Κυβέρνηση και αντιπολίτευση έκλεισαν οριστικώς το θέμα της οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, και στέλνουν μόνη της τη Λευκωσία στην τουρκική αρένα της ΑΟΖ στη Μεσόγειο.
- Από την Κύρα Αδάμ
Και τούτο διότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη μόλις προχθές, αντιδρώντας στην τουρκολιβυκή συμφωνία για εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, δήλωσε ότι δίνει βαρύτητα και θα αντιδράσει με όλα τα μέσα μόνο στην περιοχή μεταξύ 26ου και 28ου μεσημβρινού, και αποκλειστικά και μόνο στην περιοχή όπου υπάρχει επικάλυψη της ελληνοαιγυπτιακής και τουρκολιβυκής ΑΟΖ. Αφήνοντας ολόκληρη την υπόλοιπη περιοχή της Μεσογείου ανατολικά του 28ου μεσημβρινού στη διάθεση της Τουρκίας, από την περιοχή Ρόδου – Καστελόριζου μέχρι τις δυτικές ακτές της Κύπρου.
Από κοντά και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο οποίος από την Πράγα δήλωσε ότι «ο πρωθυπουργός πρέπει να ζητήσει από την Ε.Ε. να επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία, στην περίπτωση που παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα δυτικά του 28ου μεσημβρινού». Αυτή είναι ταύτιση με τις θέσεις της κυβέρνησης και σαφής παραχώρηση στην Τουρκία κυριαρχικών δικαιωμάτων επί της ΑΟΖ ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής Ρόδου – Καστελόριζου και μέχρι την Κύπρο.
Πρόκειται για πολιτικό στραβισμό βαριάς μορφής σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου
Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη, από το 2020, μετά τα επεισόδια με το «Ορούτς Ρέις» στην περιοχή αυτή, όχι μόνο δεν εμπόδισε με στρατιωτικά ή νομικά μέσα το «Ορούτς Ρέις» να εκτελέσει έρευνες μέχρι τα χωρικά ύδατα των ελληνικών νήσων, αλλά επιπλέον στη Βουλή ο Κ. Μητσοτάκης δήλωσε ότι η κυβέρνηση υπερασπίζεται την κυριαρχία μέχρι τα 6 ν.μ. των χωρικών υδάτων. Δηλαδή, παραχώρησε στην Τουρκία την ΑΟΖ από τον 28ο μεσημβρινό και ανατολικά από Ρόδο – Καστελόριζο μέχρι τις ακτές της Κύπρου.
Αυτό το «τείχος του 28ου μεσημβρινού», που εγκλωβίζει τις ελληνικές διεκδικήσεις επί της ΑΟΖ ανατολικά στη Μεσόγειο, χτίστηκε εν κρυπτώ από την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 2019 με τη σύμφωνη γνώμη της Τουρκίας, όταν η κυβέρνηση αποφάσισε ότι η περιοχή ανατολικά Ρόδου – Καστελόριζου ανήκει στη Μεσόγειο και όχι στο Αιγαίο (δήλωση Δένδια στη Βουλή, Οκτώβριος 2019). Με αποτέλεσμα στην περιοχή αυτή η Τουρκία να αποκτήσει 12 ν.μ. χωρικά ύδατα, λόγω Μεσογείου.
Με τα 12 ν.μ. τουρκικά χωρικά ύδατα στην περιοχή Ρόδου – Καστελόριζου, η Τουρκία μπαίνει σφήνα ανάμεσα στα δύο ελληνικά νησιά και «στραγγαλίζει» την ΑΟΖ νοτιοανατολικά της Ρόδου και στο Καστελόριζο. Δι’ αυτού του τρόπου, η κυβέρνηση απεμπόλησε την ΑΟΖ ανατολικά της Ρόδου και στο Καστελόριζο, προς τέρψη της Τουρκίας η οποία όχι μόνο ισχυρίζεται ότι απέκτησε κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή, αλλά έσπευσε να στείλει επισήμως στον ΟΗΕ τις νέες συντεταγμένες των τουρκικών διεκδικήσεων στην ΑΟΖ της περιοχής, χωρίς σχετική καταγγελία της Αθήνας στον ΟΗΕ.
Η Αθήνα ουδέποτε έστειλε στον ΟΗΕ τις δικές της συντεταγμένες διεκδίκησης ΑΟΖ στην περιοχή της Μεσογείου, ούτε τόλμησε ποτέ να προχωρήσει σε διαδικασίες οριοθέτησης ΑΟΖ με την Κύπρο. Επιπροσθέτως, η μερική ελληνοαιγυπτιακή ΑΟΖ (ακόμα δεν έχει αναρτηθεί στον αρμόδιο πίνακα του ΟΗΕ για να αποκτήσει νομική ισχύ και κατοχύρωση, σε αντίθεση με την τουρκολιβυκή ΑΟΖ, που έχει αναρτηθεί από τον Ιανουάριο του 2021 στον επίσημο πίνακα 104) ουδόλως διασφάλισε την ελληνική ΑΟΖ ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, έθεσε στα άχρηστα την ΑΟΖ Ρόδου – Καστελόριζου και επέτρεψε στην Αγκυρα να διεκδικεί την ΑΟΖ από τις ανατολικές ακτές της Ρόδου μέχρι τις δυτικές ακτές της Κύπρου.
Η Λευκωσία έμεινε μόνη στις ορέξεις της Άγκυρας
Η Λευκωσία έχει περιέλθει σε δεινή θέση στην οριοθέτηση της ΑΟΖ της στις δυτικές και τις νοτιοδυτικές ακτές της, αφού απέναντί της έχει μόνο την Τουρκία. Η Αγκυρα δείχνει «πρόθυμη» να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ, με την απαράβατη προϋπόθεση ότι «στον λογαριασμό» θα μπει και η παράνομη ΤΔΒΚ, που θα διεκδικήσει τη δική της ΑΟΖ.
Δηλαδή, με την ηθελημένη «απόσυρση» της Ελλάδας από τις διεκδικήσεις της στην ΑΟΖ από τη Ρόδο μέχρι τις ακτές της Κύπρου, η Λευκωσία έχει μείνει εντελώς μόνη της.
