Oταν η κατάσταση με την πανδημία ξεφεύγει για τα καλά, τότε η κυβέρνηση συνήθως κάνει δύο πράγματα: Πρώτον, πετάει την μπάλα στην εξέδρα, τουτέστιν επιχειρεί αλλαγή πολιτικής ατζέντας αναδεικνύοντας άλλα θέματα, επίκαιρα ή ανεπίκαιρα δεν έχει σημασία, με τη βοήθεια του πολυπρόσωπου, επικοινωνιακού επιτελείου της και των φιλικών της μέσων ενημέρωσης. Δεύτερον, ο πρωθυπουργός κάνει ένα «διάγγελμα», συνήθως για να
μας θέσει ενώπιον των ευθυνών μας ως πολίτες -ατομική ευθύνη το λέει- και να μας πει ότι
η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί.
- Από τον Πάνο Σώκο
Τώρα που το τέταρτο κύμα της πανδημίας είναι σε έξαρση, τα έθεσε σε εφαρμογή και τα δύο, επιχειρεί αλλαγή ατζέντας, αξιοποιώντας ένα υπαρκτό και σοβαρό θέμα όπως είναι
αυτό της μετανάστευσης και το πάγιο ελληνικό αίτημα για την επιστροφή των Γλυπτών του
Παρθενώνα, που έθεσε την Τετάρτη στον Βρετανό πρωθυπουργό, Μπόρις Τζόνσον.
Κοινό χαρακτηριστικό και των δύο θεμάτων είναι ότι συσπειρώνουν την εκλογική βάση της
Ν.Δ., αγγίζουν τα πατριωτικά αισθήματα και ανακλαστικά και -ως εκ τούτου- έχουν και
επιρροή πέρα από τα στενά νεοδημοκρατικά κομματικά σύνορα. Ο κ. Μητσοτάκης με την
αλλαγή ατζέντας επιχειρεί να ανακόψει τη φθορά της κυβέρνησης, που αρχίζουν να
καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις, κυρίως λόγω της αποτυχίας της να ελέγξει την πανδημία
αλλά και της ακρίβειας. Η επιχείρηση αλλαγής ατζέντας έχει κι άλλες ανέξοδες παρεμβάσεις.
Το τελευταίο διάστημα περιοδεύει συχνά στην περιφέρεια (Ηλεία, Δωδεκάνησα, Χάλκη…), μοιράζει υποσχέσεις, επενδυτικά σχέδια πράσινης ανάπτυξης, που όμως είναι ακόμα στα χαρτιά, μιλάει για ηλεκτρικά αυτοκίνητα, για καλλιέργεια ελαιών στην Αρχαία Ολυμπία, για ανασυγκρότηση των πυρόπληκτων περιοχών στα πρότυπα της Β. Εύβοιας και άλλα διάφορα. Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση όταν χάνει τον έλεγχο της πανδημίας αλλάζει ατζέντα με θέματα που συσπειρώνουν την εκλογική της βάση και μετά τα εγκαταλείπει. Πέρσι είχε αναδείξει την πανεπιστημιακή Αστυνομία, για να βάλει υποτίθεται τέλος στην ανομία στα πανεπιστήμια, όμως δεν τη συγκρότησε ποτέ.
«Πόρτα» έριξε ο Μπόρις Τζόνσον στον Κυριάκο
Οσον αφορά το θέμα της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα, πάγιο ελληνικό αίτημα, άρπαξε την ευκαιρία από το γεγονός ότι τον περασμένο Σεπτέμβριο η διακυβερνητική επιτροπή της UNESCO, σε ομόφωνη απόφαση για την προώθηση της επιστροφής πολιτιστικών αγαθών, αναγνώρισε ότι η υπόθεση έχει διακυβερνητικό χαρακτήρα και, ως εκ τούτο η υποχρέωση της επιστροφής των Γλυπτών αφορά την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο τρόπος που η κυβέρνηση επικοινώνησε το σοβαρό αλλά εξαιρετικά δύσκολο αυτό θέμα δημιούργησε προσδοκίες, ενώ αναδείχθηκε η πρωτοβουλία του πρωθυπουργού από τα φιλικά μέσα ως καταλυτική, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να ανακοινώνει πομπωδώς την περασμένη Δευτέρα: «Η χώρα μας, με το προαιώνιο πολιτιστικό βάρος που διαθέτει, πρωταγωνιστεί πια και στο παγκόσμιο πολιτιστικό γίγνεσθαι…».
Μόνο που η εξέλιξη δεν δικαίωσε τις προσδοκίες. Η «πόρτα» που έριξε ο Μπόρις Τζόνσον στον Κυριάκο Μητσοτάκη, δηλώνοντας ουσιαστικά αναρμόδιος και παραπέμποντάς τον
στο συμβούλιο του βρετανικού Μουσείου, απέδειξε ότι η κυβέρνηση έθεσε το θέμα χωρίς
προετοιμασία, απλώς για να καταγραφεί, καθώς γνώριζε εκ των προτέρων την απάντηση
του Βρετανού πρωθυπουργού. Η πολιτική ατζέντα όμως -έστω και για λίγες ημέρες- είχε αλλάξει…
Οσον αφορά το Μεταναστευτικό, φροντίζει η κυβέρνηση ή με δηλώσεις του ίδιου του
πρωθυπουργού ή με δηλώσεις των υπουργών να θυμίζει τον αποτελεσματικό χειρισμό της
κρίσης στον Εβρο του 2020, όταν η Τουρκία επιχείρησε να στείλει στο ελληνικό έδαφος
χιλιάδες πρόσφυγες. Είναι γεγονός ότι το θέμα δεν έχει φύγει ποτέ από την επικαιρότητα,
καθώς ο Ερντογάν συνεχώς απειλεί ότι θα ανοίξει τα σύνορά του.
