Όπως έγινε γνωστό κι ενώ η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ είναι σε εξέλιξη, κατέθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία του κόμματος και ο Στέφανος Τζουμάκας!
Μια υποψηφιότητα έκπληξη, αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν υπήρχαν σχετικές πληροφορίες ότι θα προχωρούσε σε μια τέτοια κίνηση. Υπενθυμίζεται ότι ήδη έχουν ανακοινώσει δημοσίως τις υποψηφιότητές τους η Έφη Αχτσιόγλου και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ενώ αναμένεται να υποβάλλει την δική του ο Νίκος Παππάς.
Ο προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ πρώην βουλευτής και υπουργός, αναφέρει μεταξύ άλλων στην επιστολή με την οποία ανακοίνωσε ότι διεκδικεί την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, πως μπορεί να συμβάλει «με γνώση, εμπειρία και εντιμότητα στην αλλαγή πορείας του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για τη συγκρότηση μιας στρατηγικής Νίκης στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση και την ανασύνταξη του προοδευτικού κινήματος, με στόχο την υλοποίηση της πολιτικής μας υπέρ της χώρας και του ελληνικού λαού».
Δεν παραλείπει να αναφερθεί και στον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος δεν παρευρίσκεται στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, λέγοντας:
«Με την ηγεσία του Α. Τσίπρα ο Σύριζα ΠΣ καθιερώθηκε στη συνείδηση των πολιτών και αποτέλεσε φορέα αλλαγής, προόδου, φορέα υπεράσπισης των εθνικών και λαϊκών συμφερόντων, φορέα που καθόρισε αποφάσεις και εξελίξεις στη Χώρα και στην ΕΕ, με ιστορική προβολή σε διεθνές επίπεδο».
- Ολόκληρη η επιστολή Τζουμάκα:
Με βάση την ημερήσια διάταξη και τις προβλεπόμενες διαδικασίες της ΚΕ, σας γνωστοποιώ ότι θα θέτω υποψηφιότητα στην εκλογική διαδικασία για τη θέση του Προέδρου.
Μπορώ να συμβάλλω με γνώση, εμπειρία και εντιμότητα στην αλλαγή πορείας του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για τη συγκρότηση μιας στρατηγικής Νίκης στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση και την ανασύνταξη του προοδευτικού κινήματος, με στόχο την υλοποίηση της πολιτικής μας υπέρ της χώρας και του ελληνικού λαού.
Οι εξελίξεις για την εκλογή ηγεσίας στο Κόμμα ασκούν επιρροή συνολικά στο δημόσιο βίο και ως ένα βαθμό ενεργοποιούν το ενδιαφέρον των πολιτών ανεξάρτητα από κομματικές εντάξεις.
Με την ηγεσία του Α. Τσίπρα ο Σύριζα ΠΣ καθιερώθηκε στη συνείδηση των πολιτών και αποτέλεσε φορέα αλλαγής, προόδου, φορέα υπεράσπισης των εθνικών και λαϊκών συμφερόντων, φορέα που καθόρισε αποφάσεις και εξελίξεις στη Χώρα και στην ΕΕ, με ιστορική προβολή σε διεθνές επίπεδο.
Σε διεθνές επίπεδο, οξύνεται ο ανταγωνισμός συμφερόντων ανάμεσα στις υπερδυνάμεις ενός νέου, δεύτερου «ψυχρού πολέμου». Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν ηγεσίες για θετικές παρεμβάσεις, πέραν του ότι διέρχονται οικονομική δυσπραγία που μεταξύ των άλλων εκφράζεται τόσο από τη κρίση διαβίωσης εκατομμυρίων πολιτών στο Δυτικό κόσμο όσο και επιτείνεται από τη παραγωγική ανάταση των Αναπτυσσόμενων Χωρών.
Η Χώρα μας αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, συνεχιζόμενη, υποβόσκουσα κρίση στην οικονομία, παραγωγική αναιμία, άδικη φορολόγηση και διανομή του παραγόμενου πλούτου, ανεξάρτητα από τις διαχειριστικές επιλογές που προβάλλει η Κυβέρνηση, ως δήθεν λύσεις.
Σε αυτά προστίθεται και η ερήμην της Βουλής καίτοι του ελληνικού λαού προσχώρηση στη λογική των συμβιβασμών που χαρακτηρίζει του κυβερνητικούς σχεδιασμούς στο Αιγαίο και το Κυπριακό, παραβιάζοντας πάγιες εθνικές θέσεις, καθ’ υπόδειξη εξωτερικών παραγόντων.
Σε αυτό το πλαίσιο, το κόμμα μας χρειάζεται ιδεολογική και πολιτική ανασύνταξη, οργανωτική διεύρυνση και νέο σχέδιο δράσεις, με θέσεις και πρωτοβουλίες που θα κινητοποιούν την κοινωνία σε δημιουργική αγωνιστική στάση και σε επιδίωξη λύσεων.
Εμείς χρειαζόμαστε αυτοπροσδιορισμούς, σχέδιο, θέσεις, πρωτοβουλίες και δημιουργία γεγονότων με σκοπό πάντα την δημιουργική αγωνιστική στάση και την επιδίωξη λύσεων.
Χρειαζόμαστε ανασύνταξη πολιτική και δυνάμεις που θα οδηγήσουν ξανά στη διακυβέρνηση. Έχουμε ευθύνη για τη χώρα και τους πολίτες. Ο Α. Τσίπρας προέβη σε γενναία αυτοκριτική. Ιδιαίτερα για τη στρατηγική ήττα της απλής αναλογικής και την ανάγκη ανάκτησης της εμπιστοσύνης και της αξιοπιστίας στη πολιτική των προοδευτικών δυνάμεων.
Αυτή η στάση αρχής αποτελεί υποχρέωση και για όλους όσοι βρίσκονται σε θέση ευθύνης και ιδιαίτερα για τους υποστηρικτές της απλής αναλογικής, της άρνησης της πολιτικής πλειοψηφίας, της εναλλακτικής λύσης και της νίκης, στη λογική της στρατηγικής του δευτέρου κόμματος.
Η κρίση της χώρας είναι δομική: στην οικονομία και στα κέντρα λήψης αποφάσεων σε επίπεδο κράτους, κυβέρνησης και κομμάτων.
Η πραγματική οικονομία που αποτελεί το πρώτο εθνικό θέμα υποκαταστάθηκε τόσο από τη μόνιμη συζήτηση για το έλλειμμα και το χρέος όσο και από πρακτικές Πολιτικού Συνδικαλισμού χωρίς στρατηγικό υπόβαθρο. Και αυτή η μόνιμη πρακτική πρώτα από όλα, λειτούργησε σε βάρος τόσο της χώρας γενικά όσο και του Συνδικαλιστικού κινήματος και των διεκδικήσεων του ειδικότερα. Η κρατικοδίαιτη παρασιτική οικονομία επανήλθε πανευρωπαϊκά και ορισμένοι από το προοδευτικό χώρο δεν έχουν αντιληφθεί ότι χώρες που δεν παράγουν, δεν εξάγουν και δεν φορολογούν θα έχουν ηγεσίες που τις υποκαθιστούν πολιτικά, οι τράπεζες και τα χρηματιστήρια.
Και οι εν λόγω ηγεσίες- μεταξύ των άλλων- θα διεκπεραιώνουν ακόμη και την κατάλυση της έννομης τάξης στο διεθνές δίκαιο και θα βαφτίζουν το δίκαιο της θάλασσας ως γεωπολιτική διαφορά, όπως επιχείρησε ο Πρωθυπουργός προχθές κατ’ επιθυμία της Τουρκικής ηγεσίας.
1. Χρειαζόμαστε άμεσα Εθνική συζήτηση καταρχάς τουλάχιστο για δέκα μεγάλα θέματα στην οικονομία, στις υποδομές και για το ανθρώπινο και επιστημονικό δυναμικό μας. Εθνική συζήτηση με εκπροσώπους όλων των πολιτικών δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου και των παραγωγικών τάξεων.
2. Χρειαζόμαστε άμεσα πρωτοβουλίες Εθνικού, Ευρωπαϊκού και Διεθνούς χαρακτήρα γιατί οι διεθνείς εξελίξεις είναι ήδη «εδώ» και οφείλουμε να τις διαμορφώσουμε, είναι στο διπλανό συνοικιακό super market με τα διασυνδεμένα καρτέλ και τα funds των πλειστηριασμών που δεν έχουν ούτε αυτά “Πατρίδα”.
Στο κομματικό πεδίο προέχει να παραμερισθούν οι παρασιτικές δραστηριότητες της υποκατάστασης της πολιτικής και της εσωκομματικής δημοκρατίας από οργανωτικά γκρουπ, τα οποία καθήλωναν την Αριστερά σε μειοψηφικές πολιτικές ήττας και συσπειρώσεων του 7-12 % εδώ και 50 χρόνια, σε αντίθεση με πολιτικές ριζοσπαστικές δυνάμεις που πέτυχαν και εδραίωσαν την αρχή της Πολιτικής πλειοψηφίας.
Επιφυλάσσομαι στο διάλογο και τη γόνιμη ανταλλαγή απόψεων στην πορεία προς την ανάδειξη Προέδρου, εκτός από τις πολιτικές θέσεις μου, να καταθέσω και προτάσεις για αλλαγές στο Καταστατικό, που θα κατοχυρώνουν την εσωκομματική λειτουργία μας με αξίες, αρχές και σεβασμό στη δημοκρατική τάξη και τη δομή που θα επικυρώσει το συνέδριό μας.
Χρειαζόμαστε μεταξύ άλλων:
Ανοικτό, Πολιτικό κόμμα καθώς επίσης και Λαϊκό και Εκλογικό κόμμα. Με πολίτες και αγωνιστές σε ισοτιμία και συμπόρευση. Οι προοδευτικοί πολίτες προτιμούν την απόδοση της δικαιοσύνης και όχι τις εκδικήσεις. Φέτος έχουμε τα 50 χρόνια από την εξέγερση του Νοέμβρη του 73. Κανείς μας δεν ήθελε εκδίκηση. Θέλαμε δίκαιη κρίση και για τους βασανιστές μας και για τους στρατοδίκες μας.
Συνδικαλιστικές παρατάξεις στους χώρους που δρουν οι πολίτες και οι νέοι. Οι Φεουδαλικές πρακτικές ανήκουν στη προκαπιταλιστική περίοδο.
Καταστατικές αλλαγές καθώς και τη θεσμοθέτηση της θέσης του Αντιπροέδρου στο κόμμα.
Τα μπορούμε με ανοιχτές συζητήσεις και κοινές αποφάσεις.
Οι ιδεολόγοι συμμετέχουν και δημιουργούν το Σήμερα και το Αύριο.
Η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ λειτουργεί με αξίες και αρχές.
Και οι αξίες ασκούνται έμπρακτα.
Με συντροφικούς χαιρετισμούς,
Στέφανος Τζουμάκας
