Η ομολογία Λοβέρδου στο ειδικό δικαστήριο, όπου στην ουσία παραδέχτηκε ότι δεν έχει κανένα στοιχείο κατά της Ελένης Τουλουπάκη και του Δημήτρη Παπαγγελοπούλου, φαίνεται ότι ήταν η θρυαλλίδα που ξεχείλισε το ποτήρι των αντιδράσεων εντός του ΠΑΣΟΚ.
Όλοι όσοι υποστήριξαν με πάθος την εκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη, έχουν θέσει το θέμα Λοβέρδου από την πρώτη στιγμή, λέγοντας ότι ο υποψήφιος αρχηγός λειτουργεί πλέον ως δούρειος ίππος εντός του κινήματος, ενώ θεωρούν βέβαιο ότι την κατάλληλη στιγμή θα «μεταπηδήσει» στη Νέα Δημοκρατία.
Σε αυτό το πλαίσιο εκτυλίχθηκε το θερμό επεισόδιο στα Τρίκαλα με τον Γιώργο Οικονόμου, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ να απαιτεί πλέον από την Ηγεσία του κινήματος να εμποδίσει τον Ανδρέα Λοβέρδο να προλογίσει βιβλίο με «διθύραμβο» για τον Μητσοτάκη! Η παρέμβαση αυτή του Οικονόμου έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τα παρευρισκόμενα στελέχη του κινήματος.
Η παρέμβαση που προκάλεσε αίσθηση έγινε στην ανοιχτή εκδήλωση του κόμματος, παρουσία μάλιστα του εκπροσώπου τύπου Δημήτρη Μάντζου.
Όπως κατέγραψε το Trikalavoice ο Γιώργος Οικονόμου ζήτησε το λόγο αμέσως μετά την εισήγηση του Δημήτρη Μάντζιου χαρακτηρίζοντας «ανεπίτρεπτη και καταδικαστέα την κίνηση του Ανδρέα Λοβέρδου να έρθει την ερχόμενη Κυριακή και να προλογίσει το βιβλίο του Ηλία Βλαχογιάννη».
«Δεν είναι δυνατόν» είπε ο Γιώργος Οικονόμου «να έρχεται ένα κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, βουλευτής και πρώην υπουργός, υποψήφιος αρχηγός δε τον περασμένο Νοέμβριο, για να προλογίσει ένα βιβλίο πολιτικού περιεχομένου, με αναφορές στη Ν.Δ.
Να προλογίσει ένα βιβλίο ενός υποψηφίου βουλευτού… άλλου κόμματος. Θα πρέπει να αποτραπεί με κάθε τρόπο η έλευση αυτή του Ανδρέα Λοβέρδου στα Τρίκαλα, ο οποίος προχωρά σε μια πράξη ανεπίτρεπτη και καταδικαστέα».
Ο Γιώργος Οικονόμου καταχειροκροτήθηκε για αυτή του την παρέμβαση από τα στελέχη του κόμματος, ορισμένα μάλιστα από τα οποία φώναξαν από το κοινό «ότι δεν μπορούμε να ανεχόμαστε άλλο τέτοιες καταστάσεις».
Όπως έχουμε γράψει επανειλημμένα όμως, ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν διαγράφει τον Ανδρέα Λοβέρδο. Αντίθετα, θα περιμένει να επιλέξει ο ίδιος τον δρόμο της εξόδου, ώστε να φύγει με την ρετσινιά του αποστάτη και όχι του διωκόμενου.
