Η καχυποψία βασιλεύει στη Χαριλάου Τρικούπη. Λίγα 24ωρα μετά την απώλεια της Φώφης Γεννηματά άρχισαν τα όργανα, καθώς ξεδιπλώνονται στείρες προσωπικές φιλοδοξίες. Αγωνία σε Μαξίμου και Κουμουνδούρου για την επόμενη ημέρα.
- Από τον
Γιώργο Χατζηδημητρίου
Η απώλεια της Φώφης Γεννηματά απειλεί να βυθίσει στην εσωστρέφεια το Κίνημα Αλλαγής και να εξαργυρώσει φτηνά σε ένα αδιάφορο πολιτικά ταμείο την πανελλήνια συμπάθεια που προκάλεσε ο άδικος χαμός της. Αντίθετα, αυτοί που «καίγονται» τώρα είναι η Ν.Δ. και ο ΣΥΡΙΖΑ, που αναγνωρίζουν ότι χωρίς τη σύμπραξη του ΚΙΝ.ΑΛ. η ζωή δεν θα είναι και τόσο ενδιαφέρουσα στην αντιπολίτευση, από τη στιγμή που σε κανέναν δεν προσφέρει αυτοδυναμία, όπως όλα δείχνουν, το σύστημα της απλής αναλογικής.
Η «χρυσή μετριότητα τη Φώφης», όπως διαπιστώνεται στην πολιτική αγορά, προσέφερε μέχρι χθες τη βολική δυνατότητα στους εσωκομματικούς της αντιπάλους να πετροβολούν χωρίς σοβαρές «συνέπειες» τις επιλογές της, αγναντεύοντας τις προσωπικές της μάχες από τις παρυφές του κομματικού ανταγωνισμού. Τώρα που η Γεννηματά εξέλιπε και το πεδίο είναι αδειανό, αποκαλύπτεται η -κατά γενική ομολογία- αποκαρδιωτική ποιότητα ορισμένων, η οποία ξεδιπλώνεται στο έδαφος στείρων ατομικών φιλοδοξιών.
Μοιραία, σχεδόν, στη Χαριλάου Τρικούπη τις τελευταίες ώρες έχει εγκατασταθεί μόνιμα η καχυποψία. Ξαφνικά, από το Κίνημα Αλλαγής άρχισαν να εμφανίζονται δημοσιεύματα που περιγράφουν -με όποιον τρόπο δύναται καθένας…- αλληλοσπαραγμούς και λυσσαλέες διαφωνίες μεταξύ των επιγόνων, για θέματα όμως αντικειμενικά δευτερεύουσας και επουσιώδους πολιτικής σημασίας, όπως ποιος θα εκπροσωπεί το κόμμα στη Βουλή, θαρρείς και το ΚΙΝ.ΑΛ. δεν έχει εκλεγμένο γραμματέα και κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του.
Ο γραμματέας της Κ.Ο. Βασίλης Κεγκέρογλου, με τον οποίο συνομίλησε η «κυριακάτικη δημοκρατία», προσπαθεί να κρατήσει σε ορισμένο θεσμικό ύψος τις ορμητικές διαθέσεις. Την ίδια στιγμή, δέχεται υπερβολική μάλλον κριτική ότι μπορεί να λειτουργήσει μεροληπτικά, από τη στιγμή που αποχώρησε από την κούρσα μετά τη δυναμική εμφάνιση του Γιώργου Παπανδρέου. Το γεγονός ότι εκλέχθηκε διά βοής σε ανύποπτο χρόνο -ο μοναδικός βουλευτής του ΠΑΣΟΚ που διασώθηκε στην άλλοτε «πράσινη Κρήτη»- σε τούτο το πόστο, παραβλέπεται με ασυνήθιστη ευκολία.
Αναγκαία μια «υπηρεσιακή συνέπεια»
«Χρειαζόμαστε μια “υπηρεσιακή συνέπεια” που δεν θα διαταράσσει την ομαλή λειτουργία του κόμματος», λέει και προσθέτει ότι στη συνεδρίαση της Κ.Ο. που θα συγκληθεί αύριο, Δευτέρα 1η Νοεμβρίου, ο ίδιος θα εισηγηθεί «τα καθήκοντα προέδρου της Κ.Ο., λειτουργικά και θεσμικά, να ασκεί ο γραμματέας της ομάδας, ενώ τα κοινοβουλευτικά ο Κώστας Σκανδαλίδης και ο Μιχάλης Κατρίνης. Επίσης, ως προς τις αρμοδιότητες των βουλευτών για τους κοινοβουλευτικούς τομείς και τις επιτροπές της Βουλής, θα εισηγηθώ να συνεχίσουν ως έχουν».
Τα πράγματα, βεβαίως, δεν κυλούν πάντα όπως απαιτεί η σοβαρότητα των στιγμών. Πληροφορίες από το στρατηγείο του Ανδρέα Λοβέρδου τον εμφανίζουν να διαφωνεί με αυτή τη θεσμική λύση και να αντιπροτείνει ως επικεφαλής των βουλευτών για αυτή τη μεταβατική περίοδο τον Κώστα Σκανδαλίδη. Στην περίπτωση αυτή, «απειλούν» οι -φειδωλοί στη δημοσιογραφική ενημέρωση- συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου ότι θα εξετάσει κι αυτός τη στάση του, υπολογίζοντας ότι οι συσχετισμοί τον ευνοούν στις τάξεις των βουλευτών…
Θέμα μετάθεσης της εκλογικής διαδικασίας, δεδομένου ότι η 5η Δεκεμβρίου συμπίπτει με τη συμπλήρωση των 40 ημερών από τον θάνατο της προέδρου, δεν εξετάζεται καν σοβαρά. Κάτι πήγε να ψελλίσει ο βιαστικός Παύλος Χρηστίδης μέσω… κύκλων του (είναι αξιοσημείωτο το πώς ορισμένοι φερέλπιδες, προτού αποκτήσουν πολιτικό ίσκιο, διαθέτουν ατομικό «κύκλο», παρατηρούν στα καφενεία της επικράτειας…), αλλά δεν ελήφθη σοβαρά υπόψη.
Δεν εξετάζεται επίσης ζήτημα επίσπευσης των εσωκομματικών εκλογών, καθώς το θέμα συναρτάται με τις τεχνικές δυνατότητες της εταιρίας που έχει αναλάβει τη σχετική διαδικασία και η οποία έχει προγραμματίσει να τις φέρει εις πέρας στις 5 και, αν χρειαστεί, και στις 12 Δεκεμβρίου. Μεσούσης της διαδικασίας, είναι δημοσιογραφικά αδόκιμο να αναφερθεί κανείς σε εσωτερικές δημοσκοπήσεις και «φαβορί». Στα επιτελεία των μονομάχων, εντούτοις, αντιλαμβάνονται πως η ευρεία συμμετοχή του κόσμου είναι αυτή που είτε θα νομιμοποιήσει με δημοκρατική γενναιοδωρία το προσεχές αποτέλεσμα, είτε θα βυθίσει το Κίνημα Αλλαγής σε μια ολέθρια αυτοαναφορικότητα.
Η μάχη για το «τιμόνι» του κόμματος
Αθόρυβα και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, όπως συνήθιζε όλα αυτά τα χρόνια άλλωστε, ο ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης («δοξάστηκε κρυπτόμενος» σχολίασε απαξιωτικά για την περίπτωσή του η Φώφη Γεννηματά…) συνεχίζει τη μάχη για το τιμόνι του κόμματος. Από την πλευρά του, ο Ανδρέας Λοβέρδος αποτελεί -όχι και τόσο ασυνήθιστο για τα εγχώρια ειωθότα, εδώ που τα λέμε…- υπόδειγμα πολιτικού ο οποίος διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο χωρίς να έχει καθαρίσει τους λογαριασμούς του με τη Δικαιοσύνη, η οποία κρατά στα συρτάρια της τις εις βάρος του κατηγορίες για πιθανή εμπλοκή του στο πολύκροτο σκάνδαλο της Novartis.
Σε άλλη μοίρα, ο επίμονος Χάρης Καστανίδης, ο οποίος αναδεικνύει τα πολιτικά χαρακτηριστικά μιας συμμετοχής που, κατά κοινή ομολογία, κόμισε στον δημόσιο βίο εντιμότητα και σθεναρό ήθος, και ο ιδεολόγος Παύλος Γερουλάνος, που φροντίζει να τηρεί διακριτές αποστάσεις από όσα αντιαισθητικά συμβαίνουν αυτή την εποχή. «Δεν είμαστε μέλη της Κ.Ο.» ξεκαθαρίζουν οι δικοί του, υπογραμμίζοντας ότι όλες οι προβλέψεις για την υπέρβαση του σημερινού αδιεξόδου περιλαμβάνονται στο καταστατικό του κόμματος και στους κοινοβουλευτικούς κανόνες.
Από την πλευρά του Γ. Παπανδρέου, ο πολύπειρος Δημήτρης Ρέππας, που βρίσκεται στο πλευρό του, σημειώνει πως ο πρώην πρωθυπουργός δεν επιδιώκει ούτε ρεβάνς ούτε συμπληρωματικό ρόλο. «Είναι η ήρεμη δύναμη», λέει και προσθέτει ότι η υποψηφιότητα Παπανδρέου συμβάλλει στην ανακεφαλαίωση μιας παράταξης που θα πρωταγωνιστήσει στη δημόσια ζωή, την ώρα που και στην Ευρώπη η σοσιαλδημοκρατία ανοίγει τον νέο ιστορικό κύκλο της.
Το Μνημόνιο που υπέγραψε ο Γ. Παπανδρέου, όπως ισχυρίζονται οι δικοί του, απέτρεψε την κατάρρευση της χώρας, ενώ για τη διάσπαση και τη δημιουργία του ΚΙΔΗΣΟ επιμένουν ότι «κράτησε τις παραταξιακές δυνάμεις και συσπείρωσε όσους διαφώνησαν με τη θέση πως η ΝΔ είναι στρατηγικός εταίρος και υπερασπίστηκε στον μέγιστο βαθμό την ιστορία και το έργο του ΠΑΣΟΚ, την ώρα που μεταμορφωνόταν σε… Ελιά».
Σύνοψη; Ο μήνας αυτός θα κρίνει πολλά για το τρίτο πολιτικό κόμμα και τους συσχετισμούς που θα διαμορφωθούν στον πολιτικό ανταγωνισμό…
