Σε μια χώρα όπως η δική μας, όπου το πιο επιτυχημένο υπόδειγμα επιχείρησης μέχρι πρότινος ήταν το περίπτερο, είναι μάταιο να μιλάμε για συνεργατικά κυβερνητικά σχήματα.
Ο Αλέξης Τσίπρας εισηγήθηκε μεν στη Βουλή την απλή αναλογική, η οποία επιβάλλει συμπλεύσεις και προγραμματικές κυβερνητικές συνεργασίες μεταξύ όμορων κομμάτων, αλλά είναι ο πρώτος που την υπονόμευσε. Η ακραία θέση του -«εγώ δεν πρόκειται να σχηματίσω κυβέρνηση ηττημένων»- δείχνει ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, αφού καταρράκωσε την έννοια του δημοψηφίσματος, που αποτελούσε κάποτε μια από τις σημαίες της Αριστεράς, ψαλιδίζει τώρα και το κύρος της απλής αναλογικής, της οποίας η καθιέρωση ήταν πάγιο αίτημα των αριστερών κομμάτων στη χώρα.
Τον ανταγωνίζεται επαξίως και τον ξεπερνά ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος, δείχνοντας την αλλεργία του σε σύνθετες πολιτικές λύσεις, χαρακτηρίζει «τερατογένεση» τις κυβερνητικές συνεργασίες. Αποκαλύπτει έτσι την περιφρόνησή του προς τους θεσμούς και το Σύνταγμα, το οποίο προβλέπει ρητά αυτή τη δημοκρατική διέξοδο.
Για τον ίδιο λόγο, είναι διπλά περιφρονητική η δήλωσή του ότι θα καταθέσει αμέσως τη διερευνητική εντολή, ώστε να οδηγηθούμε σε δεύτερες κάλπες, θαρρείς και έχει προεξοφλήσει τις εξελίξεις, που για τον ίδιο προμηνύονται μάλλον οδυνηρές…
«Εμείς ζητάμε μια καθαρή εντολή ισχυρής Ν.Δ. […] για όλα τα υπόλοιπα ρωτήστε τους άλλους» είπε χθες ο άχαρος εκπρόσωπος Γ. Οικονόμου, ξεχνώντας ότι οι ισχυρές μονοκομματικές κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης μας φέρανε σε τούτο το χάλι.
Αλλά τι να πούνε και οι «άλλοι»;
Ο Ανδρουλάκης, με ναπολεόντειο ύφος, δηλώνει ότι δεν θέλει Μητσοτάκη – Τσίπρα για πρωθυπουργούς, ακόμα και αν τους φέρει πρώτους η κάλπη, και αυτοπροτείνεται για το αξίωμα. Προσθέτει δε πως δεν θέλει να δει στα μάτια του τον Γιάνη Βαρουφάκη, που «φλερτάρισε με τη δραχμή». Ο τελευταίος ανταπαντά: «Πολύ ωραία! Ούτε κι εγώ θέλω παρτίδες με αυτούς που φέρανε τα Μνημόνια στη χώρα».
Την ίδια στιγμή, άλλοι στον ΣΥΡΙΖΑ τον θεωρούν επικίνδυνο και οι υπόλοιποι τείνουν χείρα φιλίας. Τελικώς, η πρακτική σημασία της απλής αναλογικής είναι ότι τους ενώνει όλους κατά των συνεργασιών.
