Μάλλον θα περάσουν πολλά χρόνια έπειτα από την έξοδο της κυρίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου από το προεδρικό μέγαρο, μέχρι να συνέλθει ο θεσμός από την επώδυνη παρουσία της.
Η πρόεδρος που απένειμε τιμητική πολιτογράφηση σε έναν Τούρκο έποικο του ψευδοκράτους, χωρίς ακόμα να έχει δώσει καμιά πειστική εξήγηση γιατί το έκανε, έχει εξευτελίσει κάθε έννοια «τιμητικής διάκρισης». Αλήθεια, αφού η κυρία Σακελλαρόπουλου δεν έκανε τίποτα μεμπτό στην συγκεκριμένη περίπτωση, γιατί δεν προκάλεσε τον Γιασάμ Αγιαβέφε στην πρόσφατη δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο; Δεν έπρεπε να τιμήσει έναν άνθρωπο τον οποίο πολιτογραφήσετε ως δήθεν εθνικό ευεργέτη;
Εκεί ακριβώς φαίνεται και το ηθικό βάθος της προέδρου. Νομίζει πως εάν βάζει τα ατοπήματα της κάτω από το χαλί, ο ελληνικός λαός θα ξεχάσει τα πεπραγμένα της. Λάθος.
Άλλωστε, τόσο ο Αγιαβέφε όσο και ο Μαργαρίτης Σχοινάς δεν μπορούν να κρυφτούν κάτω από κανένα χαλί.
Και η απόφαση της προέδρου να απονείμει το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος στον κ. Μαργαρίτη Σχοινά, μπορεί να είχε προκαλέσει γέλιο και να έγινε αντικείμενο ανέκδοτων από τους πολίτες.
Μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις για την παρουσία Σχοινά σε πανηγύρια φασιστικών νεολαίων όμως, αποδεικνύεται ότι ούτε και η περίπτωση της παρασημοφόρησης Σχοινά «έχει πλάκα». Είναι άλλο ένα σοβαρό ατόπημα της προέδρου που δείχνει ότι η κατρακύλα της δεν έχει τέλος.
