Του Κώστα Πρώιμου
Πόσοι ψηφοφόροι του Ανδρέα να έχουν απομείνει;
Αναφέρομαι στους ατόφιους και πιστούς θαυμαστές του, όσους ζουν και έχουν περάσει τα εβδομήντα. Θυμάται κανείς τι γινόταν αρχές του ’80 στη γενική αντιπροσωπεία της ΒΜW; Ή στα κτίρια των αντιπροσώπων του αντιπάλου δέους; Της Mercedes; Πουλούσαν αμφότεροι οι «αυτοκινητάδες» αμάξια πολλών εκατομμυρίων δραχμών λες και ήταν μαρουλάκια της λαϊκής. Εκείνες τις χρυσές εποχές αν και ο ήλιος είχε «πράσινο χρώμα» δεν υπήρχε στο λεξιλόγιο του Έλληνα η λέξη δάνειο. Μάζευαν σε μια τσάντα τα εκατομμύρια λαός και Κολωνάκι και βουρ για το τουτού! Βέβαια έπρεπε να περιμένουν μήνες καθώς ήταν τόσο μεγάλη η ζήτηση που δεν προλάβαιναν ούτε να τα παραγγείλουν ούτε να τα εκτελωνίσουν. Τι να την κάνεις όμως τη BMW αν δεν είχες και μια παράνομη συντροφιά να την απολαύσεις και συνάμα να εντυπωσιάσεις. Και πώς θα χτυπήσουν τα ντέρτια και οι καημοί κόκκινο αν δε φτιαχτούν και του παραδείσου τα μπουζούκια να την πας; Τα πακέτα Ντελόρ αντί να ενισχύσουν την αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή, την εγχώρια βιοτεχνία και τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα (για τη βιομηχανία ούτε λόγος) τελικά ενίσχυσαν τα λουλούδια στα πανέρια, την τεράστια φοροδιαφυγή και πολλά φτωχά κορίτσια της αλλοδαπής και της ημεδαπής, όμως που ενώ δεν είχαν στον ήλιο μοίρα χάρις στα πολιτικά δρώμενα του πράσινου ήλιου προικίστηκαν δεόντως.
Διαβάστε την συνέχεια εδώ
