Η πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, στα νιάτα της ήταν μέλος της τελευταίας πολιτικής δύναμης στην υφήλιο, που υμνούσε τον Τσαουσέσκου της Ρουμανίας. Από τότε βέβαια μεσολάβησαν πολλές οβιδιακές αλλαγές, ώστε σήμερα να φτάσουμε στο σημείο ο ίδιος άνθρωπος, να εμφανίζεται ως υπερασπιστής της φιλελεύθερης δημοκρατίας.
Πως ακριβώς όμως υπερασπίζεται η κυρία Σακελλαροπούλου την «φιλελεύθερη δημοκρατία»;
Μέχρι σήμερα πάντως, δεν φαίνεται να είχε κάποια συγκρουσιακή σχέση με το πολιτικό της παρελθόν. Η φιλελεύθερη δημοκρατία επί των ημερών της, πρακτικά καταργήθηκε, καθώς για πρώτη φορά μεταπολεμικά επιβλήθηκαν μέτρα που παραπέμπουν μάλλον σε Σοβιετία παρά σε Δημοκρατία. Οριζόντια απαγόρευση της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, επιβίωση με κουπόνια, ακραία καταστολή και πάγωμα βασικών δημοκρατικών ελευθεριών…
Ένα οργουελικό τοπίο που συνοδεύτηκε με απόλυτο έλεγχο της πληροφορίας και της ενημέρωσης σε περιπτώσεις όπως ο πόλεμος της Ουκρανίας ή η έκρηξη του κόστους ενέργειας που διέλυσε κυριολεκτικά νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Αυτά όμως δεν φαίνεται να συγκίνησαν την κυρία πρόεδρο, παρότι αποτελούν καταστρατήγηση της φιλελεύθερης δημοκρατίας.
Άλλο ήταν το θέμα που την θορύβησε και μάλιστα το δήλωσε δημόσια: «αντιμετωπίζει δυσκολίες σήμερα η φιλελεύθερη δημοκρατία, στην ανθεκτικότητα που μπορεί να επιδείξει απέναντι σε ποικίλες υπαρξιακές απειλές και κινδύνους, καθώς και στο μέλλον και τις προοπτικές της» και ότι είναι «πεπεισμένη ότι μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τη δημοκρατία και το δημοκρατικό μας σύστημα διακυβέρνησης είναι η αποτελεσματική αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, η οποία έχει ήδη λάβει διαστάσεις κρίσης και “κατάστασης έκτακτης ανάγκης»!
Αυτή ακριβώς ήταν η δήλωση της.
Μα είναι δυνατόν; Από πότε η κλιματική κρίση αποτελεί «απειλή» για την δημοκρατία;
Μόνο μία προσέγγιση μπορεί να υπάρξει στην συγκεκριμένη δήλωση. Όταν καταστρατηγείται η δημοκρατία, ναι, μπορεί να επέλθει η κλιματική κρίση και όχι το αντίθετο.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο βίος και η πολιτεία της κυρίας Σακελλαροπούλου. Ήταν η γυναίκα που ως ανώτατη δικαστής, άνοιξε την κερκόπορτα για την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, επιτρέποντας την τοποθέτηση ανεμογεννητριών ακόμα και σε αναδασωτέες εκτάσεις, πριν επέλθει η δασική αποκατάσταση!
Φρίκη… Καταστροφή…
Έπειτα από την απόφαση αυτή της κυρίας Σακελλαροπούλου, είδαμε να ξεφυτρώνουν ανεμογεννήτριες στα καμένα, με τη μάστιγα αυτή να συνεχίζεται μέχρι σήμερα με αμείωτη ένταση και κάποιους να κερδίσουν δισεκατομμύρια εις βάρος ολόκληρης της κοινωνίας, της πατρίδας και της ίδιας της Δημοκρατίας.
Επειδή λοιπόν από την δήλωση αυτή η πρόεδρος φαίνεται ότι στερείται αυτογνωσίας, αντίθετα εμφανίζεται ως αμετανόητη για το ανοσιούργημα που διέπραξε, θα πρέπει πραγματικά να ανησυχούμε…
Πιθανότατα αυτή η δήλωση της Σακελλαρόπουλου, να αποτελεί την κερκόπορτα για καταστρατήγηση των δημοκρατικών ελευθεριών και της ίδιας της λειτουργίας του πολιτεύματος, με πρόσχημα την κλιματική κρίση, η οποία φυσικά δημιουργείται επειδή κάποιοι επέτρεψαν να αποψιλώνονται τα δάση και στη θέση τους να τοποθετείται μπετό…
