασμό» που επιχείρησε με το ΔΝΤ, το οποίο ήταν ουσιαστικά βούτυρο στο ψωμί του Βερολίνου, που δεν έστεργε για ένα αντίστοιχο ευρωπαϊκό ταμείο, το ματαιωμένο Δημοψήφισμα, την απροθυμία του να απειλήσει ότι θα τινάξει στον αέρα τις γερμανο-γαλλικές τράπεζες, το επιχείρημα ότι «η Ελλάδα έβαλε το πιστόλι στο τραπέζι», με το οποίο πυροβόλησε τελικά τα πόδια της, την αποχώρηση από το ΠΑΣΟΚ, «το οποίο καταχρέωσε», και τον «παροιμιώδη κοσμοπολιτισμό» του.
Στο επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού, που συνεδριάζει πυρετωδώς στο Ιδρυμα Γεωργίου Παπανδρέου στην οδό Πειραιώς, (συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, μπαρουτοκαπνισμένα στελέχη, όπως οι Δημήτρης Ρέππας, Μιχάλης Καρχιμάκης, Εφη Χαλάτση του Πολιτικού Συμβουλίου, Φίλιππος Σαχινίδης, Τόνια Αντωνίου, Σωτήρης Ζώτος του τομέα Υγείας, Δημήτρης Μπράτης, πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, Σταύρος Κουτσουμπέλης από την ΠΟΕΔΗΝ) είναι έτοιμοι γι’ αυτά και συνάμα εξετάζουν πώς θα συγκλίνει σε κοινή κοίτη η μαζική υποστήριξη που εκφράζεται από εργατικά κέντρα και ενώσεις, εργατικές και επιστημονικές προσωπικότητες, πανεπιστημιακούς κ.ά. Κάμποσα από αυτά τα στελέχη είτε ανήκαν στον «γεννηματικό» κύκλο είτε στήριζαν άλλες υποψηφιότητες, όπως του Χάρη Καστανίδη, ο οποίος έθεσε υποψηφιότητα, κατά πληροφορίες, αφού είχε λάβει διαβεβαιώσεις από τον Γ. Παπανδρέου ότι, από λόγους αρχών, δεν επρόκειτο να «κατεβεί απέναντι» στη Φώφη Γεννηματά. Η κάθοδος όμως του πρώην πρωθυπουργού στην αρένα αλλάζει πλέον δραματικά τους όρους του εσωκομματικού ανταγωνισμού και προσδίδει ιδιαίτερο παραταξιακό αλλά και ευρύτερα πολιτικό ενδιαφέρον σε μια εν πολλοίς ανούσια αναμέτρηση «αδιάφορων μεγεθών».
Τσίπρας: Οι διεργασίες δεν μπορούν να μας αφήνουν αδιάφορους
Διόλου τυχαία στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ την περασμένη Τετάρτη ο Αλέξης Τσίπρας επισήμανε ότι «οι διεργασίες στον χώρο δεν μπορούν να μας αφήνουν αδιάφορους. Καθιστούν ρεαλιστική την προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης». Εντός Κινήματος, εξάλλου, ο μέχρι χθες ακριβοθώρητος ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης, που «δοξάστηκε κρυπτόμενος», σύμφωνα με τη Φώφη Γεννηματά, υποχρεώνεται τώρα να εγκαταλείψει τη στάση του επιτήδειου ουδέτερου, αν θέλει να δει θεού πρόσωπο στον δεύτερο γύρο των εκλογών της 5ης Δεκεμβρίου. Η ανανέωση που «πουλάει», όπως λέγεται, δεν αρκεί, από τη στιγμή που ο Γ. Παπανδρέου έθεσε ζήτημα «προοδευτικής διακυβέρνησης».
Εν κατακλείδι, το παράδειγμα του γραμματέα της Κ.Ο Βασίλη Κεγκέρογλου, ο οποίος αποσύρθηκε από την κούρσα θεωρώντας ότι η υποψηφιότητα Παπανδρέου παράγει νέα δεδομένα, δεν αναχαίτισε τον Π. Χρηστίδη, ώστε να τον ακολουθήσει. Αντίθετα, συνεχίζει επίμονα τη μάχη ο ιδεολόγος Παύλος Γερουλάνος, ελπίζοντας να φέρει έως την κάλπη τους απογοητευμένους από τον ξεπεσμό της πολιτικής.
Γιώργος Χατζηδημητρίου
