Ενα θέμα προς έρευνα είναι πόσο αντέχει μια χώρα να μαυρίζει η εικόνα της στο εξωτερικό από τα απανωτά αρνητικά δημοσιεύματα. Σε τούτη εδώ τη χώρα υπάρχουν ακόμη μέσα μαζικής ενημέρωσης που θα το ερευνήσουν. Αν κι ο τίτλος της έρευνας δεν χρειάζεται και πολύ ψάξιμο – είναι εύκολος: «Ο παγκόσμιος περίγελος». Δεν υπάρχει μέρα που να μην ασχολούνται τα ΜΜΕ διεθνώς με τα κατορθώματα του Κυριάκου Μητσοτάκη και του στίγματος της Ελληνικής Δημοκρατίας που ονομάζεται «επιτελικό κράτος», ενώ θα έπρεπε να το βαφτίσουμε κατευθείαν «το τσιφλίκι του Κυριάκου» ή, ακόμη καλύτερα, «το παρακράτος του Κυριάκου».
Σε μια κανονική δημοκρατική χώρα, όπου θα λειτουργούσαν στοιχειωδώς οι θεσμοί και τα ΜΜΕ θα μετέδιδαν απλώς τις ειδήσεις χωρίς σχολιασμό, αν μια εφημερίδα του κύρους των «New York Times» κυκλοφορούσε με τίτλο «Η σήψη στην καρδιά της Ελλάδας είναι τώρα φανερή σε όλους», θα γινόταν σεισμός. Βέβαια, σε μια δημοκρατική χώρα ο πρωθυπουργός δεν θα παρακολουθούσε τους πολιτικούς του αντιπάλους, δημοσιογράφους κι επιχειρηματίες. Ούτε εν μέσω τέτοιου σκανδάλου θα συνέχιζε αμέριμνος τις διακοπές του.
«Διαφθορά»
Ο δημοσιογράφος Αλεξάντερ Κλαπ σε άρθρο του στην έγκυρη αμερικανική εφημερίδα αναφέρει: «Στην Ελλάδα φουντώνει μια σκοτεινή πραγματικότητα. Η διαφθορά και οι συγκρούσεις συμφερόντων που δεσμεύτηκε να ξεριζώσει ο κ. Μητσοτάκης όχι μόνο εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά και, από πολλές απόψεις, φαίνεται ότι έχουν γίνει πιο βαθιές. Το ελληνικό κράτος όχι μόνο δεν έχει αναθεωρηθεί, αλλά έχει λάβει μόνο μια καλλυντική αναμόρφωση, μια διακόσμηση βιτρίνας. Τις τελευταίες εβδομάδες ένα σκάνδαλο υποκλοπών αποκάλυψε με εντυπωσιακό τρόπο τη σήψη».
Αυτά, μεταξύ άλλων, διαβάζουν εκατομμύρια αναγνώστες των «New York Times» και διαμορφώνουν την αντίστοιχη άποψη, με ό,τι αυτό σημαίνει για το πολιτικό προσωπικό της χώρας και την ποιότητα της δημοκρατίας επί κυβέρνησης Μητσοτάκη. Φυσικά, τους τελευταίους μήνες, που ξέσπασε το σκάνδαλο με τις υποκλοπές από το παρακράτος, το οποίο λειτουργεί μεταμφιεσμένο σε «επιτελικό κράτος», δεν είναι το πρώτο δημοσίευμα που βγάζει στη φόρα τα άπλυτα της κυβέρνησης, αλλά πλέον το ποτήρι ξεχείλισε και όλο το σύστημα διακυβέρνησης και προπαγάνδας ξεμπροστιάζεται.
Ο δημοσιογράφος των «New York Times» γνωρίζει ακριβώς τι γράφει, καθώς υπογραμμίζει ότι «η Ελλάδα που υποσχέθηκε ο Μητσοτάκης είναι απλά μια από τα ίδια». Δεν ζει εκτός ελληνικής πραγματικότητας ο Αλεξάντερ Κλαπ. Θυμίζει στο κείμενό του όλα όσα έλεγε προεκλογικά ο πρωθυπουργός (το 2018, σε ακροατήριο βιομηχάνων και επιχειρηματιών), ότι είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να σταματήσουν όλα τα κακά του παρελθόντος, και υποσχόταν «μια κυβέρνηση των πραγματικά καλύτερων ανθρώπων». Στη συνέχεια ο δημοσιογράφος, ο οποίος διεξάγει έρευνα στην Ελλάδα για το σκάνδαλο των υποκλοπών, γράφει στο άρθρο του: «Για δεκαετίες τώρα, οι υποκλοπές τηλεφώνων είναι ένα απαίσιο χαρακτηριστικό του ελληνικού κράτους. Ομως, επί κ. Μητσοτάκη η εθνική επιτήρηση έχει επεκταθεί σε μια ακαταλόγιστη γραφειοκρατία. Μία από τις πρώτες του πράξεις ως πρωθυπουργού ήταν να θέσει τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες υπό τον άμεσο έλεγχο του γραφείου του και στη συνέχεια να εγκαταστήσει ως διευθυντή ένα πρώην στέλεχος σε εταιρίες υπηρεσιών ασφαλείας. Εκτοτε, ο αριθμός των ελληνικών τηλεφώνων που παρακολουθούνται αυξάνεται σταθερά».
Τι άλλο αναφέρει ο Αλεξάντερ Κλαπ στο άρθρο του; «Περισσότερα από 15.000 ελληνικά τηλέφωνα είναι υπό κρατική επιτήρηση ανά πάσα στιγμή» γράφει, ενώ τονίζει ότι «είναι ένας συγκλονιστικός αριθμός. Θα μπορούσαν οι υπηρεσίες πληροφοριών της Ελλάδας, που ήδη διεξάγουν μια τεράστια εκστρατεία παρακολούθησης, να έχουν αναθέσει ακόμη πιο παρεμβατικές υποκλοπές σε μια σκιώδη ιδιωτική εταιρία; Θα μπορούσε η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη να βρίσκεται από πίσω;». «Παραμένει ανοιχτό το κατά πόσο γνώριζε ο κ. Μητσοτάκης την ανάπτυξη του Predator στην Ελλάδα».
Ο δημοσιογράφος θέτει κι άλλα ερωτήματα, τα οποία αποκαλύπτουν την κωλυσιεργία των ελεγκτικών Αρχών: «Τα γραφεία της Intellexa στην Αθήνα δεν έχουν ερευνηθεί ακόμη από τις Αρχές και θεωρητικά συνεχίζουν να λειτουργούν. Γιατί; Την ίδια ώρα, ο επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών και ο γενικός γραμματέας του πρωθυπουργικού γραφείου παραιτήθηκαν, αλλά κατά το κυβερνητικό αφήγημα “καμία από τις παραιτήσεις δεν είχε σχέση με τις επιθέσεις μέσω Predator”. Ο πρώτος απλώς ενεπλάκη σε “λάθος δράσεις”, ενώ ο δεύτερος ήταν “θύμα” του τοξικού κλίματος, κατά την κυβέρνηση Μητσοτάκη, χωρίς καμιά σοβαρή διευκρίνιση».
Τελειωτικό χτύπημα
Η τελευταία παράγραφος στο άρθρο των «New York Times» αποτελεί το τελειωτικό χτύπημα στην αξιοπιστία του Κυριάκου Μητσοτάκη: «Τον Μάιο, καθώς οι βίδες του κατασκοπευτικού σκανδάλου είχαν αρχίσει να γυρίζουν, ο κ. Μητσοτάκης είχε μεταβεί στην Ουάσινγκτον για να εκφωνήσει μια ομιλία στο Κογκρέσο σχετικά με τη σημασία της διατήρησης των δημοκρατικών αξιών. Για 40 λεπτά εξέθεσε την αναγκαιότητα της κοινωνικής εμπιστοσύνης και των ισχυρών θεσμών. Είπε χειροκροτούμενος ότι “οι αρχαίοι Ελληνες θεωρούσαν την αλαζονεία, τις ακρότητες και την υπερβολή τους χειρότερους εχθρούς της δημοκρατίας”. Το ερώτημα προς τον κ. Μητσοτάκη είναι το εξής: Γιατί δεν πιστεύει και αυτός το ίδιο;»
Ο Αλεξάντερ Κλαπ είναι ένας πολυβραβευμένος δημοσιογράφος που κατοικεί στην Αθήνα και κείμενά του έχουν φιλοξενηθεί σε ΜΜΕ όπως το «London Review of Books», ο «Economist», το «New Left Review», το «Κέντρο Πούλιτζερ», το Bloomberg, το BBC, το «The New Republic» και φυσικά οι «New York Times». Το 2021, ο Αλεξάντερ Κλαπ ήταν φιναλίστ του «Breakthrough Award 2021» του Ιδρύματος Πούλιτζερ για το άρθρο που έγραψε στο περιοδικό «The New Republic» με τίτλο «The Vampire Ship» και αφορούσε τη βρόμικη υπόθεση του «Noor 1».
