«Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος της Ουκρανίας». Αυτός είναι ο τίτλος της αμερικανικής εφημερίδας «Washington Post», στο κοινό άρθρο της Αμερικανίδας πρώην ΥΠΕΞ Ράις και του πρώην υπουργού Αμυνας Γκέιτς.
- Της Κύρας Αδάμ
Τα δύο «γεράκια» της αμερικανικής πολιτικής επιμένουν ότι «με την απουσία της επόμενης μεγάλης ουκρανικής αντεπίθεσης και επιτυχίας εναντίον των ρωσικών δυνάμεων, η δυτική πίεση στην Ουκρανία να διαπραγματευθεί κατάπαυση πυρός θα αυξηθεί, καθώς θα περνούν οι μήνες στρατιωτικού αδιεξόδου.
Με αυτές τις συνθήκες οποιαδήποτε κατάπαυση πυρός έπειτα από διαπραγματεύσεις θα φέρει τις ρωσικές δυνάμεις σε πλεονεκτική θέση να εξακολουθήσουν την εισβολή όταν θα είναι έτοιμες. Αυτό είναι απαράδεκτο. Ο μοναδικός τρόπος να αποφευχθεί ένα τέτοιο σενάριο είναι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους να προσφέρουν επειγόντως στην Ουκρανία σημαντική αύξηση σε στρατιωτικό υλικό και δυνατότητες».
Οι ΗΠΑ
Και πράγματι, αυτήν τη στιγμή ΗΠΑ και νατοϊκές χώρες σπρώχνουν η μία την άλλη να αποφασίσουν την αποστολή δικών τους βαρέων αρμάτων στην Ουκρανία. Η φιλοπόλεμη Βρετανία έχει ήδη ανακοινώσει την αποστολή αρμάτων Challenger-2 στην Ουκρανία. Ο Γάλλος πρόεδρος ανακοίνωσε μονομερώς ότι στέλνει την πρώτη φουρνιά γαλλικών ελαφρών αρμάτων.
Η Πολωνία σέρνει τον χορό ζητώντας από τους νατοϊκούς συμμάχους να αποφασίσουν -αφού συγκροτήσουν «διεθνή συμμαχία κρατών»- να αποστείλουν τα γερμανικής κατασκευής βαρέα άρματα Leopard που διαθέτουν στην Ουκρανία για βοήθεια των ουκρανικών Ε.Δ. Διαφορετικά, αν και θέλει να ενισχύσει την Ουκρανία, δεν θα το πράξει μόνη της.
Ετσι, στο στόχαστρο μπαίνουν οι νατοϊκές ευρωπαϊκές χώρες που διαθέτουν τα γερμανικά άρματα μάχης, ήτοι Γερμανία, Πολωνία, Δανία, Φινλανδία, Ισπανία και Ελλάδα. Με τη Φινλανδία να δείχνει πρόθυμη να στείλει τέτοιου είδους άρματά της στο μέτωπο.
Το βάρος των αποφάσεων πέφτει πάνω στη Γερμανία, με τον καγκελάριο Σολτς να πρέπει να πάρει δύο ειδών αποφάσεις. Πρώτον, να δώσει την άδεια επανεξαγωγής των γερμανικής κατασκευής οπλικών συστημάτων, χωρίς την οποία δεν μπορεί χώρα που διαθέτει Leopard να τα προωθήσει στην Ουκρανία. Δεύτερον, να αποφασίσει το ίδιο το Βερολίνο να διαθέσει τα δικά του άρματα Leopard στην Ουκρανία.
Παρά τις έντονες πιέσεις της Ουάσινγκτον, Μπάιντεν και Σολτς στις 5 Ιανουαρίου συναποφάσισαν μόνο την αποστολή ελαφρών αρμάτων μάχης, τα γερμανικά Marder και τα αμερικανικά Bradley, αλλά και να επιβεβαιώσουν την αποστολή από μίας συστοιχίας Patriot στην Ουκρανία.
Το Βερολίνο
Το Βερολίνο είναι πάντα σκεπτικό στις φωνές που θέλουν πλήρη εμπλοκή των δυτικών δυνάμεων στο μέτωπο της Ουκρανίας, δηλαδή την κατά μέτωπο σύγκρουση με τη Ρωσία, φοβούμενο ρωσικό πυρηνικό χτύπημα.
Για την ώρα το Βερολίνο κρατά καθυστερήσεις, επιμένοντας ότι δεν έχει λάβει κανένα αίτημα από χώρα να «απελευθερώσει» την αποστολή γερμανικών αρμάτων στην Ουκρανία. Αφήνει έτσι περιθώριο ελιγμών και πιέσεων προς τις ευρωπαϊκές νατοϊκές χώρες που διαθέτουν τα βαρέα γερμανικά άρματα να συστήσουν «διεθνή συμμαχία κρατών» για την αποστολή των Leopard στην Ουκρανία.
Το επόμενο διάστημα θα φανεί η προοπτική δημιουργίας της «διεθνούς συμμαχίας» για τα Leopard. Αργά ή γρήγορα το αίτημα θα χτυπήσει και την πόρτα του Μεγάρου Μαξίμου, σε μια πολύ δύσκολη προεκλογική περίοδο. Με δεδομένη την καταρχήν αρνητική στάση της αντιπολίτευσης στην αποστολή οποιουδήποτε ελληνικού στρατιωτικού υλικού στην Ουκρανία, το ενδεχόμενο να ζητηθούν βαρέα άρματα από την Ελλάδα είναι κάτι που θα θέλει η κυβέρνηση να απομακρύνει μέχρι το καλοκαίρι.
