Νέος, νέα κουλτούρα διοίκησης, δοκιμασμένος στην αυτοδιοίκηση, από πολιτικό τζάκι, με όλα τα προσόντα ενός τεχνοκράτη της ηλικίας του. Ήρθε για να κάνει την διαφορά και να αφήσει και αυτός (κατά τα λεγόμενά του) εποχή. Πραγματικά ένας άνθρωπος σαν τον Κώστα Μπακογιάννη έχει όλα τα φώτα να δώσει στην Αθήνα μας και προφανώς αργότερα στην κεντρική διοίκηση ένα νέο αέρα διακυβέρνησης. Από την άλλη υπάρχει πάντα η πραγματική ζωή και η καθημερινότητα με τα προβλήματά της.
Η πόλη μαστίζεται από χρόνια αλλά και νέα προβλήματα που ζητούν λύσεις. Οι λύσεις έχουν κόστος και απαιτούν σωστή και χρηστή διαχείριση. Σε μια Ελλάδα που μαστίζεται από την μαφία του πολιτικού (κομματικού κατά τας γραφάς) προσωπικού, ο Κώστας έρχεται με την ορμή του μπλαζέ μεγαλοαστού των ρομαντικών χρόνων του παρελθόντος που παρά την καταγωγή του, μοιράζει λύσεις στα προβλήματα του λαού με χαρακτηριστική ευκολία και λεπτότητα και μοιράζει τα πλούτη του Δήμου ακριβοδίκαια.
Είναι έτσι όμως τα πράγματα;
Κατά τα φαινόμενα ο ίδιος έχοντας το παραπάνω προφίλ και το βαρύ όνομα του Μπακογιάννη θα μπορούσε να κάνει πολύ μεγάλες τομές και αλλαγές. Ένα όνομα που είναι φορτισμένο με την απόλυτα κατευθυνόμενη δολοφονία του αείμνηστου Παύλου Μπακογιάννη. Του Έλληνα Άλντο Μόρο που είχε την ποιότητα πραγματικά να αποδείξει στον ελληνικό λαό την ματαιότητα του διαχωρισμού μεταξύ αριστερού και δεξιού. Δεν ήταν οπαδός της λήθης αλλά είχε τον τρόπο να πραγματοποιήσει την εθνική συμφιλίωση και για αυτό άλλωστε δολοφονήθηκε. Άρα ο Κώστας έχει την μακάβρια τύχη να είναι παιδί ενός τόσο σπουδαίου Έλληνα, που σε συνδυασμό με το σύγχρονο και φρέσκο προφίλ του θα μπορούσε να αφήσει εποχή στην πολιτική ζωή της χώρας.
Σε αντιδιαστολή λοιπόν των παραπάνω ο Κώστας έχει κάνει ένα όχι και τόσο αισιόδοξο μπάσιμο στον Δήμο Αθηναίων, μια και έχει ήδη εγκαταστήσει ένα πολύ κλειστό σύστημα διαχείρισης των θεμάτων του Δήμου. Μια ομάδα γενικών γραμματέων, κουμπάρων και κολλητών φίλων που ετοιμάζει να παραδώσει τον Δήμο στους πολύ μεγάλους. Οι οποίοι δεν είναι κατακριτέοι για τις δουλειές τους αλλά αν λάβουμε υπόψη τις μεγάλες δόσεις εύνοιας του θείου Κυριάκου στα ίδια άτομα, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σκάσουν από τις πολλές δουλειές. Έργα ανάπλασης, πάρκινγκ, κήποι κ.ά. είναι έτοιμα να παραδοθούν στους μεγάλους αποκλείοντας πολλούς άλλους, οι οποίοι περιμένουν την δίκαιη μοιρασιά των έργων του Δήμου για να ανασάνουν μετά από 10 χρόνια σκληρής ύφεσης. Δυστυχώς ο Κώστας έχει υιοθετήσει το μεγαλοαστικό τρόπο σκέψης της οικογένειας Μητσοτάκη και γκρεμίζει τις ελπίδες του κόσμου που πιστεύει ότι είναι ένας Μπακογιάννης. Γιατί κακά τα ψέματα με κλειστές ομάδες αποφάσεων, μικρά και διακριτικά ρατσιστικά σχόλια και αυτοκρατορική συμπεριφορά, ο Κώστας δείχνει να είναι γιος της Ντόρας και όχι παιδί του Παύλου.
