Ο Πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ Γιώργος Αδαμίδης μπήκε αυτή τη φορά στο στόχαστρο του Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος κατά τη διάρκεια της χθεσινής εκπομπής «Ενώπιος Ενωπίω» εξαπέλυσε σφοδρή προσωπική επίθεση εναντίον του.
Εκτός από το πανελλήνιο, άφωνο έμεινε και το πάνελ της εκπομπής, το οποίο άφησε τον Υπουργό Ανάπτυξης να ολοκληρώσει την εκτόξευση χαρακτηρισμών χωρίς να τον διακόψει.
Μεταξύ άλλων, ο κ.Γεωργιάδης είπε σε έξαλλη κατάσταση: «Είναι η γνωστή η αποστροφή μου στον κακό συνδικαλισμό που σιχαίνομαι, σαν εσάς π.χ.. Δεν θα τρελαίνετε εσείς τον ελληνικό λαό. Εσείς οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ φέρατε την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού και έχετε τα μούτρα να βγαίνετε και στην τηλεόραση…. Δεν εκνευρίζομαι, πολύ ήρεμος είμαι… Τελειώνετε για να πάρω το λόγο … Εσάς δεν σας σέβομαι καθόλου και που σας βλέπω σας αποστρέφομαι».
Η απάντηση του Γιώργου Αδαμίδη στον Άδωνι Γεωργιάδη ήρθε μέσω facebook:
«Στην χθεσινή εκπομπή, “Ενώπιος Ενωπίω”, στον ΑΝΤ1, ο Υπουργός Ανάπτυξης & Επενδύσεων, Άδωνις Γεωργιάδης, επιβεβαίωσε, γι’ ακόμη μια φορά, τρία γνώριμα χαρακτηριστικά, που συνοδεύουν, σχεδόν πάντα, το δημόσιο λόγο του και πολλές από τις γραπτές τοποθετήσεις του. Αγενής, προσβλητικός και λαϊκιστής προσπάθησε – και το κατάφερε – να μετατρέψει μια σοβαρή συζήτηση σ’ ένα κακό show από εκείνα που ξέρει να “στήνει” καλά ο ίδιος. Με εκφράσεις του τύπου, “σιχαίνομαι τον κακό συνδικαλισμό σαν κι εσάς” ή ότι αποστρέφεται ακόμη και να με βλέπει, θύμισε άλλες εποχές. Η έλλειψη ψυχραιμίας που επέδειξε, απέδειξε, με τον πιο περίτρανο τρόπο, τις ευθύνες που φέρει τόσο ο ίδιος όσο κι η κυβέρνησή του, στο θέμα της βίαιης απολιγνιτοποίησης και της λανθασμένης ενεργειακής στρατηγικής που ακολουθεί η χώρα μας.
Σε αντίθεση με εκείνον, προσωπικά, χαίρομαι, πάρα πολύ, να τον βλέπω. Μου θυμίζει τις απίστευτες στιγμές γέλιου που χάρισε τόσο σ’ εμένα, όσο και σε όλους τους Έλληνες, με τις υπέροχες “κυβιστήσεις” του, για τον Κώστα Καραμανλή, τον Αντώνη Σαμαρά και τη Νέα Δημοκρατία, “κυβιστήσεις” που τον κατέστησαν σ’ έναν από τους σημαντικότερους γελωτοποιούς της ελληνικής πολιτικής σκηνής, ενδεχομένως και της παγκόσμιας».
