Η ουσία των διπλωματικών κινήσεων μιας σοβαρής χώρας είναι να κερδίσει όσο περισσότερα μπορεί στο διεθνές διπλωματικό πεδίο για το συμφέρον της χώρας και του λαού της. Θεωρητικά αυτή τη λογική και πρακτική ακολουθεί και η ελληνική κυβέρνηση.
Μόνο στη θεωρία όμως, γιατί στην πράξη αποδεικνύεται ότι κινήσεις όπως το «άτυπο δείπνο των ηγετών των δυτικών Βαλκανίων» και η επίσημη επίσκεψη Ζελένσκι στην Αθήνα μάλλον δεν πραγματοποιούνται για τα συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών, αλλά για τα συμφέροντα άλλων, όπως οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ ή οι λομπίστες της Ουάσινγκτον που έχουν αναλάβει την προώθηση των θέσεων ηγετών όπως ο Ζελένσκι ή ο πρωθυπουργός του Κοσόβου Αλμπιν Κούρτι.
Είναι πολλά τα ερωτήματα για την αναγκαιότητα αλλά και τα κέρδη της Ελλάδας, πρώτον από την επίσκεψη του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, αλλά και του Κοσοβάρου πρωθυπουργού, την ώρα που η Ελλάδα δεν έχει καν αναγνωρίσει το Κόσοβο. Ποιον εξυπηρετεί το «service» του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στον Ζελένσκι, την Ελλάδα ή το ΝΑΤΟ και τις επιδιώξεις των ΗΠΑ;
Ποια είναι η αναγκαιότητα και τα κέρδη της Ελλάδας από τη μεταμόρφωση του Κυριάκου Μητσοτάκη από πρωθυπουργό σε λομπίστα για χάρη του Ζελένσκι; Στην ουσία αυτό έγινε χθες με τη συμμετοχή του προέδρου της Ουκρανίας στο «άτυπο δείπνο», με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από τη Σύνοδο Ε.Ε. – Δυτικών Βαλκανίων και τη Διακήρυξη της Θεσσαλονίκης.
Το αφήγημα της κυβέρνησης, μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη και τα non papers που διακινούνται από το Μέγαρο Μαξίμου, ότι η Ελλάδα παίζει ηγετικό ρόλο στα Βαλκάνια και στη νοτιοανατολική Ευρώπη ακούγονται ως αστείες δικαιολογίες: «Η πρωτοβουλία του πρωθυπουργού αποδεικνύει για ακόμα μια φορά τον ηγετικό ρόλο που παίζει η Ελλάδα ως πυλώνας σταθερότητας, ειρήνης και ενεργειακής ασφάλειας στα Βαλκάνια και στη νοτιοανατολική Ευρώπη».
Περισσότερο ως σπασμωδικές κινήσεις να δικαιολογηθούν πράξεις οι οποίες ενδεχομένως να κοστίσουν στην Ελλάδα μοιάζουν οι μεγαλοστομίες περί ηγετικής παρουσίας της Ελλάδας, την ώρα που χάνονται σύμμαχοι από την προχειρότητα που κινείται η κυβέρνηση στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί η συνάντηση για πρώτη φορά Ελληνα πρωθυπουργού με τον πρωθυπουργό του Κοσόβου, τη στιγμή που η Ελλάδα δεν έχει αναγνωρίσει την χώρα; Αυτή η συνάντηση του κ. Μητσοτάκη Αλμπιν Κούρτι δημιουργεί περαιτέρω προβλήματα στις ήδη τεταμένες σχέσεις της Ελλάδας με τη Σερβία.
Το επιχείρημα ότι η χώρα μας έχει αναλάβει διπλωματικές πρωτοβουλίες ώστε να μειωθεί η ένταση μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου δεν φαίνεται να πείθει ούτε και τους πιο φανατικούς υποστηρικτές της νέας ηγεσίας στο ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. Η προσέγγιση Ελλάδας – Κοσόβου, τελικά, γίνεται για τα συμφέροντα της Ελλάδας ή γιατί μας έχει επιβληθεί, ώστε να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα άλλων;
Τα σημάδια ότι όλο αυτό το «πανηγύρι» γίνεται για συγκεκριμένους λόγους, τους οποίους η κυβέρνηση δεν έχει ανακοινώσει, αλλά επ’ ευκαιρία εμφανίζεται και ως «βασικός παίκτης» στα Βαλκάνια ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είναι φανερά σε όλους. Από το γεγονός ότι οι Κροάτες βρήκαν την ευκαιρία να έρθουν στην Αθήνα και να ζητήσουν την απελευθέρωση των νεοναζί συμπατριωτών τους που αιματοκύλισαν τη Νέα Φιλαδέλφεια και δολοφόνησαν τον Μιχάλη Κατσούρη, μέχρι και από τη διαχείριση της κρίσης που επικρατεί στις σχέσεις Ελλάδας – Αλβανίας και της απουσίας εκπροσώπου από τη γειτονική χώρα χθες και σήμερα στην Αθήνα.
Η πρώτη περίεργη και άστοχη από διπλωματική άποψη κίνηση ήταν η αρνητική απάντηση από τον Αλβανό πρόεδρο να συμμετάσχει στη «μάζωξη» της Αθήνας. Γιατί έπρεπε να εισπράξει μια επίσημη άρνηση η Ελλάδα, όταν εύκολα θα μπορούσε του Υπουργείο Εξωτερικών να διερευνήσει τις προθέσεις των Αλβανών; Οσον αφορά τις νέες μεγαλοστομίες των υπουργών ότι δεν μπορούσαμε να καλέσουμε τον Ράμα λόγω της συνεχιζόμενης φυλάκισης του Φρέντι Μπελέρη, δεν χρειάζονται καν σχολιασμό.
Αντιδράσεις των κομμάτων στη φιέστα του Κυριάκου
Η «άτυπη» καλοκαιρινή φιέστα του Κυριάκου Μητσοτάκη με τους ηγέτες των δυτικών Βαλκανίων, που προκάλεσε ενδιαφέροντα παρατράγουδα, αντιμετωπίστηκε αναλόγως από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. «Η Ν.Δ. διατείνεται ότι επαναφέρει τα δυτικά Βαλκάνια σε ευρωπαϊκή τροχιά. Παραβλέπει, όμως, συστηματικά ότι αυτή η προοπτική “ξεπάγωσε” το 2018, με τη Συμφωνία των Πρεσπών» τόνισε ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Στέργιος Καλπάκης. Αναφορικά με τις ελληνοαλβανικές σχέσεις, σημείωσε ότι «από τη μια, ο κ. Ράμα δεν έλαβε πρόσκληση για το άτυπο δείπνο, δεν ξεχνάμε όμως ότι μόλις πριν από λίγους μήνες ο κ. Μητσοτάκης έκανε φιέστες και αντάλλασσε φιλοφρονήσεις μαζί του, λίγο προτού συμβούν τα απαράδεκτα με τον κ. Μπελέρη».
Με σκληρή γλώσσα η Ελληνική Λύση σχολίασε: «Η απόφαση του κ. Μητσοτάκη για διμερή συνάντηση με τον ανθέλληνα ψευδοπρωθυπουργό του Κοσόβου Αλμπιν Κούρτι είναι αδιανόητη, προκλητική και εθνικά επικίνδυνη. Η συγκεκριμένη ενέργεια συνιστά έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους του Κοσόβου και ανοίγει κερκόπορτα για την Κύπρο σε μία εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή. Η συγκεκριμένη ενέργεια αποτελεί εχθρική πράξη κατά των φυσικών συμμάχων και αδελφών μας Σέρβων, και είναι εθνικά επικίνδυνη, διότι ο Κούρτι επιδιώκει τον διαμελισμό της Ελλάδας».
Το ΚΚΕ ανακοίνωσε: «Κύριος στόχος της συνάντησης είναι η βαθύτερη και ενεργότερη εμπλοκή των χωρών των Βαλκανίων στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς, και ιδιαίτερα στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία».
Δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα τα διεθνή ΜΜΕ
Το μυστήριο γύρω από την περιοδεία του Ουκρανού προέδρου στην Ευρώπη με στάση και στην Αθήνα δεν θα είχε απασχολήσει στο ελάχιστο τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ιδίως αν δεν είχε υπάρξει η συμφωνία για τα F-16. Ελάχιστα ήταν τα έντυπα και τα δίκτυα που ασχολήθηκαν με το «κρυφτό» του Βολοντίμιρ Ζελένσκι ακόμα και μετά τη διαρροή, το βράδυ της Κυριακής, πως θα επισκεφτεί την Αθήνα με αφορμή τη Σύνοδο των Δυτικών Βαλκανίων.
Στην επίσκεψη αυτή κυρίως αναφέρθηκαν τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία φαίνεται να έχουν αρκετά καλή πληροφόρηση για το πρόγραμμα του Ουκρανού προέδρου, ενώ αναφέρθηκαν επίσης στη Σύνοδο των Δυτικών Βαλκανίων, στο δείπνο του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στους ξένους ηγέτες στο οποίο παρακάθισε και ο Ζελένσκι, αλλά και στα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας που τηρήθηκαν χθες το μεσημέρι στην ελληνική πρωτεύουσα.
Πάντως, η πρωτοβουλία του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη σύνοδο, με αφορμή τη συμπλήρωση 20 ετών από τη Σύνοδο Ε.Ε – Δυτικών Βαλκανίων και τη «Διακήρυξη της Θεσσαλονίκης», δεν μπορεί να πει κανείς πως… μονοπώλησε το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον παρότι, υπό άλλες συνθήκες, θα είχε τα φόντα να το κάνει. Τα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά πρακτορεία αρκέστηκαν σε μια απλή αναφορά των παρισταμένων, ανάμεσα στους οποίους η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και ο Σαρλ Μισέλ και οι ηγέτες της, Σερβίας, του Μαυροβουνίου, των Σκοπίων, του Κοσόβου, της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και της Κροατίας, και της ατζέντας, που δεν ήταν άλλη από τη διεύρυνση και το ευρωπαϊκό μέλλον της περιοχής.
Οπως συμφωνούσαν χθες δημοσιογράφοι απ’ όλο τον κόσμο, η σύνοδος είχε μάλλον συμβολικό παρά ουσιαστικό χαρακτήρα, ενώ μεγαλύτερο ενδιαφέρον συγκέντρωσαν οι δηλώσεις του Ζελένσκι από την Αθήνα.
