«Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι» έγραψε η βουλευτής του Σύριζα Νίνα Κασιμάτη στο Φέισμπουκ. Ένα σύνθημα των Εξαρχείων και για να δικαιολογηθεί ύστερα είπε πως αυτό το σύνθημα έχει καθιερωθεί στην Ελληνική κοινωνία.
Εδώ λοιπόν πρέπει να πούμε μερικές αλήθειες. Γιατί τον δημόσιο διάλογο απασχολεί επί τόσες ημέρες η ανησυχία της αριστεράς για την υποτίθεται υπερβολική βία της αστυνομίας. Αλλά το πρόβλημα της χώρας δεν είναι η βία της αστυνομίας. Η Ελλάς δεν πάσχει από αστυνομική βία. Δεν είμαστε Αμερική. Εδώ ο αστυνομικός για να χρησιμοποιήσει την νόμιμη και λελογισμένη βία πρέπει να το σκεφτεί πρώτα πολύ.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι η ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς. Η Ελληνική κοινωνία είναι αιχμάλωτη αριστερών ιδεοληψιών από το 1981 και μετά. Καμιά κοινωνία δεν μπορεί να πάει μπροστά έτσι. Κρατισμός, ωχαδελφισμός,ατομικισμός απειθαρχία, ελευθεριότητα, αναρχία, αυτοί είναι οι καρποί της αριστερής ιδεολογικής κυριαρχίας και φανερώνονται από τις γεννήσεις (τα στοιχεία δείχνουν 350.000 εκτρώσεις κάθε χρόνο από το 1985) μέχρι την απλή καθημερινή αδιαφορία και απείθεια προς τους νόμους.
Την περασμένη εβδομάδα είχαμε την πορεία για την επέτειο από τον θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Σε αυτή την πορεία έγιναν τα λιγότερα επεισόδια από κάθε άλλη φορά. Δεν είχαμε μαγαζιά σπασμένα ούτε αυτοκίνητα καμμένα, όπως συνήθως. Το ίδιο και στην επέτειο του Πολυτεχνείου.
Η ΕΛ.ΑΣ. με το άριστα οργανωμένο επιχειρησιακό της σχέδιο απέκοψε τους αναρχικούς από τις βάσεις τους. Αλλά και το παρεμπόριο στην ΑΣΟΕΕ σταμάτησε. Δεν βλέπουμε πλέον το χάλι που βλέπαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια έξω από το κτίριο που πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος για να μαθαίνουν τα παιδιά του γράμματα.
Τι αποδεικνύουν όλα αυτά; Πως αν υπάρχει πολιτική βούληση όλα γίνονται. Η κυβέρνηση εκλέχτηκε για να κάνει αυτό το πράγμα και μέχρι στιγμής το κάνει. Κι όμως δεν είναι όλες οι πολιτικές δυνάμεις ευχαριστημένες. Η αριστερά σε όλες της τις εκφάνσεις έχει λυσσάξει με την αστυνομία που δήθεν ασκεί υπερβολική βία. Έφτασαν στο σημείο να κάνουν λόγο ακόμα και για βασανιστήρια!
Ακόμα και θέατρο έκαναν στην βουλή (Κλέων Γρηγοριάδης) για να δραματοποιήσουν την κατάσταση. Είναι ξεκάθαρο λοιπόν το πράγμα: η αριστερά θέλει την ανομία. Η αριστερά προστάτευε και προστατεύει τους μπαχαλάκηδες των Εξαρχείων. Η αριστερά προστατεύει το δικαίωμα του αντιεξουσιαστή να καίει και να καταστρέφει περιουσίες στο όνομα κάποιας εξέγερσης. Επιπλέον φάνηκε ξεκάθαρα ότι η αριστερά θέλει το άσυλο γιατί αυτό της επιτρέπει να εξασκεί ιδεολογική τρομοκρατία στα πανεπιστήμια.
Είχαμε και άλλα κρούσματα όμως. Ο πρώην υπουργός Αλεξιάδης, απευθυνόμενος στον Βελόπουλο, παρέδωσε μαθήματα χριστιανισμού διαστρεβλώνοντας το νόημα των γραφών προκειμένου να μαλώσει όσους δεν δεχόμαστε τον εποικισμό της πατρίδας μας.
Αλλά και για το πρόσφατο ειδεχθές έγκλημα με δράστες Ρομά όλη η αγωνία της αριστεράς δεν ήταν η δικαιοσύνη αλλά το να μην αναφερθεί η εθνικότητα των δραστών.
Αυτά και άλλα παρακμιακά αναδεικνύει η πολιτική μας επικαιρότητα καθημερινά. Σκηνές όπου καταλαβαίνει κανείς πώς κάτι δεν πάει καλά στην Ελληνική κοινωνία. Και αυτό που δεν πάει καλά είναι ένα: η αριστερή ιδεολογική κυριαρχία στην οποία πρέπει να μπει ένα τέλος.
ΥΓ. Προχθές κάποιοι από όλες αυτές τις ομάδες των Εξαρχείων προσπάθησαν να εισβάλλουν με άγριες διαθέσεις στα γραφεία της εφημερίδας «δημοκρατία». Δεν τα κατάφεραν. Ωστόσο, πρόκειται για ακόμα ένα κρούσμα που επικυρώνει όλα τα παραπάνω. Πρέπει να μπει τέρμα σε όλα αυτά τα φαινόμενα.
