Το θέμα της κατάληψης δύο ελληνικών τάνκερ και της ομηρίας των μελών των πληρωμάτων τους από τους ισλαμιστές «Φρουρούς της Επανάστασης» του Ιράν, για περισσότερο από τρεις μήνες, είναι πάρα πολύ σοβαρό. Παίζονται πολλές ανθρώπινες ζωές, όπως και οικονομικά συμφέροντα εκατομμυρίων δολαρίων.
Σε αυτό πλαίσιο η «δημοκρατία» έχει αποφύγει επιμελώς να θίξει τα αδιανόητα λάθη (και σε αυτό το ζήτημα) του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη, αλλά οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές. Ηδη η χθεσινή «Καθημερινή» αποκάλυψε ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με την Τεχεράνη ένα ιδιότυπο εθνικό συμφωνητικό με το οποίο η ελληνική πλευρά θα παραιτείται θεμελιωδών δικαιωμάτων της, παραβιάζοντας την εσωτερική έννομη τάξη.
Επιπλέον, έγκυρες πηγές αποκαλύπτουν στη «δημοκρατία» ότι συζητείται ελληνική παραίτηση από νόμιμες αξιώσεις και για άλλα ιρανικά πλοία και μία ναυτιλιακή εταιρία. Και, σαν να μην έφτανε αυτό, θεωρείται βέβαιο ότι, αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη ενδώσει στις ιρανικές απαιτήσεις, τότε θα υπάρξει απάντηση από το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (και όχι από το πιο μετριοπαθές Στέιτ Ντιπάρτμεντ) με τη λήψη μέτρων κατά της ελληνικής πλευράς. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Σημειώνεται ότι το Μέγαρο Μαξίμου και ο αποπεμφθείς διοικητής της ΕΥΠ Παν. Κοντολέων αιφνιδιάστηκαν πλήρως από τις απαιτήσεις της Τεχεράνης, αν και θα έπρεπε να ήταν απόλυτα αναμενόμενες. Γιατί ο διεθνής Τύπος, την τελευταία 25ετία, έχει αναφερθεί επανειλημμένα σε παρόμοιες υποθέσεις με βρετανικά, γαλλικά και ιταλικά πλοία και πληρώματα που δεν απελευθερώθηκαν, αμέσως, από τους Ιρανούς μολονότι οι αντίστοιχες κυβερνήσεις είχαν προηγουμένως ικανοποιήσει τα (αρχικά) αιτήματα της Τεχεράνης.
Στην ελληνική περίπτωση, η κυβέρνηση δέχτηκε πρόσφατα να επιστραφεί σε ένα ιρανικό τάνκερ, που είχε κατασχεθεί στη Χαλκίδα, το φορτίο πετρελαίου του, που, στο μεταξύ, είχε «μεταγγιστεί» σε άλλο τάνκερ ελληνικών συμφερόντων.
Κωμικοτραγική πτυχή
Ωστόσο, η όλη υπόθεση έχει και μία -επιεικώς- κωμικοτραγική πτυχή. Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα Τζορτζ Τσούνης φέρεται ότι είχε διαβεβαιώσει προ μηνός την κυβέρνηση ότι -μετά τη «μετάγγιση»- όλα έβαιναν καλώς και το ζήτημα θα είχε ευμενή κατάληξη πολύ σύντομα.
Άγνωστο αν οι διαβεβαιώσεις του κ. Τσούνη βασίζονταν σε κάποια απόρρητη ενημέρωση των αμερικανικών υπηρεσιών (πράγμα μάλλον απίθανο) ή αν ήταν προϊόν της δικής του απειρίας (μια και είναι εξω-υπηρεσιακός και όχι διπλωμάτης καριέρας). Ο,τι και από τα δύο αν ισχύει, πρόκειται, σίγουρα, για επιπολαιότητα του κ. Τσούνη που παρόμοιά της δεν είχε διαπράξει κανένας προκάτοχός του.
