Προς τι ο κοπετός για τις δηλώσεις της κ.Κεραμέως; Η υπουργός, εν τη πολιτική αφελεία της, την αλήθεια είπε. Η ελληνική ιστορία, κι όχι μόνο, είναι γραμμένη για τους πολλούς. Για να αποκτήσουν εθνική, κοινωνική, θρησκευτική «συνείδηση» αλλά όχι γνώση. Γι αυτό και είναι μύθος ότι η ιστορία διδάσκει .
- Από την Χρύσα Ταβουλάρη
Αν δίδασκε ,αν ήταν γραμμένη να διδάσκει ,και οι λαοί και οι πολιτικοί θα είχαν αποφύγει ολέθρια λάθη. Η πραγματική ιστορία φυλάσσεται στις βιβλιοθήκες και ψιθυρίζεται μεταξύ των ερευνητών και των ειδικών.
Αυτή την αλήθεια έμαθε η καημένη η κ.Κεραμέως στο Χάρβαρντ και στην Σορβόννη αλλά δεν μπόρεσε να την επεξεργαστεί και την πέταξε φόρα παρτίδα. Μάλιστα χωρίς λόγο, γιατί και η ελληνική ιστορία είναι γραμμένη εξαιρετικά ,από καταβολής ελληνικού κράτους , με στόχο την δημιουργία «εθνικής συνείδησης» και περιχαράκωσης σ αυτή τη γωνιά των πολυπολιτισμικών βαλκανίων.
Κι όπως όλα όσα στοχεύουν στους πολλούς, γράφτηκε με εξάρσεις κι όχι βάθος, δεν διδάσκει αλλά φανατίζει. Απομονώνει και κλείνει ορίζοντες. Αθηναική Δημοκρατία είναι η Ακρόπολη.Ο Θουκυδίδης είναι ρήμα, υποκείμενο, αντικείμενο . Ο Αριστοφάνης είναι σκηνικά και κοστούμια στο Ηρώδειο.Η βυζαντινή αυτοκρατορία ,ξεφύτρωσε από παρθενογένεση και μάλιστα ομιλούσα ελληνικά. Έτσι γίναμε οι υπερήφανοι κληρονόμοι και της βυζαντινής αυτοκρατορίας ,χάνοντας όμως- ως μη διδασκόμενοι- την επικράτηση με την μεγάλη δύναμη της ελληνικής γλώσσας , γραφής και γραμματείας σ ολόκληρη την ανατολή .
Όχι χωρίς λόγο, η νεότερη ιστορία διδάσκεται τόσο όσο.. Φουστανέλα ,φούντα ,φέσι.
Γιατί εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.
Γιατί πώς να μιλήσεις για τις εμφύλιες διαμάχες που παρ ολίγο να στοιχήσουν την δημιουργία ελληνικού κράτος; Ποιος ο λόγος να πολυμιλήσεις για τον ρόλο των μεγάλων δυνάμεων με κίνδυνο ν αρχίσει ο προβληματισμός για τότε ,για λίγο αργότερα , για σήμερα. Ο Ρήγας είναι κάτι σαν επικός ποιητής και η φιλική εταιρεία κάτι ελληναράδες έμποροι στα ξένα. Φουστανέλα ,φούντα ,φέσι ,ολίγος χορός του Ζαλόγγου και από κοντά ο Μεγαλέξανδρος. Έτσι η ιστορία « διδάσκεται» αλλά δεν διδάσκει. Η εθνική μας συνείδηση –για να μην ανησυχεί, ο ,η κάθε Κεραμέως -παραμένει κραταιά ,αλλά εγώ ανησυχώ για την ελληνική μας συνείδηση ,για τα λάθη που δεν μάθαμε και επαναλαμβάνουμε .Ανησυχώ γιατί ο κάθε ηγετίσκος μπορεί να χρησιμοποιεί κατά το δοκούν την ιστορία για τις δικές του βλέψεις, κοροϊδεύοντας την άγνοια μας. Ανησυχώ ,γιατί από τον εθνικό ποιητή, μας μαθαίνουν μόνο, του σπαθιού την κόψη την τρομερή κι όχι οτι «το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ότι είναι αληθές»
