Μία αποκάλυψη που ανατρέπει ολοκληρωτικά όχι μόνο τη θεωρία της σκευωρίας και την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας που εξετάζεται από την προανακριτική για την υπόθεση Novartis, αλλά ακόμη και αυτή της φυσικής αυτουργίας, δηλαδή της κατάχρησης εξουσίας από τους εισαγγελείς Διαφθοράς, έκανε, σύμφωνα με έγγραφο, ο ίδιος ο πρώην προστατευόμενος μάρτυρας, Νίκος Μανιαδάκης.
Στην κατάθεσή του στις 17 Οκτωβρίου στον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ευάγγελο Ζαχαρή, ο κ. Μανιαδάκης είπε πως πρώτη φορά κλήθηκε στην Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς τον Μάρτιο του 2017, όταν επικεφαλής ήταν η Ελένη Ράικου, σε μία συνάντηση η οποία κράτησε πέντε ώρες, όπου του προτάθηκε αφενός το καθεστώς του προστατευόμενου μάρτυρα και αφετέρου του ζητήθηκε να καταθέσει για διακίνηση παράνομου χρήματος από πολιτικά πρόσωπα. «Μου είπαν περαιτέρω ότι θα ήθελαν από εμένα να καταθέσω εάν έχω δει ή αν έχει πέσει στην αντίληψή μου διακίνηση παράνομου χρήματος προς πολιτικά πρόσωπα ή γενικότερα σε οποιοδήποτε πρόσωπο» κατέθεσε συγκεκριμένα, συμπληρώνοντας πως απάντησε ότι αρνήθηκε, γιατί δεν γνώριζε κάτι σχετικό.
Δείτε επίσης: Φρουζής: Το καζανάκι της τουαλέτας μαζί με το υπουργικό ραντεβού
Τα ερωτήματα πολλά. Πρώτα απ’ όλα στις πέντε ώρες που κατέθετε ο κ. Μανιαδάκης δεν μπορεί να ειπώθηκαν μόνο αυτά. Τι άλλο ειπώθηκε; Και εφόσον αρνήθηκε το καθεστώς του προστατευόμενου μάρτυρα, τότε γιατί το αποδέχτηκε μετά;
Το πλέον σημαντικό, όμως: στην αντίστοιχη κατάθεσή της στους αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου η κ. Ράικου είχε πει πως τον Μάρτιο του 2017 δεν είχε απολύτως καμία ιδέα για εμπλοκή πολιτικών προσώπων και πως λάμβανε τηλεφωνήματα από τον πρώην υπουργό, Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, που της ασκούσε πιέσεις να στείλει τη δικογραφία στη Βουλή. Πώς γίνεται να μην είχε καμία ιδέα για πολιτικά πρόσωπα, ενώ καλούνταν στην εισαγγελία μάρτυρες να καταθέσουν για πολιτικά πρόσωπα; Και, εν πάση περιπτώσει, ποια κατάχρηση εξουσίας έκανε η κ. Τουλουπάκη, από τη στιγμή που ακολούθησε την ίδια γραμμή με εκείνη που είχε χαράξει η κ. Ράικου;
Οι ακυρώσεις διαδικασιών, οι επιθέσεις σε εισαγγελείς και η αφαίρεση δικογραφιών είναι πάντα ο πιο σίγουρος δρόμος καθυστέρησης, που οδηγεί στην παραγραφή αδικημάτων για τα πολιτικά πρόσωπα. Η περίπτωση της Siemens και του Θεόδωρου Τσουκάτου είναι η τρανταχτή απόδειξη. Επειδή, όμως, υπάρχουν δικαστές στην Αθήνα, πιστεύουμε πως η Ολομέλεια Εφετών θα αποφασίσει να στείλει σε εφέτη ανακριτή μόνο τις υποθέσεις για τις οποίες έχει ασκηθεί δίωξη. Η συνολική αφαίρεση της υπόθεσης από την κ. Τουλουπάκη, που υφαίνεται, είναι εξάλλου παράνομη.
