Συμπληρώνονται 27 χρόνια αυτές τις ημέρες από τη θυσία των δύο ηρώων Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού, οι οποίοι, αψηφώντας τον θάνατο, πρόταξαν το καλοκαίρι του 1996 τα στήθη τους απέναντι στους στρατιώτες του «Αττίλα» και έγιναν οι σύγχρονοι μάρτυρες του Κυπριακού Ελληνισμού.
Η φετινή επέτειος της θυσίας τους (σαν χθες ο πρώτος και στις 14 Αυγούστου ο δεύτερος) έχει ακόμα υψηλότερους από τους συνήθεις συμβολισμούς. Η περίοδος που διανύουμε για τα εθνικά μας θέματα -συμπεριλαμβανομένου του Κυπριακού– είναι ιδιαιτέρως κρίσιμη και λεπτή, κρύβοντας επικίνδυνες παγίδες και ανατροπές.
Έως τώρα ήταν πάγια -και ορθή- η εθνική γραμμή σύμφωνα με την οποία η επίλυση του Κυπριακού αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για να υπάρξει οποιαδήποτε βελτίωση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Μπορεί στις δεκαετίες που μεσολάβησαν από το 1974 να μεταβλήθηκαν πολλά, να εγκαταλείφθηκε ακόμα και το ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας – Κύπρου, αλλά ουδείς είχε διανοηθεί να πιστέψει ότι είναι δυνατόν να συνεχιστεί και να νομιμοποιηθεί η κατάσταση στη νοτιοανατολική Μεσόγειο με τον «Αττίλα» να παραμένει στη Μεγαλόνησο.
Στην καινούργια φάση που έχει αρχίσει φαίνεται ότι, δυστυχώς, εκτός από τις «υποχωρήσεις» που προανήγγειλε ο κ. Μητσοτάκης για τον ελληνοτουρκικό διάλογο είναι πολλά ακόμα τα δεινά που απειλούν τον εθνικό μας ορίζοντα.
Και δεν είναι μόνο η προσπάθεια να προετοιμαστεί η κοινή γνώμη για την παραίτηση από κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας, ή να βλέπει το τουρκικό ερευνητικό «Abdulhamid Han» να πλέει προς τα ελληνικά χωρικά ύδατα μεταξύ Κύπρου και Ρόδου χωρίς να υπάρχει αντίδραση. Είναι παράλληλα και η εκκόλαψη νέων εθνικά επικίνδυνων θεωριών -από τη φύτρα του ΕΛΙΑΜΕΠ που έχει εναγκαλιστεί ο κ. πρωθυπουργός- για την πλήρη και οριστική αποσύνδεση του Κυπριακού από τα Ελληνοτουρκικά.
Μιλούν, μάλιστα, όχι μόνο για αποσύνδεση, αλλά και σε ένα κρεσέντο ενδοτικότητας καλλιεργούν μεθοδικά την άποψη ότι η «επανασύνδεση» της Ε.Ε. με την Τουρκία που αποφασίστηκε πρόσφατα δεν πρέπει να εμποδιστεί από το «αδιέξοδο» του Κυπριακού. Κι επειδή ουδείς είναι αφελής, καταλαβαίνουμε τι σημαίνει η «πρόοδος» στις ευρωτουρκικές σχέσεις, αφήνοντας απ’ έξω το Κυπριακό…
Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο κ. Μητσοτάκης στάθηκε μακριά από τέτοιους «πειρασμούς» κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη Λευκωσία. Σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά τα «σημάδια» είναι που δίνουν ιδιαίτερο νόημα στη φετινή επέτειο της θυσίας των δύο παλικαριών…
Διαβάστε ακόμα:
- Δύο εγκλήματα μένουν ατιμώρητα εδώ και 27 χρόνια!
- Η «μαύρη» 11η Αυγούστου του 1996: Τούρκοι έποικοι και «Γκρίζοι Λύκοι» δολοφονούν τον Τάσο Ισαάκ
