Με νέα δήλωσή του στο 1ο Συνέδριο του Οικονομικού Ταχυδρόμου, που έγινε στο παλιό Χρηματιστήριο, ο κ. Μητσοτάκης απέκλεισε, με έντονο τρόπο, τις εκλογές πριν το τέλος της Άνοιξης του 2023 και ταυτόχρονα δήλωσε ότι δεν πρόκειται να αλλάξει ξανά τον εκλογικό νόμο. Αν και αυτά τα έχει ξαναπεί, ακόμα και στο πρόσφατο παρελθόν, το νέο που πρόσθεσε και πλέον ανοίγει άλλου τύπου συζητήσεις, είναι το ότι «στόχος είναι η σταθερότητα και όχι επί τούτου η αυτοδυναμία».
Η συγκεκριμένη δήλωση δεν έμοιαζε τυχαία, αλλά προετοιμασμένη και επιτηδευμένη. Ο δε κατηγορηματικός τρόπος με τον οποίο απέκλεισε νέα αλλαγή του εκλογικού νόμου, συγκεκριμένα είπε «…αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Έχω μάθει να πορεύομαι με κανόνες, τον αλλάξαμε γιατί πιστεύουμε ότι η απλή αναλογική οδηγεί σε ακυβερνησία και αυτό θα αποδειχτεί…», δεν αφήνει πλέον κανένα περιθώριο πολιτικού ευτελισμού του, εκτός πια και αν συμβούν τόσο σοβαρά γεγονότα, που δικαιολογημένα θα επιβάλουν εκ των πραγμάτων τις εκλογές ή ακόμα δυσκολότερα νέα αλλαγή του εκλογικού νόμου. Μάλιστα κάποιες κακές γλώσσες λένε ότι δεν αλλάζει τον εκλογικό νόμο γιατί φοβάται πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Μητσοτάκης πλέον εγκλωβίστηκε χωρίς μέλλον
Δυστυχώς, η πανδημία δεν υποχωρεί, η αποτυχημένη εξωτερική πολιτική του στον πόλεμο της Ουκρανίας, που άφησε άνετο χώρο στην Τουρκία να παίξει χωρίς αντίπαλο τον ειρηνοποιό, ενώ έκανε την Ελλάδα εχθρό της Ρωσίας και ανυπόληπτη δεδομένη στη Δύση, η ακρίβεια στην ενέργεια, τα καύσιμα και τα τρόφιμα, η αισχροκέρδεια, οι πιέσεις από την κρατικοδίαιτη ελίτ, καθώς και η συνεχιζόμενη κατάρρευση των ποσοστών της ΝΔ, εγκλώβισαν τον κ. Μητσοτάκη. Τυχόν προσφυγή στις κάλπες τώρα, θα τον οδηγήσει στην πολιτική έξοδο. Επομένως, δεν του μένει άλλη επιλογή από το να πάει σε εκλογές στο τέλος της τετραετίας. Προσδοκά καλύτερες συνθήκες, αλλά δεν πολυβασίζεται σ’ αυτές, γιατί μάλλον υποθέτει πως τα πράγματα θα χειροτερέψουν.
Αποδέχτηκε πλέον την πραγματικότητα της μη αυτοδυναμίας
Ο προσεκτικός παρατηρητής των ανωτέρω δηλώσεων, προφανώς αντιλήφθηκε αμέσως, ότι ο κ. Μητσοτάκης άλλαξε πλέον το αφήγημά του και το διακύβευμα των επόμενων εκλογών. Αυτό δεν είναι πλέον η πολυθρύλητη αυτοδυναμία, αλλά η δήθεν σταθερότητα. Την ανάγκη φιλοτιμία ποιων ο κ. Μητσοτάκης, έκανε την πολιτική του αδυναμία πολιτικό αφήγημα.
Αποδέχτηκε λοιπόν ο πρωθυπουργός την αδυναμία του για επίτευξη αυτοδυναμίας και άλλαξε το πολιτικό αφήγημα. Να δούμε τώρα και τι θα «πωλήσει» ως διακύβευμα στις επόμενες εκλογές.
Δεν πρόκειται να πάει σε δεύτερες εκλογές
Επομένως η ηγεσία της ΝΔ βαδίζει πλέον προς την εξάντληση της τετραετίας, αποδεχόμενη ότι δεν θα υπάρξει αυτοδυναμία αλλά κυβέρνηση συνεργασίας.
Σε ότι δε αφορά στο θέμα των δεύτερων εκλογών, ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε πως, «εφόσον δεν μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση μετά την κάλπη της απλής αναλογικής, θα το διεκδικήσουμε», κάνοντας λόγο για «μικρή αστάθεια 2-2,5 περίπου μηνών». Όμως αν συνδυάσουμε τη δήλωση αυτή με τη δήλωση ότι «Στόχος είναι η σταθερότητα, όχι επί τούτου η αυτοδυναμία, στόχος είναι να παίρνουμε αποφάσεις γρήγορα και να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε κρίσεις, οι οποίες θα είναι μαζί μας τα επόμενα χρόνια», τότε εύκολα εξάγεται το συμπέρασμα πως εάν δεν υπάρχει προοπτική να ξεπεράσει η ΝΔ, σε τυχόν επαναληπτικές εκλογές το 38-39%, τότε θα υπάρξει μόνιμη συγκυβέρνηση.
Με λίγα λόγια, ουσιαστικά ο κ. Μητσοτάκης προετοιμάζει το έδαφος, ώστε μετά το αφήγημα της αυτοδυναμίας να υποχωρήσει και από το αφήγημα των δεύτερων εκλογών.
Ασύμφορες οικονομικά οι δεύτερες εκλογές
Εξάλλου δεν συμφέρουν οικονομικά οι δεύτερες εκλογές. Από το ένα μέρος τα ισχνά οικονομικά της χώρας και από το άλλο τα τεράστια έξοδα που απαιτούνται για τις εκλογές στο εξωτερικό, που θα γίνουν για πρώτη φορά και μάλιστα με εκλογικά τμήματα, δικαστικούς αντιπροσώπους κλπ (δεν υπάρχει επιστολική ψήφος), καθιστούν τις δεύτερες εκλογές οικονομικά απαγορευτικές.
Εάν λοιπόν αποτολμήσει ο κ. Μητσοτάκης δεύτερες εκλογές με τεράστιο οικονομικό κόστος, μόνο και μόνο για να γίνει ο ίδιος αυτοδύναμος πρωθυπουργός, αυτό θα είναι ένα ασυγχώρητο λάθος που θα τιμωρηθεί σκληρά από τον ελληνικό λαό.
Συγκυβέρνηση γίνεται ήδη
Ο λαός δεν γνωρίζει κάποια πράγματα. Βλέπει τις πολιτικές αντεγκλήσεις στο προσκήνιο, αλλά δεν αντιλαμβάνεται τι γίνεται στο παρασκήνιο. Στην Ελλάδα οι πολιτικές αντιπαραθέσεις είναι μόνο προσωπικές, δηλαδή για πλασάρισμα στην εξουσία των προσώπων και όχι των πολιτικών ιδεών. Τα πάντα καθορίζονται από την εδώ κρατικοδίαιτη παρασιτική ολιγαρχία και τον δυτικό παγκοσμιοποιημένο παράγοντα.
Στα πλαίσια αυτά, τα τρία κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ) συμφωνούν σε όλα και διαφοροποιούνται μόνο για το φαίνεσθαι και για προσωπικά πολιτικά οφέλη. Η απόδειξη αυτού είναι το εξής: Μέχρι σήμερα έχουν ψηφιστεί στην παρούσα βουλευτική περίοδο 292 νομοσχέδια του κ. Μητσοτάκη. Από τα νομοσχέδια αυτά, ο κ. Τσίπρας έχει υπερψηφίσει περίπου το 50%, το ΚΙΝΑΛ το 71% (μάλιστα επί ημερών του κ. Ανδρουλάκη το ποσοστό σχεδόν αγγίζει το 100%), το ΚΚΕ το 6% η Ελληνική Λύση το 22% και το ΜΕΡΑ25 το 19%. Αυτό αποδεικνύει ότι οι κύριοι Τσίπρας και Ανδρουλάκης, στην ουσία συγκυβερνούν στο παρασκήνιο με τον κ. Μητσοτάκη.
Επομένως, η δήλωση του πρωθυπουργού ότι στόχος δεν είναι η αυτοδυναμία αλλά η σταθερότητα, στην ουσία υπονοεί ότι θα νομιμοποιηθεί, πάντα με τη βούληση του λαού, αυτό που ήδη γίνεται στο παρασκήνιο, χωρίς τη βούληση του λαού.
Προς μια μικρότερη μητσοτακική ΝΔ;
Με απλή αναλογική και με βάση τα δεδομένα των τελευταίων εκλογών, προκειμένου η ΝΔ να εκλέξει 100 βουλευτές, θα πρέπει να λάβει τουλάχιστον το 30,7% των εγκύρων ψηφοδελτίων. Οποιοδήποτε ποσοστό κάτω από αυτό ρίχνει τους βουλευτές της ΝΔ κάτω από 100. Με τα σημερινά γεγονότα και με τα ακόμα χειρότερα που θα έχουμε έπειτα από ένα χρόνο (οι φωτιές άναψαν ήδη από το μήνα Μάρτιο! και που να έρθει και το Καλοκαίρι), το ποσοστό αυτό δεν πρόκειται να επιτευχθεί για τη ΝΔ και προφανώς το αντιλαμβάνεται το πρωθυπουργικό περιβάλλον.
Το λογικό λοιπόν θα ήταν να προσφύγει άμεσα σε εκλογές ο κ. Μητσοτάκης, προκειμένου να σταματήσει τη φθορά της ΝΔ και να διασώσει τα κεκτημένα των πολιτικών οικογενειών της. Αν δεν το κάνει και όπως ο ίδιος δηλώνει δεν θα το κάνει, αυτόματα αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα και με δεδομένο πως στο εξής οι κυβερνήσεις θα είναι κυβερνήσεις συνεργασίας, ότι δεν τον ενδιαφέρει μια μικρότερη ΝΔ. Μια μικρότερη αλλά ελεγχόμενη από τον ίδιο ΝΔ, όπως έγινε και με τον κ. Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι ομολογουμένως μεγάλος ο πειρασμός, το να επιδιώξει η νυν ηγεσία της ΝΔ να εκλέξει απόλυτα αφοσιωμένους σε αυτήν βουλευτές, ώστε να μην διακινδυνεύσει το πολιτικό καθεστώς της, κάτω από οποιαδήποτε συνεργατικά σχήματα. Και ποιος άραγε θα είναι εκείνος που θα πιέσει για δεύτερες εκλογές, όταν αυτές θα γίνουν με τη λίστα του αρχηγού, δηλαδή με απόλυτα αφοσιωμένους στην ηγεσία υποψήφιους;
Έτσι θα πάνε τα πράγματα, εκτός και αν συμβούν γεγονότα που θα επιβάλουν τις εκλογές, είτε από παράγοντες εκτός, είτε εντός ΝΔ.
