Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ελληνική εξωτερική πολιτική, που αναγνώριζε ότι το ελάχιστο διαχρονικό καθήκον της ήταν η αδιαπραγμάτευτη διαφύλαξη της εθνικής κυριαρχίας. Σήμερα, στη θέση της εξωτερικής πολιτικής έχουμε μια ομάδα διαχείρισης κρίσεων, με στόχο το μούδιασμα της κοινής γνώμης μπροστά σε θεαματικές καταστροφές, ενάντια σε κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου.
- του Βασίλη Γαλούπη
Η «ομάδα» διατρέχει οριζόντια όλη την γκάμα του δημόσιου λόγου, από τον πρωθυπουργό μέχρι πρόθυμους «ειδικούς», με σκοπό να πείσουν ότι, αντίθετα με όλες τις χώρες του κόσμου, η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει στον εαυτό της την κυριαρχία που της προσδίδουν το Δίκαιο της Θάλασσας και οι διεθνείς συνθήκες.
Σαν… ορεκτικό πριν από το σημερινό «μενού», ο Ερντογάν μέσω συνέντευξης προχώρησε σε μια επίδειξη «φινλανδοποίησης» της Ελλάδας, εμμένοντας σε κάθε παράνομη θέση του. Μέσα σε όλα προειδοποίησε ότι με την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο ο Τούρκος πρόεδρος εννοεί να βάλουμε στο τραπέζι της μοιρασιάς ακόμα και αμετάκλητα καθορισμένα ελληνικά δικαιώματα, που δεν παρουσιάζουν καμιά εκκρεμότητα προς ετυμηγορία.
«Φυσικά, υπάρχουν πολλά αλληλένδετα προβλήματα που πρέπει να λυθούν εκτός από την υφαλοκρηπίδα. Πρέπει να τα εξετάσουμε ως ένα σύνολο. Δεν είναι σωστή η επιλεκτική προσέγγιση» είπε. Ακολούθησε ένα αλλόκοτο λιβάνισμα από φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ για τον «συνεννοήσιμο» Ερντογάν που πλέον έχει αλλάξει.
Ελάχιστες ώρες πριν πατήσει το πόδι του στην Αθήνα, ο Ερντογάν απευθύνθηκε στον πρωθυπουργό όπως ο νταής στην αυλή του σχολείου. Δεν υπήρξε ούτε καν η ενδεδειγμένη απάντηση από το Μαξίμου. Εκτός από τον Δένδια.
Στο μήνυμά του για τον εορτασμό του αγίου Νικολάου, προστάτη του Πολεμικού Ναυτικού, ανέφερε: «Το Αρχιπέλαγος ήταν ιστορικά η κοιτίδα του Ελληνισμού. Και η Συνθήκη της Λωζάννης μαζί με τις Συνθήκες του Μοντρέ, των Παρισίων και την UNCLOS, τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας έχουν καθορίσει σαφώς και επακριβώς τα των υδάτων του Αιγαίου. Υφίσταται βεβαίως ζήτημα υφαλοκρηπίδας, το οποίο θα μπορούσε να συζητηθεί».
Ο Δένδιας υπενθύμισε τις πάγιες ελληνικές θέσεις που ο Μητσοτάκης, κατά δήλωση του ίδιου του πρωθυπουργού μετά τις εκλογές, δείχνει πρόθεση να συζητήσει, αφού τις θεωρεί «σχετικές έννοιες». Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, όμως, τόνισε μία ημέρα πριν από την ελληνοτουρκική συνάντηση κορυφής ότι η Ελλάδα δεν έχει να συζητήσει κάτι άλλο με την Τουρκία για το Αιγαίο πέραν της υφαλοκρηπίδας.
Δεν μπορεί να σερβιριστεί ούτε καν η ερμηνεία ότι ο Δένδιας ανέλαβε τον ρόλο του «κακού» κι ο Μητσοτάκης τον ρόλο του «καλού» πριν από τη συνάντηση. Οι δηλώσεις της Τουρκίας, άλλωστε, ήρθαν από τα κορυφαία χείλη, αυτά του Ερντογάν, όχι υπουργού. Αρα και η απάντηση της Αθήνας έπρεπε να προέλθει από την ηγεσία της.
Πρόσφατα, ο Γιώργος Γεραπετρίτης, διάδοχος του Νίκου Δένδια στο ΥΠΕΞ, είχε εμφανιστεί σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων για να δηλώσει ότι «η πολιτική μας δεν στηρίζεται στην ισορροπία, αλλά στηρίζεται στο Δίκαιο». Μόνο που μιλούσε για το Ισραήλ. Οχι για την Ελλάδα.
Όταν η συζήτηση γυρίζει σε εμάς και στα Ελληνοτουρκικά, διαθέτουμε τη μοναδική κυβέρνηση παγκοσμίως που τα κατοχυρωμένα δίκαια, τα οποία πηγάζουν από τη διεθνή νομιμότητα και αναγνωρίζονται απ’ όλες τις χώρες του πλανήτη, αποτελούν ξαφνικά «σχετικές έννοιες». Η Ελλάδα, όμως, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «χώρος» για ασκήσεις ισορροπιών από διάφορα συμφέροντα.
Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, οι σχέσεις του οποίου με το Μαξίμου δεν είναι ιδιαίτερα θερμές, κατάφερε χθες με τη στάση του να γίνει ο μόνος που υπενθύμισε τα αυτονόητα. Λειτούργησε σαν «ξυπνητήρι συνείδησης», και δεν είναι η πρώτη φορά που πράττει κάτι τέτοιο.
Τον περασμένο μήνα είχε προχωρήσει και πάλι σε μια δήλωση υψηλού συμβολισμού, όταν κατά την ομιλία του στην έναρξη των εργασιών της ημερίδας της Σχολής Εθνικής Αμυνας, με θέμα «Η Συνθήκη της Λωζάννης: 100 έτη μετά την υπογραφή της», είχε πει:
«Οποιαδήποτε συζήτηση μεταξύ της Ελλάδος και της Τουρκίας και οποιαδήποτε σοβαρή ελπίδα για ένα νέο κεφάλαιο στις σχέσεις μας, 100 χρόνια μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, θα πρέπει να λάβει υπόψη ότι ο διάλογος αυτός πρέπει να θεωρεί απολύτως δεδομένες τις προβλέψεις της Συνθήκης της Λωζάννης, όπως επίσης και του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, στο πλαίσιο των αρχών του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Ζητήματα εθνικής κυριαρχίας δεν μπορούν να είναι αντικείμενο διαλόγου οιασδήποτε χώρας».
Δέκα ημέρες πριν από τις δεύτερες εκλογές του Ιουνίου, ο Δένδιας διέψευδε κατηγορηματικά τα σενάρια περί «Πρεσπών του Αιγαίου». «Οι Πρέσπες είναι λίμνες, το Αιγαίο είναι θάλασσα. Η διαφορά είναι προφανής. Ούτε υπάρχει κάποιο κρυφό σχέδιο ούτε θα μπορούσε να υπάρχει σχέδιο ούτε υπάρχει κρυφή διπλωματία στα πολύ σοβαρά θέματα» έλεγε και πρόσθετε:
«Εδώ έχει δημιουργηθεί μια εθνική στάση, μια εθνική ενιαία αντίληψη για το πώς και πού η χώρα μπορεί να βρει σημεία επαφής με την Τουρκία. Εναπόκειται στην Τουρκία αν θα θελήσει να εκμεταλλευτεί αυτό το παράθυρο ευκαιρίας που τώρα υπάρχει».
Ακολούθησαν, όμως, οι εκλογές, αμέσως μετά η δήλωση Μητσοτάκη ότι «η κυριαρχία είναι σχετική έννοια, οποιαδήποτε συμφωνία συνεπάγεται και κάποιες υποχωρήσεις» και το άνοιγμα του δρόμου για να φτάσουμε στη σημερινή κρίσιμη συνάντηση…
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1959 στην Κέρκυρα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με μεταπτυχιακό στο Λονδίνο. Το 1978 έγινε μέλος της ΟΝΝΕΔ, ενώ υπήρξε και μέλος της φοιτητικής παράταξης ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Το 2004 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με τη Ν.Δ. Το 2009 διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης και το 2010 έγινε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος. Το 2012 ανέλαβε το υπουργείο Δημοσίας Τάξης, το 2014 το υπουργείο Ανάπτυξης και στη συνέχεια το υπουργείο Αμυνας. Από το 2019 ήταν υπουργός Εξωτερικών, ενώ μετά τις εκλογές του περασμένου Ιουνίου διορίστηκε υπουργός Εθνικής Αμυνας.
