Η δυσανεξία στην αντίθετη άποψη έχει φτάσει σε δυσθεώρητα βάθη, με την τοξικότητα να διαχέεται ελεύθερη παντού. Θεωρείται θράσος τα τελευταία χρόνια να εκφράσεις άποψη η οποία δεν περιλαμβάνεται σε ένα ιδιότυπο κείμενο οδηγιών που μοιράζουν απλόχερα (ή αν θέλετε επίμονα) τα κάθε λογής παπαγαλάκια της εξουσίας.
Νίκος Γ. Μερτζάνης
Αν παρεκκλίνει κανείς από την άποψη που κυριαρχεί, είναι καταδικασμένος να υποστεί επιθέσεις από όλες τις πάντες, ώστε να μην τολμήσει να το επαναλάβει. Είναι, μάλιστα, τόσο σφοδρές οι επιθέσεις, που μοιάζουν περισσότερο σε δολοφονίες χαρακτήρων. Φυσικά και δεν υπάρχει καμία αντιπαράθεση επιχειρημάτων και δεν έχει καμία σημασία στο θέμα το οποίο αναφέρεται η αντίθετη άποψη.
Ο δημόσιος λόγος και η δημοκρατική αντιπαράθεση έχουν καταντήσει «βόλτα» σε ναρκοπέδιο. Παραδείγματα υπάρχουν πολλά, είτε αφορούν πολιτικούς, δημοσιογράφους είτε και απλούς πολίτες ακόμα, οι οποίοι δημοσιεύουν την άποψή τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η ανθρωποφαγία δεν περιορίζεται πουθενά.
Η σήψη και η βρομιά που βιώνει τις τελευταίες ημέρες η ελληνική κοινωνία με τον βιασμό της 12χρονης από τον Κολωνό και όλες τις τραγικές λεπτομέρειες που παρουσιάζονται από το πρωί ως το βράδυ στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο ήταν η αφορμή να «τουιτάρω» για να εκφράσω την άποψή μου (μικρή, ελάχιστη η σημασία της, αλλά την έχω και την υπογράφω) για όσα συμβαίνουν. Το tweet που έκανα ήταν το παρακάτω: «Δεν αντέχεται πλέον η δυσωδία. Μια κοινωνία σε προχωρημένη σήψη, ανίκανη να αντιδράσει, περιμένει άβουλη την εξαφάνισή της. Και φταίμε όλοι. Ολοι».
Αυτές οι προτάσεις ήταν το έναυσμα για να αρχίσουν να έρχονται απαντήσεις, όπως: «Τράβα πνίξου, κομματόσκυλο. Αφησε το γράψιμο και πιάσε τον κασμά. Σίγουρα θα είσαι καλύτερος στο σκάψιμο απʼ ό,τι στο γράψιμο» και «Δυσωδία, σήψη, τοξικότητα, αναρχία, αεργία, εγκληματικότητα, ανθελληνισμός και μίσος στη χώρα και για τη χώρα είναι μόνο η αριστερίλα. Αυτά πρεσβεύετε και σʼ αυτά υποβάλλετε καθημερινά τους Ελληνες πολίτες, με απεργίες, πορείες καταστροφή δημόσιας περιουσίας και fake προπαγάνδα #συριζαλήτες».
Η διαστροφή, η χυδαιότητα και, εν τέλει, η αρρώστια σε όλο το… μεγαλείο τους. Κανένα επιχείρημα, καμία λογική στις απαντήσεις. Μόνο κομματική φρασεολογία του αίσχιστου είδους. Μην παρεξηγηθώ, γνωρίζω ότι αυτοί που απάντησαν κατʼ αυτόν τον τρόπο είναι τρολ του διαδικτύου και μίσθαρνα όργανα μιας εξουσίας που δεν ανέχεται άλλη πραγματικότητα, πέραν της δικής της, που θέλει να την επιβάλει με κάθε τρόπο. Δεν μπορώ να μην αναλογιστώ, όμως, πόσο πιο διεστραμμένος και άρρωστος ή πόσο πιο χυδαία θα μπορούσε να φερθεί ένας βιαστής.
Οταν σε μια γενική τοποθέτηση για την πτωχευμένη ελληνική κοινωνία διακρίνεις κομματικό πρόσημο, προσπαθείς να «βιάσεις» τη λογική, να εξοντώσεις με τοξική γραφή την πραγματικότητα. Να εξηγήσω: Αυτές οι απαντήσεις, στη δική μου δημοσίευση, ήταν την ίδια ημέρα που παρουσιαστής τηλεοπτικού σταθμού είπε ζωντανά στον αέρα: «Σας είπα ότι στο υπόγειο όπου ζούσε τη φρίκη το παιδάκι αυτός τράβαγε φωτογραφίες. Και σας είπα ότι στις φωτογραφίες που είχε η Αστυνομία δεν φαινόταν το πρόσωπό του. Η φωτογραφία που τώρα είδα φαίνεται το πρόσωπό του 53χρονου βασικού κατηγορουμένου. Φαίνεται και κάμερα, και φαίνεται και όλη η σεξουαλική πράξη, ο βιασμός με το ανήλικο το 11χρονο».
Την ημέρα, δηλαδή, που παρουσιαστής ελληνικού καναλιού ουσιαστικά παραδέχτηκε ότι έγινε αποδέκτης πορνογραφικού υλικού που απεικόνιζε τον βιασμό ενός 12χρονου παιδιού. Θα πρέπει, τελικά, να αποφασίσουμε ως χώρα ποιος χρειάζεται προστασία. Τα παιδιά, οι αδύναμοι και η κοινωνία μας ή οι βιαστές;
