Η ορμητική είσοδος του Στέφανου Κασσελάκη στο εσωκομματικό προσκήνιο του ΣΥΡΙΖΑ προκαλεί ανησυχία στην παλαιά ιδιοκτησία του κόμματος, αλλά και σε πλευρές που, χωρίς να έχουν ιδιαίτερη συμβολή στην ανοδική του πορεία, νιώθουν ότι περνάνε βαθμηδόν στο περιθώριο των εξελίξεων.
Με τον αέρα του αριστερού που έχει λάβει μέρος σε… οδομαχίες και σκληρές ταξικές συγκρούσεις, ο ευρωβουλευτής Στέλιος Κούλογλου χαρακτηρίζει τον 35χρονο Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία «αριστερό του χαβιαριού», θέλοντας απαξιωτικά να τον κατατάξει σε μια κοινότητα ανθρώπων που ζει εκτός της αβίωτης καθημερινότητας των πολλών, ως φορέα ενός ιδιότυπου ελιτισμού. «Στην όποια πλατφόρμα του κ. Κασσελάκη, οι διαφορές Αριστεράς – Δεξιάς είναι δυσδιάκριτες. Εκτός από δύο σημαντικά θέματα που επαγγέλθηκε, τον διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας και την κατάργηση της υποχρεωτικής θητείας στον Στρατό, τις -λιγοστές- άλλες θέσεις του θα μπορούσε να διατυπώσει και ένας ανανεωτικός υποψήφιος της Ν.Δ. που θέλει να διεκδικήσει την αρχηγία» υποστήριξε.
Πρόσθεσε στο μήκος αυτό: «Θέλει να εκλεγεί πρόεδρος γιατί μιλάει καλύτερα αγγλικά από τον Μητσοτάκη (τον οποίο συμπαθούσε και είχε υποστηρίξει παλιότερα, αλλά απογοητεύτηκε), ξέρει “καλύτερα χρηματοοικονομικά και επιχειρείν από εκείνον”, έχει ενσυναίσθηση, αντίθετα με τον σημερινό πρωθυπουργό, και μπορεί να τον νικήσει».
Ακολούθησε ο Νίκος Βούτσης. Το ιστορικό στέλεχος αναγνώρισε ότι η υποψηφιότητα Κασσελάκη «προκάλεσε ένα επιπλέον ενδιαφέρον γύρω από τις διαδικασίες στον ΣΥΡΙΖΑ», σημείωσε όμως ότι «είναι ένα φαινόμενο της μεταπολιτικής και του γεγονότος ότι το πολιτικό σύστημα δίνει βάρος στην επικοινωνία, στα πρόσωπα και στο καινούριο».
Χωρίς να κρύβει τις διαθέσεις του, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος παρατηρεί ότι πολλές από τις θέσεις του συνυποψηφίου του «είναι ένα μείγμα πάγιων θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικών του απόψεων, που παρουσιάζονται εν είδει πολιτικής πλατφόρμας, φοβάμαι χωρίς το αντίστοιχο περιεχόμενο». Προσθέτει δε με προφανή υπαινιγμό ότι «η υποψηφιότητά του είναι αποδεκτή στο πλαίσιο του ισχύοντος καταστατικού», το οποίο, όπως υπενθυμίζει, η «Ομπρέλα» αρνήθηκε να ψηφίσει.
Την ίδια στιγμή, η Εφη Αχτσιόγλου από την Κρήτη δήλωσε με αυτοπεποίθηση ότι η μάχη δεν θα είναι ντέρμπι. «Η αίσθησή μου είναι ότι υπάρχει μια δυναμική γύρω από τη δική μου υποψηφιότητα, η οποία δεν είναι απαραίτητο να οδηγήσει σε δεύτερο γύρο» είπε και δήλωσε «αισιόδοξη» και όχι «υπερφίαλη».
Στο ίδιο κλίμα επανέλαβε εμφατικά: «Δεν είμαστε με τα τζάκια, δεν είμαστε με τις ελίτ, δεν είμαστε με την οικονομική ολιγαρχία αυτού του τόπου. Είμαστε με τους πολλούς, μας ενδιαφέρει να εκφράζουμε τις αγωνίες των εργαζομένων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, των ανέργων, των νέων, των επαγγελματιών που δουλεύουν ακατάπαυστα για να συντηρήσουν μια μικρή επιχείρηση, των επιστημόνων, των αγροτών, των κτηνοτρόφων. Να τους ακούσουμε και να δείξουμε ότι υπάρχει βιώσιμη, εναλλακτική, ρεαλιστική λύση για την επόμενη μέρα».
Επιμένοντας να αναδεικνύει τα πατριωτικά χαρακτηριστικά της Αριστεράς, ο Νίκος Παππάς προβάλλει σταθερά την ανάγκη να απλωθεί το εύρος της παράταξης από τα αριστερά μέχρι το δημοκρατικό Κέντρο.
