Η πολύμηνη άπνοια που επικρατεί στον ΣΥΡΙΖΑ είναι εντελώς παραπλανητική. Κάτω από τη στάσιμη επιφάνεια της ακινησίας μαίνεται μια λυσσαλέα διαμάχη μεταξύ σχηματικά δύο στρατοπέδων. Στο ένα μέτωπο παρατάσσονται τα στελέχη της «Προεδρικής Φρουράς» και των Συμμάχων. Στους αντίποδες, αντιπαρατίθενται οι κάτοχοι των ιδιοκτησιακών τίτλων.
Εχει περάσει τόσος καιρός από τις διακηρύξεις Τσίπρα για ανανέωση σε όλα τα επίπεδα και διεύρυνση του κόμματος ώστε να γίνει ο αυθεντικός εκφραστής των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς και στην πραγματικότητα λίγα πράγματα έχουν προχωρήσει.
Ο απλός κόσμος που ήρθε από το ηθικά και πολιτικά χρεοκοπημένο ΠΑΣΟΚ αισθάνεται σαν ανεπιθύμητος μουσαφίρης. Το τραπέζι είναι στρωμένο, αλλά, όπως λέει η πλευρά των Συμμάχων, η πρόσκληση είναι για λίγους. Τι προτείνουν αυτοί οι άνθρωποι συνοπτικά; Ενα ρεαλιστικό και ταυτόχρονα ριζοσπαστικό πρόγραμμα που θα αναδείξει ορισμένες βασικές προτεραιότητες και θα οδηγήσει για δεύτερη φορά τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.
Απέναντί τους, όμως, όπως παρατηρούν, έχουν συνταχθεί οι παλαιοί τιμαριούχοι που εκπροσωπούν αυτάρεσκα μια «Αριστερά της διαμαρτυρίας», η οποία δεν βιάζεται ιδιαίτερα να αναλάβει ξανά κυβερνητικές ευθύνες και νοιάζεται αποκλειστικά για την κατοχύρωση των προνομίων της.
Τον εγκλώβισαν
Οπως λένε στην «κυριακάτικη δημοκρατία» εκπρόσωποι της πρώτης κυρίαρχης τάσης, η «Αριστερά της διαμαρτυρίας» έχει εγκλωβίσει τον πρόεδρο του κόμματος Αλέξη Τσίπρα σε μια λανθασμένη στρατηγική που έχει ως βασικό μοτίβο την αποδόμηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, την ώρα που προέχει να διαμορφώσει ένα ελκυστικό και βάσιμο κυβερνητικό πρόγραμμα γύρω από τα εργασιακά, τους αγρότες, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τη νέα γενιά, την Παιδεία, την Υγεία και τους συνταξιούχους.
Τους αποφεύγει
Ο Α. Τσίπρας, προσθέτουν, αντιλαμβάνεται αυτήν την πνιγηρή κατάσταση, αλλά μέχρι στιγμής αποφεύγει να ξεκαθαρίσει τη θέση του, επιλέγοντας με πυκνές εξορμήσεις στην περιφέρεια να δραπετεύει από αυτό το τοξικό περιβάλλον, όπου οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι, όπως οι Ν. Φίλης, Π. Σκουρλέτης και Π. Λάμπρου παλεύουν -όπως επικρίνονται- για να κατοχυρώσουν ρόλους υποβαθμίζοντας την κυβερνητική προοπτική του κόμματος.
Ο ίδιος ο Τσίπρας στις ομιλίες του θέτει ως προτεραιότητα «να φύγει αυτή η διεφθαρμένη κυβέρνηση της Δεξιάς». Ο στόχος αυτός όμως δεν φαίνεται να υπηρετείται με την ίδια θέρμη από όλους. Υπάρχουν πλευρές στην Κουμουνδούρου, που, σύμφωνα με τη βαρύτατη υποψία ορισμένων πλευρών και κυρίως της πλευράς των συμμάχων, επενδύουν σε στρατηγική εκλογικής ήττας, η οποία θα θέσει σε κίνηση, όπως εκτιμούν, τις διαδικασίες αμφισβήτησης του σημερινού προέδρου ή τουλάχιστον θα τον θέσει υπό καθεστώς συμφωνημένης επιτροπείας.
Ηδη, όπως εκτιμούν κάμποσοι στον ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητα από κομματική καταγωγή, η διαφαινόμενη νίκη του Ν. Ανδρουλάκη στο Κίνημα Αλλαγής είναι πιθανό να δημιουργήσει προϋποθέσεις εκλογικής αιμορραγίας, προσθέτοντας έναν ανεπιθύμητο συγκάτοικο στον χώρο του κέντρου.
Οργανωτικοί αποκλεισμοί
Οι σύμμαχοι εκτιμούν ότι με τους υφιστάμενους οργανωτικούς αποκλεισμούς που γίνονται στο όνομα ιδεολογικών διαφορών και τις αντιλήψεις περί «αριστερού ριζοσπαστισμού» που εκφράζουν στελέχη όπως ο Ν. Φίλης δεν βάφονται αβγά. Αυτό, δηλώνει, όπως υποστηρίζουν, τον φόβο της γενιάς που ανέθρεψε ο Μπανιάς, μήπως χάσουν το κόμμα-μήτρα, όπου οι ίδιοι αισθάνονται ασφαλείς, μέσα από τα χέρια τους.
Ρητορικά τάσσονται ολόθερμα υπέρ της διεύρυνσης. Στην πράξη στέκονται στην πόρτα και υποβάλλουν τους εισερχομένους σε «φέις κοντρόλ». Μπορεί κάποιοι να το σκέφτηκαν (ορισμένοι το είπαν και φωναχτά σε πρόσφατη σύσκεψη του πολιτικού συμβουλίου) ότι τώρα με τη νεκρανάσταση του ΚΙΝ.ΑΛ. έχουν μια δυνατότητα να φύγουν όσοι πασοκογενείς επιθυμούν, αλλά ενδέχεται τα πράγματα να πάρουν δυσάρεστη τροπή, τώρα που, όπως υπογραμμίζει εμφατικά η πλευρά των συμμάχων, «το σύστημα ορθώνει κόμματα σε ρόλο αναχώματος» για να υποδεχτούν τις διαρροές προς τον ΣΥΡΙΖΑ.
Από τα Γιάννενα (Ηπειρος TV) ο πρόεδρος του κόμματος είπε ότι το ΚΙΝ.ΑΛ. αργά ή γρήγορα θα κληθεί να πάρει θέση με ποιον από τους δύο θα πάει. «Δεν μπορεί να είσαι και με τη Δεξιά και με τη Δημοκρατική Παράταξη» συμπλήρωσε. Το θέμα, όμως, σύμφωνα με τους αντικειμενικούς παρατηρητές, είναι πού ακριβώς βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Απάντησε με δικά του λόγια ο εκ των στενών συνεργατών άλλοτε του Α. Τσίπρα και νυν βουλευτής Χριστόφορος Βερναρδάκης, σημειώνοντας ενοχλητικά (ΕΡΑ) ότι δεν έχει πείσει η πολιτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ την κοινωνία πως έχει να προτείνει κάτι καλύτερο απέναντι σε αυτό που ζούμε και γι’ αυτό υποχωρεί στις δημοσκοπήσεις.
Κατά τον ίδιο, η εικόνα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι θολή, αναγνωρίζοντας: «θέλει πολλή δουλειά, με πολλές γωνίες, με ρεαλισμό και ριζοσπαστισμό και με μια συμπεριληπτικότητα, στοιχεία που λείπουν για να φτιάξουμε ένα πλειοψηφικό πολιτικό ρεύμα. Εχει ιδέες, αλλά δεν κάνει τομές».
Πολιτική πλατφόρμα καλών προθέσεων
Στο κλίμα αυτό, κι ενώ ορισμένοι ετοιμάζονται για ένα συνέδριο ξεκαθαρίσματος λογαριασμών τον προσεχή Φεβρουάριο (ο Ευκλ. Τσακαλώτος δεν είναι ένας από αυτούς), 14 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης παρουσίασαν την πολιτική τους πλατφόρμα, ζητώντας το συνέδριο να είναι ενωτικό και προωθητικό και να μη χαρακτηριστεί από «περιχαρακώσεις», «άγονες αντιπαραθέσεις», «συγκρούσεις μηχανισμών» και «ξεκαθαρίσματα λογαριασμών» που απωθούν την κοινωνία.
Οπως αναφέρουν, «το κείμενο αυτό αποτελεί μια ενωτική, συλλογική παρέμβαση ευθύνης» η οποία «απευθύνεται σε όλα ανεξαιρέτως τα μέλη και τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ» και ταυτόχρονα «συνιστά το πλαίσιο με το οποίο η συγκεκριμένη ομαδοποίηση μετέχει στην ευρύτερη τάση της “όμπρέλας“». «Αυτή η συλλογική κατάθεση», σημειώνουν, «επιδιώκει να συμβάλλει στην ανασυγκρότηση, στη διεύρυνση και τη νικηφόρα προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ».
Το κείμενο υπογράφουν, εκτός από τον Δ. Παπαδημούλη και τον Μιχ. Σαμπατακάκη, οι τέως βουλευτές Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, Φωτεινή Βάκη, Νάσος Αθανασίου, Γιάννης Δέδες, Αγγελος Γκόγκογλου, Αγγελος Μανταδάκης και τα στελέχη Βάσω Βερελή, Ρία Καλφακάκου, Γιάννης Καρδαράς, Μάρκος Μπασιούκας, Γιώργος Παπασταμόπουλος και Πάνος Ροδάκης.
Ζητούν από το συνέδριο να προτείνει ένα ρεαλιστικό και κοστολογημένο προοδευτικό πρόγραμμα, με το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ θα διεκδικήσει τη νίκη και θα επιδιώξει συγκλίσεις και συμμαχίες. Τάσσονται υπέρ της διεύρυνσης του ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ., η οποία προτείνουν να είναι «πολιτικά αμφίπλευρη» και «κοινωνικά ολόπλευρη» και να μη φέρνει από το παράθυρο τις συνιστώσες και «κλειστούς μηχανισμούς που λειτουργούν ως “κόμμα μέσα στο κόμμα”, φέουδα και καπετανάτα». Δύσκολα πράγματα…
Γιώργος Χατζηδημητρίου
