Ο ξάδελφος του Αλέξη Τσίπρα, Γιώργος, που «έφαγε ψωμί» από αυτόν και ήταν από τους πρώτους που τον πούλησαν πολιτικά, δηλώνει τώρα, μετά τον χαμό που προκάλεσε η παρέμβαση του πρώην προέδρου στο συνέδριο: «Οχι μόνο δεν αποκλείω μια επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, αλλά το εύχομαι, όπως και πολύς κόσμος. Είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο συνολικά για τη δημοκρατική παράταξη και όχι μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ».
Βλέπει προφανώς, όπως σχολιάζουν στελέχη, ότι το καράβι πάει προς την ξέρα και σου λέει «ας κρατήσω καλού κακού μια πόρτα ανοιχτή».
Αυτός που έκοψε πλέον κάθε γέφυρα είναι ο Στέφανος Κασσελάκης ο οποίος διατυμπανίζει ότι «ο ιστορικός κύκλος του 2015-2019 έκλεισε και τώρα ανοίγει ένας νέος υπό την ηγεσία μου». Το πού θα φτάσει βέβαια είναι αμφίβολο, δεδομένου ότι σε 100 μέρες έχουμε ευρωεκλογές και τότε ο αμερικανόφερτος πρόεδρος ίσως χρειαστεί να ανακαλύψει τον φιλόσοφο Επίκτητο που αφόρισε παιδαγωγικά «σημασία στη ζωή δεν έχει τι βλέπεις, αλλά τι καταλαβαίνεις από αυτό που βλέπεις».
Ο Τσίπρας βέβαια αυτή την εποχή έχει δυσαρεστήσει πολλούς και όλοι έχουν να πουν κάτι επικριτικό εις βάρος του. Οχι τόσο για την παρέμβασή του που τίναξε το συνέδριο στον αέρα την ώρα που άναβαν τα φώτα, όσο κυρίως επειδή απέφυγε να υποστηρίξει τις θέσεις του ενώπιον του σώματος των συνέδρων.
Κρίνοντας, πάντως, από το επίπεδο πολλών από αυτούς, ίσως ήταν και καλύτερα. Απέφυγε πιθανές αποδοκιμασίες. Οι μεταφερόμενες ταξιαρχίες του Κασσελάκη που φορτώθηκαν σε λεωφορεία χωρίς να είναι σύνεδροι δεν βλέπουν κανέναν πέρα από το ίνδαλμά τους.
Ο ίδιος μέσω συνεργατών του το βράδυ της Κυριακής δήλωσε: «Εγώ σας τα είπα, εσείς να δούμε τι θα κάνετε τώρα…». Προσπάθησε στο παρά πέντε να προλάβει το άλμα στο κενό.
Και τώρα σπεύδει να λάβει αποστάσεις ασφαλείας, βλέποντας ότι δεν έχει τίποτα καλύτερο να κάνει σε ένα κόμμα που παραπαίει μέσα στην αχαλίνωτη μεγαλομανία του Κασσελάκη και στις ολέθριες φιλοδοξίες των επιγόνων.
